Δευτέρα, 23 Φεβρουαρίου 2015

ΑΚΟΜΑ ΕΝΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ ΒΡΑΒΕΙΟ

          Θυμάστε τα παλιά τα χρόνια που κάποιοι βλόγερζ βραβεύανε άλλους βλόγερζ χωρίς λόγο και ουσία; Χωρίς λόγο και ουσία είναι γιατί αν όλοι βραβεύονται για άγνωστο λόγο και πρέπει να απαντάνε και σε ηλίθιες ερωτήσεις από πάνω και αυτό το πράγμα να επαναλαμβάνεται επαναλαμβατικά με επαναλαμβανόμενα επαναλαμβατικά βραβεία είναι επαναλαμβανόμενα χαζό. Επαναληπτικά. Η επανάληψη είναι η μητέρα της μαθήσεως. Ο πατέρας δε γνωρίζουμε ποιος είναι γιατί η επανάληψη ήτο ολίγον παρτόλα και πήγαινε με τον καθένα άνευ προφυλάξεως και τώρα τρέχει για επιδόματα ανύπαντρης μητέρας ενώ παράλληλα κάνει κάστινγκ για την 32η σεζόν των 85 θανάσιμων πεθερών.

          Η Δάφνη λοιπόν μου έδωσε ένα βραβείο να το βάλω μαζί με τα υπόλοιπα (δε σας λέω που), την οποία Δάφνη τη βράβευσε κάποιος άλλος, τον οποίο άλλο βράβευσε ένας παράλλος, τον οποίο παράλλο βράβευσε ένας με δυο μάτια και δυο αυτιά κώδικας οδικής κυκλοφορίας και ούτω καθεξής. Και φυσικά μαζί με το βραβείο έρχεται και η υποχρέωση να απαντήσω σε κάποιες πρωτότυπες ερωτήσεις όπως γίνεται και στις ταινίες που with great power comes great responsibility η οποία είναι πιο κλισέ φράση και από το «άντε γεια» του Τσουκαλά. Δεν ξέρω ποιος πρωτοξεκίνησε πάλι αυτή τη βράβευση αλλά να ξέρεις ότι σε μισώ για τις ερωτήσεις που βάζεις. Εννοείται ότι ευχαριστώ τη Δάφνη αλλά το γεγονός ότι αυτός που το ξεκίνησε έχει λιγότερη φαντασία και από τους δημιουργούς ρομαντικών ταινιών δεν αλλάζει.



Γιατί ξεκινήσατε το μπλογκ;
Για να έρθει κάποια στιγμή στη ζωή μου ένα βραβείο από κάποιον που δεν έχω συναντήσει ποτέ και πιθανότατα να μη συναντήσω το οποίο θα με ρωτάει γιατί ξεκίνησα το μπλογκ όπου εγώ θα του απαντάω για να έρθει κάποια στιγμή στη ζωή μου ένα βραβείο από κάποιον που δεν έχω συναντήσει ποτέ και πιθανότατα να μη συναντήσω το οποίο θα με ρωτάει γιατί ξεκίνησα το μπλογκ όπου εγώ θα του απαντάω για να έρθει κάποια στιγμή στη ζωή μου ένα βραβείο από κάποιον που δεν έχω συναντήσει ποτέ και πιθανότατα να μη συναντήσω το οποίο θα με ρωτάει γιατί ξεκίνησα το μπλογκ όπου εγώ θα του απαντάω ΖΖΖΖΖΖΖΖΖΖΖΖζζζζζζζζζζζζζζζζζζζ…………….


Πείτε μας λίγο τι σας ενθουσιάζει.
Ε;;;;;; Ενθουσιάζομαι όταν μετά το χέσιμο δε χρειάζομαι τρία κιλά κωλόχαρτο για να σκουπίσω τον κώλο μου γιατί για κάποιο μαγικό τρόπο δε λερώθηκε παρά ελάχιστα. Οκ; Μετράει αυτή η απάντηση;


Γιατί πιστεύετε ότι τα σχόλια και η επικοινωνία βοηθούν τους bloggers και με ποιο τρόπο;
Για πες μας εσύ, γιατί χρειάζεται ο διάλογος στη ζωή μας; Γιατί χρειάζεται να ανταλλάσσουμε απόψεις; Γιατί στην Ελλάδα δεν ισχύει αυτό αφού ο καθένας αυτοθεωρείται παντογνώστης και αλάθητος; Γιατί τα πεντοχίλιαρα δεν είναι πετσετάκια; Γιατί η μπύρα παγώνει ενώ το παγώνι δεν μπύρα;


Για ποια πράγματα μιλάτε στο μπλογκ σας;
Ααααααα όλα κι όλα. Εδώ έχουμε πρόβλημα. – Γουάτ σιμς του μπι δι όφισερ, πρόμπλεμ; - Σκάσε Ράντυ Μαρς! Να κάτσεις να διαβάσεις να ξεστραβωθείς. Αν σου αρέσει όντως κάποιο μπλογκ και δε σχολιάζεις ή γίνεσαι μέλος του μόνο και μόνο για να σου σχολιάσει ή να γίνει μέλος στο δικό σου και ο άλλος τότε κάποια στιγμή στη ζωή σου θα τα διαβάσεις όλα σιγά σιγά. Είναι σα να μου λες ότι επειδή ανακάλυψα τους Judas Priest το 2000-2001 θα ακούω τα τραγούδια που βγάζουν από εκεί κι έπειτα. Όλα τα προηγούμενα θα τα έχω γραμμένα στις παλιές μου τις Wehrmacht (το γκούγκλαρα αυτό, σιγά μην ήξερα πως γράφονται). Έχω ανακαλύψει πολύ γαμάτα κείμενα σε αρκετούς που διαβάζω που είχαν γράψει προτού αρχίσω να τους διαβάζω. Και κάποια στιγμή θα καταφέρω να τους διαβάσω όλους.


Έχετε δημιουργήσει μια φιλική σχέση με άλλους bloggers; Έχετε γνωριστεί ποτέ προσωπικά;
Έχετε γκόμενα; Παιδιά; Εγγόνια; Ροχαλίζετε στον ύπνο σας; Τι χρώμα βρακί φοράτε τώρα; Μπορείτε να λύσετε διαφορικές εξισώσεις 3ου βαθμού; Πόσες μπύρες πίνετε τη βδομάδα; Ο σκύλος σας είναι γκέι; Προτιμάτε το παστίτσιο από το μουσακά; Πότε αυνανιστήκατε τελευταία φορά; Τι κάνει νιάου νιάου στο Τσέρνομπιλ;


Πώς φαντάζεστε το blog σας σε 2 χρόνια; Τι θα θέλατε να δείτε να μεγαλώνει / να αλλάζει και με ποιο τρόπο;
Το φαντάζομαι με κείμενο, γραμμές, τελείες, λέξεις και στο τέλος να γράφει «την είπε τη μαλακία του ο Πρόεδρος Α.Π.Ι. πίνοντας μπύρες στις ………2017. Θα ήθελα να μεγαλώσει κάτι που είναι μικρό και χρειάζεται μεγάλωμα και να αλλάξει κάτι που χρειάζεται αλλαγή.


Τι είναι αυτό που κάνετε καλύτερα;
Να λερώνω το πιάτο μου όταν τρώω.


Πόσο χρόνο αφιερώνετε στο blog σας;
8ωρο, πενθήμερο, με ΙΚΑ και παίρνω και μούφα άδειες εγκυμοσύνης.


Πώς γεννιούνται τα ποστ σας;
Απ’ τον πάτο μου. Γνωστά και ως ποστ του κώλου. Καμιά φορά τους βάζω και προφυλακτικό. Γνωστά και ως για τον πούτσο ποστ.


Ευχές για τον αναγνώστη;
Να κλάνει και να βρωμάει το σπίτι του Πάγκαλου.



Τώρα υποτίθεται ότι πρέπει να δώσω το βραβείο σε άλλους βλόγερζ αλλά δεν το κάνω γιατί πόσες πρωτότυπες απαντήσεις θα διαβάσω ο άθρωπας πια! Αλήθεια, αν θέλετε να κάνετε ερωτήσεις δεξιά κι αριστερά τουλάχιστον ας είναι του στιλ «με ποιο φαγητό κλάνετε περισσότερο;» ή «γιατί οι χοντρές φοράνε μπραζίλ στην παραλία και καίγονται τα μάτια μας;».



Υ.Γ.: Η καλύτερη βράβευση που θυμάμαι είναι από τα Παρτάλια.

Σάββατο, 14 Φεβρουαρίου 2015

Ο ROB HALFORD ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΑΓΙΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΪΣΙΟ

Πάμε στο τρίτο και τελευταίο μέρος του Παΐσιου γιατί πολύ σας τα έπρηξα και τα δικά μου αν πρηστούν λίγο ακόμα θα σκάσουν σα τεράστιο σπυρί γεμάτο πύον……………. Αηδία………



‘Αλλά σκοπός τους τώρα είναι να απομακρύνουν τα παιδιά από την ‘Εκκλησία. Τα δηλητηριάζουν, τα μολύνουν με διάφορες θεωρίες, κλονίζουν τήν πίστη τους. Τα εμποδίζουν από το καλό, για να τα αχρηστέψουν. Τα καταστρέφουν από μικρά. Και τα παιδάκια, φυσικά, από αρνάκια γίνονται κατσικάκια (τι κρίμα ε; τους θέλετε πρόβατα και τώρα σας δείχνουν τα καλαμπαλίκια τους). Αρχίζουν μετά να χτυπούν άσχημα και τούς γονείς τους (ε;) και τούς δασκάλους (ξανά ε;) και αυτούς πού τα κυβερνούν. Τα κάνουν όλο άνω-κάτω: συλλαλητήρια, καταλήψεις, αποχή από τα μαθήματα. Και τελικά όταν θα φθάσουν να ξεκοιλιάσουν αυτούς πού τα κυβερνούν, τότε θα βάλουν και αυτοί μυαλό. (ναι ρε παιδιά, μην κάνετε τίποτα, μείνετε απαθείς, θα ακολουθείτε κατά γράμμα ότι σας λέμε, δε θα φέρνετε αντιρρήσεις, δε θα έχετε καν γνώμη. Και μακάρι όλα τα παιδιά να μην έχουν τη σκατονοοτροπία που έχουν τόσοι και τόσοι «ώριμοι» σήμερα).




…οι Τούρκοι είναι βάρβαρος λαός… Πά, πά. Όταν σφάζαν τους Αρμένιους, για τρεις μέρες, μύριζε ολόκληρη η πόλη σαν σφαγείο… Οι Έλληνες ήταν κλεισμένοι στα σπίτια τους, δεν τολμούσε να βγει κανείς στο δρόμο, φωνάζανε, σκοτώνανε…, τρεις ολόκληρες μέρες.
— Ποιοί γέροντα; Ο Τούρκικος στρατός;
— (με έμφαση) Όχι μόνο ο στρατός αλλά και ο κόσμος, οι Τούρκοι και οι γέροι ακόμα. Βλέπεις ο άλλος πήγαινε και έσφαζε το γείτονα του, που είχαν ζήσει τόσα χρόνια δίπλα-δίπλα… Βάρβαρος λαός… έχουν κάνει πολλά… γι’ αυτό θα πληρώσουν, θα λειτουργήσουν οι πνευματικοί νόμοι, έχουν τα κόλυβά τους στο ζωνάρι.
(ενώ εμείς βλέπεις, δεν ήμασταν ποτέ μας βάρβαροι. Μα ποτέ σου λέω! Οκ, νομίζω ότι φτάνει με τους Τούρκους που έχεις τόσο μίσος, δεν είναι μόνο αυτοί που έχουν κάνει μαλακίες, αλλά εσύ εκεί, να πάρεις τη Μπόλη πίσω!).




Βλέπεις οι Ευρωπαίοι έχουν μόνο μία εξωτερική ευγένεια, και αυτή εξ ανάγκης για να μη σκοτώνονται μεταξύ τους… Κρύες καρδιές… ενώ οι Έλληνες έχουν φιλότιμο, και ας μην έχουμε ευγένεια. (αυτό το ακούω τόσο συχνά για τους Έλληνες και έχω να πω: ΠΑΠΑΡΙΑ! Θα αδιαφορήσουμε για τον δίπλα μας, θα κοιτάξουμε μόνο την πάρτη μας, θα βολέψουμε τους δικούς μας, δεν είμαστε συνεπείς, δίνουμε δικαιώματα, δεν έχουμε τιμή! ΠΑΠΑΡΙΑ φιλότιμο που όπου και να κοιτάξεις ο ένας προσπαθεί να τη φέρει στον άλλον ακόμα και αν ο άλλος τον έχει βοηθήσει).



Κάποια φορά που συζητούσαμε, απόρησα με τα πολλά δεινά που τράβηξαν οι Αλβανοί, κάτω από την πιο σκληρή δικτατορία και τρομοκρατία του κομμουνιστή Εμβέρ Χότζα. Μούλεγαν κάτι γνωστοί Βορειοηπειρώτες ότι ο ένας στους τρεις ήταν χαφιές του καθεστώτος (όπως κι εδώ με τη χούντα που τόσο θαύμαζε και νοσταλγεί η εκκλησία). Φοβόντουσαν οι άνθρωποι όχι μόνο τους συγγενείς αλλά και τα παιδιά τους, γιατί είχαν πολλά παραδείγματα που τα αναθρεμμένα με την κομματική νοοτροπία παιδιά «κάρφωσαν» τους γονείς τους και τους έστειλαν φυλακή για πολλά χρόνια. Δεν υπήρχε εμπιστοσύνη, ακόμα και οι πιο στενές ανθρώπινες σχέσεις είχαν δηλητηριασθεί, είχαν καταρρεύσει… Η απαξία του ανθρώπου σε όλη την τρομερή κατάντια των προσώπων.  Βλέπεις, μου λέει,… λειτούργησαν οι πνευματικοί νόμοι. Αυτοί σαν λαός αρνήθηκαν το Χριστό (πότε τον είχαν;). Τους έταζε τότε ο Χότζας και οι κομμουνιστές ότι, αν πάνε με το μέρος του, θα γίνουν πλούσιοι και θα περνούν άνετα… Και αυτοί τους ακολούθησαν, αν και γνώριζαν ότι είναι εχθροί του Χριστού. Αρνήθηκαν δηλαδή το Χριστό για τα υλικά πράγματα… (ότι ακριβώς κάνει και η εκκλησία, όχι μόνο σήμερα, πάντα το έκανε) Ε και ο Χριστός τους άφησε στα χέρια αυτουνού που διάλεξαν… Ο Χότζας έστησε μετά τέτοια τρομοκρατία που φοβόντουσαν να αναπνέουν ακόμα… δαιμονική πονηρία… Τους έβαζε μετά να δουλεύουν για ένα κομμάτι ψωμί, για να περνούν καλά αυτός και οι δικοί του. (οπότε θα την πληρώσουν όλοι, ακόμα και σήμερα. Επίσης ο κομμουνισμός είναι του διαβόλου και προφανώς οι Ρώσοι είναι και αυτοί δαιμονισμένοι)




— Γέροντα, τι συμβαίνει με τους ομοφυλόφιλους; Μερικοί γιατροί λένε ότι γεννιούνται έτσι, ότι είναι δηλαδή θέμα χρωμοσωμάτων, θέμα της φύσης, άρα είναι αδύνατο αυτοί οι άνθρωποι να αλλάξουν και επομένως άδικα τους ταλαιπωρούν, και ότι δεν έχουν ευθύνη αυτοί.
 Πα! Πα! Όχι, βρε παιδί μου, δεν είναι έτσι. Είναι ένα πάθος και αυτό όπως και τα άλλα πάθη.
— Δηλαδή, μπορεί να διορθωθεί ένας τέτοιος άνθρωπος;
 Πως δεν μπορεί! Μπορεί!… Αν θέλει και προσπαθήσει μπορεί να κόψει την κακιά συνήθεια… Πολύ βοηθάει να έχει κανείς έναν πραγματικό και καλό φίλο.
— Πως γίνεται κανείς ομοφυλόφιλος; Φταίει η οικογένεια;
 Αν είναι μικρό παιδάκι πιο αδύνατο, πιο συνεσταλμένο και δεν προσέξουν τις παρέες του, τότε κανένας αλήτης μπορεί να το στριμώξει με το ζόρι… έλκεται και αυτό μετά από την ηδονή και σιγά-σιγά συνηθίζει.
(ε, καιρός ήταν να ακούσουμε και κάτι ομοφοβικό. Ναι ρε παιδιά, η ομοφυλοφιλία είναι πάθος, αρρώστια μη σου πω και διορθώνεται. Είσαι γκέι; Μην είσαι! Δεν έχει σημασία που τα περισσότερα είδη ζώων στον πλανήτη έχουν ομοφυλοφιλικά μέλη μέσα. Είναι απλά μια κακιά συνήθεια. Παραδέξου το! Σου αρέσει να κρύβεις τη σεξουαλική σου ταυτότητα, σου αρέσει να σε διώχνουν από το σπίτι για αυτό που είσαι, σου αρέσει να μην μπορείς να εκφραστείς όπως θέλεις, σου αρέσει να σε δείχνει η ομοφοβική κοινωνία και να γελάει με την πάρτη σου! Επίσης όλοι οι ομοφυλόφιλοι γίνανε έτσι με το ζόρι, επειδή ένας αλήτης το έσπρωξε!).



Κάποτε , είχα πάει στον Γέροντα με ένα φίλο μου κι εκεί συναντήσαμε μια παρέα από πέντε παιδιά . Τότε ρώτησα τον Γέροντα ποιές προέβλεπε να είναι οι εξελίξεις σχετικά με την Τουρκία . «Γέροντα», του λέω απ΄την Αλεξανδρούπολη είμαστε . Μήπως μας πιάσει η μπόρα κατά κει;»
Μου απαντά: «Κοίταξε να δεις . Οι Τούρκοι δεν θα μπούν στην Αλεξανδρούπολη . Θα κάνουν μόνο μια πρόκληση στην Ελλάδα , που θα έχει σχέση με την αιγιαλίτιδα ζώνη . Και εμάς θα μας πιάσει πείνα. Θα πεινάσει η Ελλάδα. Και επειδή θα κρατήσει αυτή μπόρα κάποιο διάστημα, μήνες θα είναι, «θα πούμε το ψωμί ψωμάκι» (παπάρια προφητεία, άμα ήταν έτσι θα μπορούσε να είχε προβλέψει την οικονομική κρίση και αντί για την Τουρκία να έβαζε Γερμανούς ή κάποια ευρω-πέα λαμόγια).
Μετά ρωτάω: «Γέροντα , πως θα καταλάβω εγώ ότι θα είμαστε κοντά στον πόλεμο; «Όταν», λέει , «θα ακούσεις στην τηλεόραση να γίνεται θέμα για τα μίλλια , για την επέκταση των μιλίων (της αιγιαλίτιδας ζώνης) από 6 σε 12 μίλλια, τότε από πίσω έρχεται ο πόλεμος. Ακολουθεί. (κάποιοι «πατριώτες» θα έχουν χύσει στα βρακάκια τους τώρα που θα γίνει πόλεμος κάποτε με την Τουρκία).
 Λέω: «Και ποια κράτη θα συμμετέχουν»;
«Κοίταξε μετά την πρόκληση των Τούρκων , θα κατέβουν οι Ρώσσοι στα Στενά . Όχι για να βοηθήσουν εμάς . Αυτοί θα έχουν άλλα συμφέροντα. Αλλά, χωρίς να το θέλουν θα βοηθήσουν εμάς . Τότε, οι Τούρκοι για να υπερασπιστούν τα Στενά, που είναι στρατηγικής σημασίας, θα συγκεντρώσουν εκεί και άλλα στρατεύματα. Παράλληλα δε, θα αποσύρουν δυνάμεις από καταληφθέντα εδάφη . Όμως θα δουν τότε τα άλλα κράτη της Ευρώπης , συγκεκριμένα η Αγγλία , η Γαλλία , η Ιταλία και άλλα έξι-εφτά κράτη της ΕΟΚ , ότι η Ρωσσία θα αρπάξει μέρη, οπότε θα πουν: «Δεν πάμε και εμείς εκεί πέρα , μήπως πάρουμε κανένα κομμάτι;» Όλοι όμως θα κυνηγούν την μερίδα του λέοντος . Έτσι θα μπουν και οι Ευρωπαίοι στον πόλεμο» (αυτό το πράγμα πάντως που ο Παϊσιος σε όλους απαντούσε με μια-δυο προτάσεις και τώρα αναλύει ολόκληρη πολεμική σύρραξη είναι αξιοπρόσεχτο).
Σ΄αυτό το σημείο ρωτάω : «Εμείς τι θα κάνουμε ; Ο ελληνικός στρατός θα πάρει μέρος σε αυτόν τον πόλεμο;»
«Όχι» λέει . «Θα βγάλει η κυβέρνηση απόφαση να μην στείλει στρατό. Θα κρατήσει στρατό μόνο στα σύνορα . Και θα είναι μεγάλη ευλογία που δεν θα πάρει μέρος . Γιατί , όποιος πάρει μέρος σε αυτόν τον πόλεμο, χάθηκε (ε βέβαια, γιατί ως γνωστόν η Ελλάδα είναι απεσταλμένη χώρα του θεού και δεν πρέπει να πάθει τίποτα, πρέπει να έχει την ευλογία του και στο τέλος να πάρει και μερίδιο χωρίς να έχει κάνει τίποτα – σε αυτό το σημείο τα καβλιά των παραπάνω «πατριωτών» πέφτουν λόγω ξενέρας).
Τότε , επειδή στην Ελλάδα ο κόσμος θα φοβηθεί , πολλοί θα στραφούν προς την Εκκλησία, προς τον Θεό, και θα μετανοήσουν . Για αυτό επειδή θα υπάρξει μετάνοια, δεν θα πάθουμε κακό οι Ελληνες (καμία άλλη χώρα παγκοσμίως δε θα μετανοήσει, ΜΟΝΟ εμείς!). Ο Θεός θα λυπηθεί την Ελλάδα , επειδή ο κόσμος θα στραφεί προς την Εκκλησία , προς τον μοναχισμό και θα αρχίσουν να προσεύχωνται (αν σε καιρό πολέμου ο κόσμος στραφεί στην εκκλησία και αντί να πολεμάει προσεύχεται, πάει η χώρα, έγινε Τουρκία Νο2). Και θα βαπτισθούν πολλοί Τούρκοι (ναι, όλοι αυτοί που θα σκοτώνουν άπιστους για να πάνε να γαμάνε παρθένες στην επόμενη ζωή τους θα βαφτιστούνε χριστιανοί χωρίς κανέναν απολύτως λόγο. Λογικό!). Τότε, ο βασιλιάς Κωνσταντίνος (ο ποιος;;;;;;;;) θα συμβάλλει, ως μεσάζοντας, να δοθεί η Πόλη στην Ελλάδα. Είναι ευλαβής, είναι καλός.
«Γέροντα» τον ρωτάω μετά, «την Πόλη θα την δώσουν σε μας;»
«Θα την δώσουν σε μας , όχι επειδή το θέλουν , αλλά επειδή ατή η λύση θα εξυπηρετεί τα συμφέροντα των ξένων . Τότε θα το καταλάβουν αυτό. Αυτά που σου λέω μην τα πεις σε κανέναν. Θα σε βγάλουν τρελλό (εμείς γιατί δε σε βγάλαμε τρελό αλλά σε αγιοποιήσαμε ακόμα δεν το κατάλαβα). Γιατί δεν είναι ώριμες οι συγκυρίες ακόμα. Τότε θα το καταλάβεις»
Αυτή η συζήτηση με τον Γέροντα έγινε το 1991 , όταν υπηρετούσα τον στρατό .
Άλλη φορά, ο Γέροντας είπε : «Η διοίκηση της Πόλης , από μας , θα είναι και στρατιωτική και πολιτική» (ρε πόσες φορές θες να στο πω να το καταλάβεις; Θα την πάρουμε την πουτάνα τη Μπόλη!). Γνώρισα και τρεις αξιωματικούς που είχαν πάει στον Γεροντα. Από τους τρείς αξιωματικούς ο ένας έλεγε: «Μόνο σε μένα ο Γέροντας είπε πως θα είμαι διοικητής στρατιωτικού τμήματος στην Πόλη. Στους άλλους δεν ανέφερε τίποτε» (ααααα βγάλαμε και τις ιεραρχίες τώρα). Κάποια άλλη παρέα είχε πάει στον Γέροντα . Ένας απ’ αυτούς σπούδαζε πολιτικός μηχανικός στο Πολυτεχνείο της Ξάνθης. Σε μια στιγμή, γυρίζει ο Γέροντας, τον δείχνει με το δάκτυλο – αυτόν, σημειωτέον, πήγαινε στον γέροντα για πρώτη φορά και του λέε : «Εσύ, σαν πολιτικός μηχανικός, θα συμβάλλεις στην ανοικοδόμηση της Πόλης , γιατί η Πόλη θα ανοικοδομηθεί απ΄την αρχή» (yeah! Θα κάνουμε τα πάντα πουτάνα για να χτίσουμε εκκλησίες από πάνω!). Γύρισε και τον έδειξε με το δάκτυλο μπροστά σε όλους . Το παιδί , τότε , ήταν φοιτητής. Μετά , ο Γέροντας γυρίζει σε μένα και λέει: «Κι εσύ, Ανέστη, θα πας στην Πόλη. Κι εσείς οι δύο – έδειξε εμένα και τον φίλο μου – θα πάτε στην Πόλη , αλλά για άλλο σκοπό» . Δεν μου το φανέρωσε τον σκοπό. (τι διάολο, όλοι που πήγανε να δούνε τον Παΐσιο θα πάνε στη Μπόλη για κάποιο σκοπό; Να μείνει και κανείς εδώ ρε παιδιά!).



Πιστεύω δεν θα την αφήσει την Αγία Σοφιά μας στα χέρια των βρόμικων Τούρκων. Είναι ένας Λαός σαν τους γύφτους βρόμικος και φοβητσιάρικος (έλα μωρή ρατσιστική αηδία, ξέρασε χολή!). Τώρα δεν έχουν ιδανικά, διότι πριν πιστεύανε στον Μωάμεθ, αργότερα στον Κεμάλ (ενώ εμείς έχουμε ιδανικά; Που πιστεύουμε σε όποιον μας τάξει λεφτά;). Τώρα ούτε στο Μωάμεθ πιστεύουν (γιατί μορφώθηκαν κάπως , και είδαν ότι ήτο ένας αγύρτης ο Μωάμεθ) ούτε και στον Κεμάλ πιστεύουν, αλλά στην σαρκολατρία (όλος ο κόσμος παγκοσμίως το κάνει αυτό και δεν είναι κακό). Ενώ εμείς πιστεύουμε Στον Χριστό, ο οποίος έχει συνέχεια την Θεϊκή Του Αξία. και ο Ελληνικός Λαός έχει πάντα ιδανικά (χαχαχαχα παπάρια έχει!). Και τον Χριστό και την Παναγία μαζί του (αυτό είναι αλήθεια. Και το Χριστό και την Παναγία πετάει όπου βρει κι όπου σταθεί).
Με αγάπη Χριστού Μοναχός Παΐσιος. (χαχαχαχαχαχαχαχαχα μεαγαπηχριστού λέει χαχαχαχαχαχαχαχα γαμώ τις αγάπες ρε!)




Άσχετο, αλλά βλέποντας ένα ρεζουμέ της βιογραφίας του βλέπω ότι υποβλήθηκε σε αφαίρεση τμήματος των πνευμόνων του. Επίσης εγχείρηση συκωτιού και εντέρου. Μάλλον δε θεώρησε ότι ο θεός μπορούσε να τον θεραπεύσει όπως έλεγε σε τόσους και τόσους αλλά ζήτησε τη βοήθεια της ιατρικής…



Ας δούμε και μια προσευχή του Παΐσιου, έτσι για να μας πάει καλά η μέρα νύχτα:

Κύριε ημών Ιησού Χριστέ,
Μην εγκαταλείπεις τους δούλους σου που ζουν μακριά από την εκκλησία, η αγάπη σου να ενεργήσει και να τους φέρει όλους κοντά σου (κάποιοι βέβαια που γεννιούνται σε άλλες χώρες άλλης θρησκείας δε θα έρθουν ποτέ κοντά σου αλλά δε γαμιέται, η κόλαση χωράει πολλούς).
Μνήσθητι κύριε των δούλων σου που υποφέρουν από καρκίνο.
Των δούλων σου που υποφέρουν από μικρά ή μεγάλα νοσήματα (τον καρκίνο γιατί τον ξεχωρίζεις; Μάλλον επειδή είναι πιο γνωστός ε;).
Των δούλων σου που υποφέρουν από σωματικές αναπηρίες (γιατί; Εσύ έχεις πει ότι οι σωματικές αναπηρίες είναι για καλό).
Των δούλων σου που υποφέρουν από ψυχικές αναπηρίες (αγιασμό κάθε μέρα και εξορκισμό άμα λάχει ναούμ).
Μνήσθητι των αρχόντων (προέδρων, υπουργών…) και βοήθησον αυτούς να κυβερνούν χριστιανικά (αν κυβερνούν χριστιανικά δε βλέπω να προοδεύουμε ποτέ σαν κράτος. Όχι πως τώρα προοδεύουμε αλλά δε χρειάζεται να πάμε και πίσω).
Μνήσθητι κύριε των παιδιών που προέρχονται από προβληματικές οικογένειες.
Των προβληματικών οικογενειών και των διαζευγμένων (γιατί οι διαζευγμένοι δεν μπορούν να ξαναφτιάξουν τη ζωή τους; Ή θεωρείται αμαρτία;).
Μνήσθητι κύριε των ορφανών όλου του κόσμου, όλων των πονεμένων και των αδικημένων στη ζωή, όσων έχουν χάσει τους συζύγους τους (δε νομίζω να ενδιαφέρεται και τόσο, αλλιώς δε θα είχαμε τόσα εκατομμύρια να πεθαίνουν έτσι).
Μνήσθητι κύριε όλων των φυλακισμένων, αναρχικών, των ναρκομανών, των φονέων, των κακοποιών, των κλεφτών, φώτισον και βοήθησον αυτούς να διορθωθούν (αυτό που οι αναρχικοί και οι ναρκομανείς μπαίνουν στο ίδιο καζάνι με τους κακοποιούς και τους δολοφόνους με ξεπερνάει σταματήστε να λέτε με ξεπερνάει, το έχω βαρεθεί).
Μνήσθητι όλων των ξενιτεμένων (dafuq?).






Ε! Ε ρε! Νομίζω φτάνει. Δεν ασχολούμαι άλλο γιατί βαρέθηκα. Έχω βρει τόσα πολλά που θα μπορούσα να σχολιάσω αλλά θα έφτιαχνα τόμο ολόκληρο και δεν έχουμε καιρό για τέθοια πράματα, πρέπει να πιούμε και καμιά μπύρα.
Οπότε συγχαρητήρια στην εκκλησία μας για ακόμα μια φορά που αγιοποίησε έναν άνθρωπο ο οποίος υποτίθεται ότι έκανε θαύματα και γιάτρευε ανθρώπους (τι διάολο, πιο πολλούς από το Χριστό έχει γιατρέψει αυτός), είναι μισάνθρωπος, μισογύνης, ομοφοβικός, ρατσιστής, μιλάει με σαύρες και άλλα ζωντανά, ονειρεύεται πόλεμο με τους Τούρκους και…… οκ, φτάνει, βαριέμαι να αναφέρω όλα τα χαρακτηριστικά του, νομίζω αυτά είναι αρκετά. Άντε γιατί έχουμε να γράψουμε και για πιο σοβαρά θέματα εδώ μέσα.



Υ.Γ.: Ο Rob Halford δεν αγιοποιήθηκε ποτέ γιατί είναι Θεός. Οι Θεοί δεν έχουν ανάγκη από αγιοποίηση



Κυριακή, 1 Φεβρουαρίου 2015

ΕΝΑ ΖΕΥΓΑΡΙ ΠΑΝΤΟΦΛΕΣ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΑΓΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΪΣΙΟ

(Ξέχασα να βάλω εισαγωγή ο μαλάκας! Δε γαμιέται, πηγαίνετε στην προηγούμενη ανάρτηση και δείτε την)


Και βλέπεις, πολλοί, ενώ έχουν προβλήματα που τα προκάλεσαν οι αμαρτίες τους, δεν πηγαίνουν στον πνευματικό που μπορεί να τους βοηθήση θετικά, αλλά καταλήγουν να εξομολογούνται στους ψυχολόγους. Λένε το ιστορικό τους, τους συμβουλεύονται για τα προβλήματά τους και, αν έχουν να περάσουν ένα ποτάμι, τους ρίχνουν μέσα και ή πνίγονται ή βγαίνουν , αλλά που βγαίνουν… Ενώ, αν πάνε να εξομολογηθούν στον πνευματικό, θα περάσουν στην άλλη όχθη από την γέφυρα άνετα, γιατί με το μυστήριο της εξομολογήσεως ενεργεί η Χάρις του Θεού και λυτρώνονται. (τι να σου κάνουν και οι αμόρφωτοι οι ψυχολόγοι που προσπαθούν να σε βοηθήσουν και να κατανοήσουν την ψυχή σου; Πήγαινε εκεί σε ένα πνευματικό να σου πει «ναι ρε, ο θεός σε έκανε καλά» και καθάρισες. Α, άμα θες ξανακάνε την ίδια μαλακία, δεν πειράζει, το πολύ πολύ να ξαναεξομολογηθείς).




Κάθε πνευματικός έχει θεία εξουσία, εφόσον φοράει πετραχήλι. Τελεί το μυστήριο, έχει την θεία Χάρη και, όταν διαβάση την συγχωρητική ευχή, ο Θεός σβήνει όλες τις αμαρτίες τις οποίες εξομολογηθήκαμε με ειλικρινή μετάνοια. (ναι ρε, κανείς μας δεν ξέρει παπάδες-εξομολογητές λαμόγια, παιδόφιλους, μουνόπανα, να έχουν κάνει τα τρις χειρότερα, κλέφτες, υποκριτές ή δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο. Κατά τ’ άλλα αυτός είναι ο άγιος άνθρωπος που θα σε εξομολογήσει). Από μας εξαρτάται πόσο θα βοηθηθούμε από το μυστήριο της εξομολογήσεως. Ήρθε εκεί στο Καλύβι μια φορά κάποιος που είχε ψυχολογικά προβλήματα, με τον λογισμό ότι έχω διορατικό χάρισμα και θα μπορούσα να τον βοηθήσω. «Τι προβλέπεις, μου λέει, για μένα;». «Να βρης, του λέω, έναν πνευματικό να εξομολογήσαι, για να κοιμάσαι σαν το πουλάκι και να μην παίρνης χάπια». «Δεν υπάρχουν, μου λέει, σήμερα καλοί πνευματικοί. Παλιά υπήρχαν». Έρχονται με καλό λογισμό, ότι θα βοηθηθούν, αλλά δεν δέχονται αυτό που τους λες, και κρίμα στα ναύλα. (πώς να δεχτούν αυτά πού του λες; Τους λες να βρουν ένα πνευματικό και να μην παίρνουν χάπια. Αυτά. Μπράβο ρε!).




Την πρώτη φορά που θα πάη στον πνευματικό, θα έχη να πη, ας υποθέσουμε, εκατό αμαρτίες. Την δεύτερη θα έχη να πη εκατόν δέκα, γιατί θα τον πολεμήση περισσότερο ο διάβολος, επειδή εξομολογήθηκε και του χάλασε τη δουλειά. Την Τρίτη φορά μπορεί να πη εκατόν πενήντα, αλλά ύστερα θα ελαττώνεται συνέχεια ο αριθμός, μέχρι που θα πηγαίνη για εξομολόγηση και θα έχη να πη ελάχιστες αμαρτίες. (συμπέρασμα: μετά τις 150 αμαρτίες ή αν μιλούσαμε υποθετικά μετά το 50% παραπάνω των αμαρτιών που έχει κάνει κάποιος αρχικά, ο διάβολος βαριέται και δίνει τη δουλειά στα εγγόνια του που τα κάνουν σκατά).




- Γέροντα, διάβασα κάπου ότι οι δαίμονες θα μας βασανίσουν στην άλλη ζωή ακόμη και για έναν κακό λογισμό που δεν εξομολογηθήκαμε.
- Κοίταξε, όταν ο άνθρωπος μετανοήση και πη στον πνευματικό ό,τι θυμόταν, χωρίς να έχη την πρόθεση να κρύψη κάτι, τελείωσε· τα ταγκαλάκια δεν έχουν καμμία εξουσία επάνω του. Όταν όμως δεν εξομολογηθή εν γνώσει του μερικές αμαρτίες του, θα βασανίζεται στην άλλη ζωή γι’ αυτές. (λοιπόν, προτείνω σε όλους τους ετοιμοθάνατους να τους προκαλούμε αμνησία. Θα χτυπάμε το κεφάλι τους στον τοίχο, θα τους τρυπάμε με καμιά ειδική ένεση, κάτι θα βρούμε, έτσι δε θα υπάρχει πρόβλημα και όλοι αυτοί θα πάνε στον παράδεισο τι ωραία αφού δε θα θυμούνται τις αμαρτίες τους!).




- Γέροντα, όταν κάποια γυναίκα μας πη: «δεν με κατάλαβε ο πνευματικός», τι πρέπει να της πούμε;
- Πέστε της: «Μήπως εσύ δεν του έδωσες να καταλάβη; Μήπως το σφάλμα είναι δικό σου;». Σ’ αυτές τις περιπτώσεις να προβληματίζετε τον άλλον, να μην τον δικαιολογήτε εύκολα. Τα πράγματα είναι πολύ λεπτά. Εδώ, βλέπεις, και τους πνευματικούς ακόμη τους μπερδεύουν. (έχω μια υποψία γιατί αναφέρει συγκεκριμένα για γυναίκα, όπως πριν με την αγκαλιά, αλλά είμαι σίγουρος ότι αργότερα θα βρω κι άλλα).





Για να μπορέση α βοηθήση ο πνευματικός δύο ανθρώπους που έχουν σχέση, πρέπει να έχη επικοινωνία και με τους δύο. Όταν ακούη λ.χ. λογισμούς δύο ανθρώπων που έχουν διαφορές, πρέπει να γνωρίζη και τις δύο ψυχές, γιατί ο καθένας μπορεί να παρουσιάζη το θέμα, όπως το καταλαβαίνει. Και να δεχθή να λύση τις διαφορές τους, μόνον αν δεχθούν να τις λύση σύμφωνα με το Ευαγγέλιο, γιατί όλες οι άλλες λύσεις είναι ένας συνεχής πονοκέφαλος και χρειάζονται συνέχεια ασπιρίνες. Ύστερα να βάλη τον καθέναν στην θέση του· να μη δικαιώση κανέναν. Να πη στον καθέναν τα κουσούρια του, οπότε πελεκιέται το ένα στραβό, πελεκιέται και το άλλο, και έτσι συμφωνούν και συνεννοούνται. (έστω ότι είσαι βλάκας και εμπιστεύεσαι τον πνευματικό σου σαν σύμβουλο γάμου. Πρώτον, αν δεχτείς λύση σύμφωνα με το ευαγγέλιο η γυναίκα θα έχει πάντα άδικο. Τέρμα! Δεύτερον δε γίνεται πάντα να έχουν και οι δυο άδικο. Πολλές φορές κάνει μόνο ο ένας μαλακία, πάει και τελείωσε. Αν λειτουργούσαν έτσι και τα δικαστήρια θα είχαμε έξω από βιαστές μέχρι δολοφόνους, ενώ τώρα έχουμε μόνο πολιτικούς και μεγαλολαμόγια!).




Ο Παΐσιος κάνει κριτική σε ένα βιβλίο που λέγεται ψυχολογία – και φυσικά δεν του άρεσε ο τίτλος – με μια επιστολή του μέσα στην οποία αναφέρει: Επίσης εάν περισσότερο τα παρουσιάζατε τα πράγματα πνευματικά, παρά επιστημονικά θα βοηθιόντουσαν πιο θετικά (με το να συλλάβουν το βαθύτερο νόημα της ζωής) να έλθει ή θεία χάρις, με τη θεία παρηγοριά, για να νιώθουν χαρούμενα τα παιδιά καί να μην καταφεύγουν σε χαμηλές και μάταιες χαρές πού δεν ξεδιψάνε τη ψυχή αλλά την καίνε περισσότερο. (ναι ρε, ο άλλος δε θα δει το θέμα επιστημονικά θα το δει πνευματικά. Ε, ας έβγαζε ο παπάς της ενορίας του τότε ένα βιβλίο να τα πει πνευματικά. Το ξέρουμε ότι επιστήμη και θρησκεία δε συνδέονται με ΚΑΝΕΝΑΝ απολύτως τρόπο αλλά δε χρειάζεται πλέον να φυτρώνετε εκεί που δε σας σπέρνουν).




Εξήντα χρονών άνθρωπος ξεκίνησε από το Γιοχάνεσμπουργκ και ήρθε στην Ελλάδα, για να φιλήση το χέρι της μάνας του! Και τώρα τέτοια ευλογία έχει, που σκέφτεται να κάνει ένα γηροκομείο μεγάλο για τους κληρικούς και να το χαρίση στην εκκλησία. (ε βέβαια, τέτοιες ευλογίες θέλουνε. Που να καταλήγουν στα χέρια των παπάδων. Επίσης, συμπέρασμα: άμα ξεκινήσεις από κάπου μακριά για να φιλήσεις το χέρι της μάνας σου φρόντισε να δωρίσεις κάτι στο φτωχό παπαδαριό).




Το χειρότερο ήταν το να ξέρεις, όπως μας δίδασκαν, ότι οι νεοημερολογίτες είναι αιρετικοί και θα κολασθούν. Μικρό πράγμα είναι να ακούς συνέχεια ότι η γυναίκα σου και τα παιδιά σου πρόδωσαν την πίστη τους, πήγαν με τον Πάπα, τα μυστήριά τους δεν έχουν χάρη, κ.ά.π. (είπαμε, μόνο οι ορθόδοξοι χωράνε στον παράδεισο, όλοι οι άλλοι ακόμα και αν είναι χριστιανοί στην πυρά μαζί με τα κοψίδια).




Μια φορά ήρθαν δυο νεαροί στο Καλύβι με κάτι μαλλιά μέχρι κάτω. Πήγα να τους κουρέψω, αντέδρασαν, βιαζόμουν και εγώ, και μόνον τους κέρασα. (γιατί ρε; Πού είναι το πρόβλημα; Και ο Χριστός μακριά μαλλιά δεν είχε;). Είχα και ένα γατί εκεί πέρα. «Να το πάρω;» λέει ο ένας. «Πάρ΄ το», του λέω. Πήγαν από εκεί στην Ιβήρων, μια ώρα δρόμο, με το γατί ο ένας στην αγκαλιά –και να βρέχη. Ζήτησε εκεί να μείνη στο Αρχονταρίκι με το γατί. «Δεν γίνεται», του είπαν και έμεινε έξω στην βροχή όλη νύχτα. Αν του έλεγες να φυλάξη μια ώρα σκοπιά, θα σου έλεγε: «Όχι, δεν μπορώ», αλλά να καθήση μια νύχτα έξω με το γατί, μπορεί (πού το ξέρεις;).
Σήμερα υπάρχει ένα πνεύμα χλιαρό, καθόλου ανδρισμός, καθόλου θυσία. Όλα τα μετέτρεψαν με την σημερινή λογική. Και βλέπεις, ενώ παλιά πήγαιναν εθελοντές στον στρατό, τώρα παίρνουν τρελλάδικο χαρτί, για να μην υπηρετήσουν. Κοιτάζουν τι να κάνουν, για να μην πάνε στρατιώτες. (γιατί η θρησκεία σου αυτό λέει και θέλει, στρατιώτες. Και αν σφάξουμε και κανα άπιστο – καμιά ομοιότητα με μουσουλμάνους;;; - θα είναι θέλημα θεού. Δυστυχώς είμαστε μια χώρα που χρειαζόμαστε το στρατό, αλλά έχει γίνει τόσο μπουρδέλο ο στρατός που το μόνο που καταφέρνεις είναι να χάνεις κάποιους μήνες από τη ζωή σου κάνοντας ΤΙΠΟΤΑ).




Όπως ανακουφίζουμε τους φυλακισμένους με αναψυκτικά κ.λπ. που τους πηγαίνουμε, έτσι και τους νεκρούς τους ανακουφίζουμε με τις προσευχές και τις ελεημοσύνες που κάνουμε για την ψυχή τους. Οι προσευχές των ζώντων για τους κεκοιμημένους και τα μνημόσυνα είναι η τελευταία ευκαιρία που δίνει ο Θεός στους κεκοιμημένους να βοηθηθούν, μέχρι να γίνη η τελική Κρίση. Μετά την δίκη δεν θα υπάρχη πλέον δυνατότητα να βοηθηθούν. (κάντε μνημόσυνα, κάντε κάντε, να πάρουν οι παπάδες μας κανα φράγκο οι φτωχούληδες. Και δε μου λες, αν κάποιος δεν έχει κάποιον άλλον να τον κλάψει – είτε επειδή είναι πολύ γέρος και δεν έμεινε κανείς άλλος στη γύρα είτε επειδή όλοι οι γύρω του είναι ας πούμε άθεοι – τότε αυτός είναι καταδικασμένος ε; Γαμώτο, και στον παράδεισο να θες να πας βύσμα πρέπει να ‘χεις!).




Ο Θεός θέλει να βοηθήση τους κεκοιμημένους, γιατί πονάει για την σωτηρία τους, αλλά δεν το κάνει, γιατί έχει αρχοντιά. Δεν θέλει να δώση δικαίωμα στον διάβολο να πη: «»Πως τον σώζεις αυτόν, ενώ δεν κοπίασε;». Όταν όμως εμείς προσευχώμαστε για τους κεκοιμημένους του δίνουμε το δικαίωμα να επεμβαίνη. (ωωωωωωωπ άκυρο! Πάλι δεν κοπιάζει, άλλοι γαμιούνται στα μνημόσυνα και στις προσευχές, αυτός μπορεί να μην πίστευε ποτέ, να μην έκανε ποτέ τίποτα, οπότε ο διάολος έχει δίκιο. Χάι φάιβ Λούσι!). Περισσότερο μάλιστα συγκινείται ο Θεός, όταν κάνουμε προσευχή για τους κεκοιμημένους παρά για τους ζώντες. (ναι, γι’ αυτό μας έχει γραμμένους στα άυλα παπάρια του).




Κανείς δεν έχει κάνει συμφωνία με τον Θεό πότε θα πεθάνη. Ο Θεός τον κάθε άνθρωπο τον παίρνει στην καλύτερη στιγμή της ζωής του, με έναν ειδικό τρόπο, για να δώση την ψυχή του. Εάν δη ότι κάποιος θα γίνη καλύτερος, τον αφήνει να ζήση. Εάν δη όμως ότι θα γίνη χειρότερος, τον παίρνει, για να τον σώση. Μερικούς πάλι που έχουν αμαρτωλή ζωή, αλλά έχουν την διάθεση να κάνουν καλό, τους παίρνει κοντά Του, πριν προλάβουν να το κάνουν, επειδή ξέρει ότι θα έκαναν το καλό, μόλις τους δινόταν η ευκαιρία. (αυτή η παράγραφος έχει τόσα λάθη που θα μπορούσαν να γίνουν βιβλίο. Ας πούμε μερικά: 1. Η καλύτερη στιγμή της ζωής κάποιου είναι αν είναι γέρος και υποφέρει υπερβολικά για πολλά χρόνια; Η καλύτερη στιγμή της ζωής κάποιου άλλου είναι άμα πεθάνει από τροχαίο ενώ προσπαθούσε να ξεφύγει από τους μπάτσους γιατί είχε δολοφονήσει κάποιον πριν; Η καλύτερη στιγμή για ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ άτομα είναι να πεθάνουν όταν είναι ακόμα βρέφη; Ή να μην έχουν βγει ακόμα από την κοιλιά της μάνας τους; Γιατί είχες πει πιο πριν ότι η έκτρωση είναι σα να σκοτώνεις ένα παιδί. 2. Αλλά τα βρέφη είναι αβάφτιστα. Άρα θα πάνε στην κόλαση. 3. Γιατί κάποιος να κοπιάσει τόσα χρόνια στη ζωή του και να πεθάνει με πόνους και ένα παιδί να πεθάνει 3 χρονών χωρίς να έχει κοπιάσει για τίποτα στη ζωή του; 4. Αν αφήνει κάποιους να ζήσουν για να γίνουν καλύτεροι να υποθέσω ότι όλοι οι πολιτικοί και όλα τα μεγαλολαμόγια θα γίνουν καλύτεροι άνθρωποι; 5. Αν κάποιους τους παίρνει για να τους σώσει για να μη γίνουν χειρότεροι γιατί δεν πήρε όλους τους δολοφόνους/βιαστές/κλέφτες κτλ. πριν να κάνουν την κακή πράξη; 6. Αν τους έπαιρνε όντως προφανώς δε θα πήγαινε κανείς στην κόλαση. 7. Αν μερικούς τους παίρνει ενώ αυτοί κάποια στιγμή θα κάνουν το καλό γιατί δεν τους αφήνει να κάνουν το καλό για να βοηθηθούν και άλλοι; 8. Αν έτσι κι αλλιώς θα σωθούνε όλοι αυτοί γιατί υπάρχει το κακό; Οκ, φτάνει, βαριέμαι να γράφω άλλα).




- Γέροντα, οι πνευματικοί νόμοι λειτουργούν πάντοτε αμέσως;
- Αναλόγως. Πολλές φορές απορεί κανείς! Ενώ λίγο υπερηφανεύθηκε, αμέσως έσπασε τα μούτρα του· λειτούργησαν οι πνευματικοί νόμοι αστραπιαίως. Π.χ. καθαρίζει μία αδελφή τα τζάμια και της έρχεται ένας υπερήφανος λογισμός ότι τα καθαρίζει καλύτερα από την άλλη, οπότε κάτι συμβαίνει και, τσακ, σπάζει το τζάμι. Άλλες φορές λειτουργούν αργότερα. (ναι ναι, κι εγώ αν ας πούμε καθαρίσω το σπίτι, σφουγγαρίσω κτλ. και πω «τι γαμάτο και καθαρό που το έκανα, πάω να βρω καμιά αγγελία για καθαρίστρια» αμέσως αρχίζουν να πέφτουν οι σοβάδες, τα πλακάκια ξηλώνονται μόνα τους, οι μπύρες χύνονται, η χέστρα σπάει και πετάει σκατά δεξιά κι αριστερά και γενικά είναι σα να έχω φέρει το Μητσοτάκη σπίτι για ποδαρικό).




- Γέροντα, πάντα ωφελεί η αρρώστια;
- Ναι, πάντα πολύ ωφελεί. Οι αρρώστιες βοηθούν τους ανθρώπους, να «εξιλεωθούν»[17], όταν δεν έχουν αρετές. Μεγάλο πράγμα η υγεία, αλλά και το καλό που προσφέρει η αρρώστια, η υγεία δεν μπορεί να το δώση! Πνευματικό καλό! Είναι πολύ μεγάλη ευεργεσία, πολύ μεγάλη! Καθαρίζει τον άνθρωπο από την αμαρτία, και μερικές φορές του εξασφαλίζει και μισθό. Η ψυχή του ανθρώπου είναι σαν το χρυσάφι και η αρρώστια είναι σαν τη φωτιά που την καθαρίζει. Βλέπεις, και ο Χριστός είπε στον Απόστολο Παύλο: «Η δύναμίς μου εν ασθενεία τελειούται»[18]. Όσο περισσότερο ταλαιπωρηθή με κάποια αρρώστια ο άνθρωπος, τόσο περισσότερο εξαγνίζεται και αγιάζεται, αρκεί να κάνη υπομονή και να την δέχεται με χαρά. (αυτό που διάβασα είναι τόσο μισανθρωπικό που ένα ολοκαύτωμα θα μου φαινόταν παιδική χαρά. Και γιατί κάποιοι να ταλαιπωρούνται τόσο πολύ ενώ άλλοι να είναι μια χαρά και να πάνε αμφότεροι στον παράδεισο; Αυτοί που έχουν υγεία δηλαδή δεν καθαρίζονται από την αμαρτία; Και κάποια μωρά παιδιά γιατί να ταλαιπωρούνται έτσι ενώ δεν έχουν πάρει καλά καλά ανάσα από τη ζωή τους; Και αφού η αρρώστια είναι μεγάλη ευεργεσία να καταργήσουμε τους γιατρούς, να πετάξουμε στα σκουπίδια την ιατρική γιατί δε χρειαζόμαστε να γίνουμε καλά και αν γίνουμε θα είναι θέλημα θεού). Και συνεχίζει: όποιος έχει μια αναπηρία – είτε έτσι γεννήθηκε, είτε την κληρονόμησε από τους γονείς του, είτε την απέκτησε αργότερα -, πρέπει να χαίρεται, γιατί έχει να λάβη στην άλλη ζωή... Γι’ αυτό λέω, χίλιες φορές να είχα γεννηθή καθυστερημένος διανοητικά, τυφλός, κουφός, γιατί θα είχα να λάβω τότε από τον Θεό. (ε, οκ, αυτό το αφήνω ασχολίαστο)




Ένας βουδιστής μοναχός είχε ακούσει τις φήμες που κυκλοφορούσαν για το γέροντα Παΐσιο και αποφάσισε να τον επισκεφτεί. Όταν τον βρήκε στην καλύβα του, του είπε πως με τη βοήθεια του διαλογισμού ήταν ικανός να αιωρείται στον αέρα. Ο γέροντας δεν τον πίστεψε και απάντησε: “Ο άνθρωπος είναι φτιαγμένος για να πατάει στο χώμα”. Ο βουδιστής τότε έκατσε και διαλογίστηκε και μετά από λίγα λεπτά αιωρήθηκε, δύο μέτρα πάνω από το έδαφος. Ο Παΐσιος μόλις το είδε αυτό κίνησε το χέρι του προς αυτόν, λέγοντας: “Ε, τώρα κάτσε εκεί”! Ο βουδιστής μοναχός έντρομος ανακάλυψε πως δεν μπορούσε να κινηθεί ούτε προς τα πάνω ούτε προς τα κάτω. Ο γέροντας Παΐσιος του εξήγησε πως οι δυνάμεις που του επέτρεπαν να το κάνει αυτό ήταν δαιμονικές και αυτός με τη βοήθεια του Θεού τις εξουδετέρωσε. (δε θα σχολιάσω το γεγονός ότι ο ένας αιωρείται και ο άλλος τον καθηλώνει εκεί γιατί είναι για να γελάνε και οι πέτρες, αλλά θα πω ότι και αυτό που έκανε ο Παΐσιος ήταν δαιμονικό – και ουχί με τη βοήθεια του θεού – γιατί όπως είπε ο ίδιος «ο άνθρωπος είναι φτιαγμένος για να πατάει στο χώμα». Αν ήταν με τη βοήθεια του θεού θα τον είχε καθίσει στο χώμα).




Εδώ επέτρεψε να κάνη τόσα εγκλήματα ο Ηρώδης. Δεκατέσσερις χιλιάδες νήπια έσφαξε και πόσους γονείς, που δεν άφηναν τους στρατιώτες να σκοτώσουν τα παιδιά τους, τους σκότωναν κι εκείνους! Οι βάρβαροι στρατιώτες, για να φανούν στους αρχηγούς τους καλύτεροι, έκοβαν τα παιδάκια κομματάκια. Όσο πιο πολύ βασανίζονταν τα παιδάκια, τόσο περισσότερο πονούσε ο Θεός, αλλά και τόσο περισσότερο χαιρόταν για την μεγαλύτερη δόξα που θα είχαν να απολαύσουν στον Ουρανό. Χαιρόταν για τα Αγγελουδάκια αυτά, που θα αποτελούσαν το αγγελικό μαρτυρικό τάγμα. Άγγελοι από Μάρτυρες! (ω ναι, ας σκοτώσουμε μερικές χιλιάδες παιδιά που δεν πρόλαβαν να χαρούν τη ζωή που ο θεός υποτίθεται ότι τους έδωσε για να γίνουν άγγελοι χωρίς λόγο, χωρίς να προλάβουν να ζήσουν. Ούτε στην Ελλάδα τέτοια δικαιοσύνη!).




Το Τουρκικό 'Εθνος είναι ασεβές, καθ' ότι έχει μεν λογική και πολύ κρίσι, όμως αντιπαθεί τον Χριστιανισμό που είναι έκφραση της ανθρωπιάς και της αρετής. Αντιθέτως διαλέγει βολικές θεωρίες, βασισμένες στο ψεύδος και την αμαρτία. 'Ετσι έχει προορισμό να καταστραφεί, αν δεν μετανοήσει, αν δεν παραιτήση το ψεύδος και πιστέψη στο Ευαγγέλιο. (πρώτον, σταμάτα να θεωρείς λαούς ασεβείς μόνο και μόνο επειδή πιστεύουν αλλού. Δεύτερον, ο χριστιανισμός ΠΟΤΕ δεν ήταν έκφραση της ανθρωπιάς και της αρετής. Τρίτον, και ο χριστιανισμός διαλέγει βολικές θεωρίες βασισμένες στο ψεύδος και την αμαρτία. Τέταρτον, ένα έθνος (όπως οι Τούρκοι) που τους έχουν ποτίσει από μικρούς να πιστεύουν στο κοράνι ΔΕ ΓΙΝΕΤΑΙ να το παρατήσουν και να πιστέψουν σε ένα άλλο βιβλίο όπως ακριβώς δε γίνεται οι χριστιανοί (που τους ποτίζουν από μικρούς) να παρατήσουν τη βίβλο για να πιστέψουν στο κοράνι. Όπως και να χει, αμφότεροι λέτε ότι είναι αμαρτία αν δεν αλλαξοπιστήσεις).




Να, τις έβλεπα απαθώς. Σαν να μην ήταν γυμνές… με αγνότητα. Όπως, ας πούμε έβλεπε ο Αδάμ την Εύα στον Παράδεισο, πριν από την πτώση. Αθώα, φυσικά… χωρίς πονηρία σαρκική. (αυτό το έβαλα για να πω το εξής: ΔΕΝ ΠΕΦΤΕΙ ΓΑΜΗΣΙ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ;;;;;; ΔΕΝ ΠΑΩ!!!)




ό Γέροντας σηκώθηκε, τούς άφησε γιά λίγο μόνους, κι΄ εκείνοι βρήκαν τήν ευκαιρία νά συνεννοηθούν μεταξύ τους. Σκέφθηκαν νά τόν ρωτήσουν ” τί θά γίνει μέ τήν Πόλη; “
Σέ λίγο επέστρεψε ο π.Παϊσιος, καί πρός γενική έκπληξη, τούς πρόλαβε όλους. Είχε διαβάσει τήν σκέψη τους!… (χαχαχαχαχαχαχα)
– Τί λέτε, θά τήν πάρουμε τήν Πόλη;
Η παρέα έμεινε άναυδη καί αμίλητη…
– Σάς ρωτάω πάλι, είπε ό Γέροντας. Θά τήν πάρουμε τήν Πόλη;
Καί σέ λίγο αστειευόμενος προσθέτει,
– Παλικάρια τής φακής… (Κοτάρες! Φλώροι! Τσουτσέκια! Γιατί δεν πάτε να πολεμήσετε άπιστους; Πρέπει να πάρουμε τη Μπόλη και την Αγιά Σοφιά για κάποιο λόγο που κανείς νοήμων άνθρωπος δεν έχει καταλάβει).
– Ναί Γέροντα, άν είναι από τόν Θεό ευλογημένο, θά τήν πάρουμε τήν Πόλη…
– Θά τήν πάρουμε παιδιά μου. Οχι δηλαδή πώς θά τήν πάρουμε εμείς, άλλοι θά μάς τήν δώσουν (σ.σ.: οι Ρώσοι αν δεν κάνω λάθος). Θά τήν πάρουν αυτοί από τούς Τούρκους καί θά τήν δώσουν σ΄ εμάς, όχι γιατί μάς αγαπούν αλλά γιατί αυτό θά είναι τότε, τό συμφέρον τους!… (ναι ρε, θα αλληλοσκοτωθούνε μεταξύ τους και μετά θα πούνε «ρε σεις δεν τη δίνουμε στους Έλληνες; Ναι μωρέ, δε γαμιέται!»).
– Θά διαρκέσει πολύ αυτό τό κακό, Γέροντα;
– Μπόρες, μπόρες θά ΄ναι. Θά δώσουμε όμως εξετάσεις…
Σ΄ αυτόν τόν πόλεμο όλοι θά γυρίσουν νικημένοι. Ο Ελληνικός στρατός θά παραμείνει θεατής (ε βέβαια, μη μας πούνε και δολοφόνους, εμείς την ουρά μας απέξω αλλά στο τέλος θα τα πάρουμε όλα εμείς!). Γήπεδο θά είναι ή Παλαιστίνη, τάφος τους ή Νεκρά Θάλασσα. Αυτό θά είναι καί τό πρώτο ημίχρονο…
Θά υπάρξει μετά καί συνέχεια…. τό δεύτερο ημίχρονο…
Ο κόσμος θά φθάσει σέ αδιέξοδο, καί τότε όλοι θά ζητούν νά μάθουν γιά τό Ευαγγέλιο καί τίς Γραφές. Θά λυπηθεί ό Χριστός τόν κόσμο, καί μέ ένα ξεχωριστό σημείο πού θά δείξει, πολλοί θά πιστέψουν.
Τότε, θά ψάχνει κανείς νά βρεί άπιστο!” (και δε θα βρίσκει, γιατί τους σφάξαμε όλους, πηγαίνετέ μας τώρα κόντρα αν τολμάτε! Σοβαρά τώρα, αυτό το πιστεύουν αρκετοί. Τόσο ζώα στο μυαλό είναι!).



Την επόμενη φορά η συνέχεια. Τυχερούληδες!


Υ.Γ.: Τα ορθογραφικά λάθη ήταν τόσα πολλά που βαριόμουν να τα διορθώσω όλα.


Υ.Γ.2: Οι παντόφλες δεν αγιοποιήθηκαν ποτέ γιατί σκίστηκαν και τις πέταξα στα σκουπίδια.