Κυριακή, 14 Δεκεμβρίου 2014

ΓΕΡΟΙ: ΖΟΥΝ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ

          Φυσικά δε μιλάω γι’ αυτούς τους καλοσυνάτους γέρους που είναι με τον καλό λόγο και το χαμόγελο στο στόμα (είτε από τη χαρά τους που βλέπουν κόσμο ή «νεολαία» είτε από άνοια) και που αν κάτσεις μαζί τους να μιλήσεις θα ακούσεις ενδιαφέρουσες παλιές ιστορίες (οι πιο γαμάτοι γέροι δίνουν και ένα χιουμοριστικό τόνο) μιας και τις ακούς από πρώτο στόμα όπως έγιναν και ΞΕΡΕΙΣ ότι αυτοί δεν είναι παπάτζες. Όχι σε βαθμό υπερβολής τουλάχιστον. Θα μιλήσω γι’ αυτούς τους σκατόγερους, τους σάπιους, που παραπονιούνται ακόμα και αν ο ελληνικός καφές τους έχει μιάμιση φουσκάλα παραπάνω απ’ ότι θέλουνε κι εσύ περιμένεις πως και πώς να ψοφήσουνε για να πας πάνω από τον τάφο τους να χορέψεις γύρω γύρω τον πανάρχαιο χορό του ΙΚΑ. Αυτόν το χορό που χόρευαν κάποτε οι Μάγιας οι μέλισσες στους δικούς τους σκατόγερους και τους έστελναν στην κόλαση του ΙΚΑ. Δηλαδή να έχουν τον αριθμό 1527 στο ΙΚΑ. Με ένα ταμείο. Χωρίς καρέκλες να κάτσουν. Και αυτός στο ταμείο να σχολάει στις 10.

          Οι γέροι ως γνωστόν ξυπνάνε στις 6 το πρωί ή στις 6.30 αν το προηγούμενο βράδυ ήταν μεγάλο Σάββατο. Και επειδή βαριούνται τη ζωή τους ταλαιπωρούνε εμάς τους κανονικούς ανθρώπους. Αν δουλεύεις σε ένα μαγαζί που ανοίγει ας πούμε στις 9, απ’ έξω θα έχει πάντα κάποιους γέρους που θα περιμένουνε από τις 9 παρά τέταρτο να τους ανοίξεις μην τυχόν και χάσουν το προσωπικό τους black Friday. Και με το που ανοίξεις θα μπουκάρουν όλοι μαζεμένοι μουρμουρίζοντας που το μαγαζί ανοίγει στις 9 και όχι πιο νωρίς όπως θέλουν οι ίδιοι. Αν έχεις την ατυχία να δουλεύεις σε μαγαζί το οποίο έχει πίσω πόρτα και μπαίνεις από εκεί, οι γέροι με το που σε δουν μέσα στο μαγαζί θα κολλήσουν τις σάπιες μούρες τους στο τζάμι και θα σου ρίχνουν θανατηφόρες ματιές κοιτώντας σε ΜΕΣ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ μέχρι να τους ανοίξεις. ΠΡΟΣΟΧΗ! Μην τους κοιτάξεις ΠΟΤΕ κι εσύ στα μάτια εκείνη τη στιγμή. Πολλοί υπάλληλοι έχουν πεθάνει έτσι! Αν είναι ακόμα παρά δέκα ενώ έχεις μπει από την πίσω πόρτα και τους γράψεις στην πούτσα σου, δεν τους ανοίξεις και απλά ετοιμάζεις διάφορα πράματα για να είσαι έτοιμος για τη μέρα που έρχεται μέχρι να πάει ακριβώς, οι γέροι όπως θα σε κοιτάζουν από το τζάμι, θα βάλουν τα δυο τους χέρια δεξιά και αριστερά από τα μάτια τους σαν τις παρωπίδες του αλόγου και μετά από 38 δευτερόλεπτα θα χτυπάνε το τζάμι είτε με τη γροθιά τους είτε με το νύχι του δείκτη του δεξιού τους χεριού. Εσείς και πάλι ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΚΟΙΤΑΞΕΤΕ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ. Ειδικά εκείνη τη χρονική στιγμή έχουν υπάρξει μαρτυρίες με υπαλλήλους οι οποίοι διασταύρωσαν το βλέμμα τους με κάποιο γέρο για μισό νανοδευτερόλεπτο και το αίμα τους άρχισε να βράζει σαν το νερό στην κατσαρόλα πριν ρίξεις τα μακαρόνια μέσα μέχρι που τρελάθηκαν και τους κλείσανε σε μια απομόνωση όπου οι τοίχοι αποτελούνται από φωτογραφίες με άτομα κάτω των 25 ετών.

          Εν τω μεταξύ, μια στο τόσο, θες εσύ να πας σε μια υπηρεσία ή τράπεζα ή οτιδήποτε νωρίς γιατί μετά δουλεύεις και πάντα θα υπάρχουν κάποιοι γέροι πριν από σένα να σε καθυστερήσουν. Ακόμα και αντίσκηνο να στήσεις απ’ έξω από το Σάββατο το απόγευμα για τη Δευτέρα πρωί για κάποιο σατανικό λόγο ΠΑΝΤΑ θα υπάρχουν κάποιοι γέροι που θα περιμένουν πριν από σένα. Γιατί οι γέροι δεν έχουν δουλειά να κάνουν ποτέ και για να περάσει η ώρα τους πρέπει να πάνε από νωρίς να στηθούνε κάπου για να σε βασανίσουν, παρόλο που εσύ βιάζεσαι για να πας στη δουλειά μετά. Ρε στον ΟΑΕΔ να θες να πας 2-3 συνταξιούχους θα τους βρεις μπροστά σου. Όχι, δε θέλουν να κάνουν τίποτα, απλά θα υπάρχουν για να μπούνε μετά μέσα και να πιάσουν την πάρλα στο ταμείο λέγοντας τους ότι πριν τον ΟΑΕΔ αυτό το κτήριο ήταν ένα εγκαταλελειμμένο σινεμά και πριν από αυτό ήταν κανονικό σινεμά και ακόμα πιο πριν ήταν ένα σπίτι του παλιού τους φίλου τον οποίον θάψανε και χαίρονται γι’ αυτό.

          Οι γέροι πάντα μα πάντα θα πάρουν τη σειρά κάποιου. Μπορεί να προφασιστούν ότι έχουν κινητικό πρόβλημα ενώ είναι φανερό ότι δεν έχουν (ακόμα και αν είναι σε τράπεζα που παίρνουν αριθμό και κάθονται σε καρέκλα), μπορεί να μην προφασιστούν τίποτα απολύτως, απλώς να σε σπρώξουν παραπέρα και να τεντώσουν το χέρι τους για να προλάβουν να πληρώσουν πρώτοι στο ταμείο λες και είναι χρηματιστήριο και από στιγμή σε στιγμή η τιμή της μετοχής θα κατέβει.

          Βιάζονται ρε! Οι γέροι πάντα βιάζονται χωρίς κανέναν απολύτως λόγο. Το όνειρό τους είναι να πάνε ένα πρωί σε όλες τις υπηρεσίες και να έχουν τελειώσει μέχρι τις 10 για να γυρίσουνε μετά σπίτι, να ανοίξουνε την τηλεόραση, να βάλουνε Αυτιά ή Παπαδάκη και να μην κάνουν ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΤΙΠΟΤΑ μέχρι να πάει 1 το μεσημέρι και να φάνε το ζουμί που τους έφτιαξε η γριά τους. Για μένα όλοι οι γέροι, εκτός από αυτούς που δεν μπορούν να στέκουν, θα έπρεπε να εξυπηρετούνται τελευταίοι. Πρώτα οι κανονικοί άνθρωποι που έχουν όντως δουλειά και μετά αυτοί. Έχουν όλη τη μέρα μπροστά τους, η λέξη «βιάζομαι» δε θα έπρεπε να υπάρχει στο λεξιλόγιό τους εκτός αν ακολουθείται από τις λέξεις «να πάω στον άλλο κόσμο». Επίσης δε θα έπρεπε να έχουν ώρες κοινής ησυχίας. Αν βάλω 4 το μεσημέρι slayer στο τέρμα μπορεί να μου παραπονεθεί οποιοσδήποτε δεν έχει βγει στη σύνταξη. Οι συνταξιούχοι όχι. Κοιμάστε από τις 10 το βράδυ, κοιμάστε τα μεσημέρια, κοιμάστε τη μέρα, κοιμάστε όρθιοι, φτάνει. Slayer στο τέρμα μεσημεριάτικα λοιπόν!

          Έχετε προσέξει τη φωνή κάποιων γέρων (συνήθως πρώην ταρίφες ή νταλικιέρηδες); Αυτοί ΠΑΝΤΑ παίζουν στοίχημα και στάνταρ θα τους δεις σε κάποια καφετέρια που δείχνει μπάλα να σχολιάζουν με αυτή την καρκινοφωνή που μοιάζει με του Μπάτμαν και είναι αδύνατον να μη γελάσεις. Και η φωνή του Μπάτμαν είναι ίσως η πιο γελοία φωνή που υπάρχει σε ολόκληρο το γαλαξία. Ειδικά όταν τελειώνει την πρότασή του και μένει με το στόμα ανοιχτό και λίγο στραβό, ακριβώς σαν καθυστερημένο. BECAUSE IM BATMAN!



          Στους γέρους από μια ηλικία και μετά πρέπει να απαγορεύεται η οδήγηση και η ψήφος. Ας τα πάρουμε με τη σειρά.

          Οι γέροι δεν μπορούν να οδηγήσουν. Αποτελούν πρόβλημα. Μεγάλο πρόβλημα. Έχουν άνοια, καταρράκτη, ποτάμι, λιμνούλες, πάρκινσον, έρικσον, άι φόουν (αυτό νομίζουν ότι είναι κάποιος άγιος) και τους ψάχνουν καμιά 30αριά ακόμα αρρώστιες ή προβλήματα τα οποία καθιστούν την οδήγηση θανατηφόρα. Για όλους τους γύρω. Γιατί αυτοί οι γέροι όσο επικίνδυνα και αν οδηγούν ποτέ δεν παθαίνουν τίποτα οι γαμημένοι. Όλοι οι γύρω τους παθαίνουν εκτός από αυτούς. Έχουνε το σύνδρομο Μητσοτάκη. Π.χ. μπαίνει ο Μητσοτάκης σε ένα αεροπλάνο. Το αεροπλάνο αυτό μια χαρά θα φτάσει στον προορισμό του, χωρίς προβλήματα. Υπάρχει περίπτωση ΟΛΑ τα άλλα αεροπλάνα παγκοσμίως να υποστούν βλάβη στον αέρα και να πεθάνουν χιλιάδες άτομα, αλλά το Μητσοταεροπλάνο εκεί, σκίζει τους αιθέρες μαζί με τους ιπτάμενους αναρχικούς που βρίσκονται παραδίπλα του. Ας μην ξεφεύγουμε όμως πάλι. Οι γέροι ως γνωστόν όταν οδηγούν δε βλέπουν παραπάνω από μισή μοίρα δεξιά ή αριστερά, δε βλέπουν πέρα από τα 20 μέτρα ευθεία και γι’ αυτούς τους λόγους πηγαίνουν με 2 χλμ/ώρα κάτι που καθιστά την οδήγηση των υπολοίπων αδύνατη. Για φλας δεν το συζητάμε καν γιατί όταν πήραν δίπλωμα δεν είχαν ακόμα ενσωματωθεί τα φλας στα αμάξια ή οι δεινόσαυροι που καβαλούσαν δε χρειαζόντουσαν αυτά τα ξενόφερτα τα φλας, να παρκάρουν δεν μπορούν γιατί είτε δε βλέπουν είτε έχουν ξεχάσει πως μπαίνει η όπισθεν και νομίζουν ότι προτεραιότητα έχουν μόνο αυτοί. Δε πα να ‘χουνε στοπ, κόκκινο, οτιδήποτε, θα βγουν και θα γκρινιάξουν και σε τέτοιες περιπτώσεις μην κωλώσετε να τους βρίσετε. Μη νομίζετε ότι δεν είναι σωστό επειδή είναι μεγάλης ηλικίας, μια χαρά σωστό είναι, όλοι στο δρόμο γύρω σας θα βγουν να σας χειροκροτάνε, να βρίζουνε το γέρο και στο τέλος θα σας κεράσουν και παγωτό. Οι γριές είναι ακόμα χειρότερες γιατί είναι κοντές με αποτέλεσμα να μη βλέπουν τα πρώτα 5 μέτρα μπροστά από το αμάξι τους. Όλες οι γριές είναι κοντές. Δεν υπάρχει γριά που να είναι ψηλή. Αν τύχει ποτέ και δείτε ψηλή γριά να ξέρετε ότι είναι νεφελίμ. Εξακριβωμένο αυτό!

          Ψήφος. Αν νομίζετε ότι θα κάνω λογοπαίγνιο με το ψόφος να πάρετε τα νομίσματά σας και να τα πάτε στην τράπεζα τρολλάροντας. Δηλαδή να μπείτε στην τράπεζα και να πείτε ότι θέλετε να κάνετε κατάθεση 5 εκατομμύρια ευρώ. Αυτοί θα φωνάξουν διευθυντές, υποδιευθυντές, παραδιευθυντές, θα σας φτιάξουν καφέ, θα σας κεράσουν ουίσκι και όταν έρθει η στιγμή να δώσετε τα λεφτά δώστε τους κέρματα και φύγετε τρέχοντας και γελώντας. Βέβαια θα περιμένετε λίγο μέχρι να ανοίξει αυτή η ηλίθια πόρτα που έχουν αλλά μην πτοείστε, συνεχίστε να γελάτε χαιρέκακα μόνοι σας, μετά θα περιμένετε λίγο ακόμα μέχρι να ανοίξει και η δεύτερη πόρτα και μόλις βγείτε πηγαίνετε στο τζάμι και κάντε τους κωλοδάχτυλα ή ζωγραφίστε πούτσες με μαρκαδόρο.



Εντάξει ρε μάνα, θα τα κόψω τα ναρκωτικά. Ώχουυυυυυυυ…… ναι, θα βάλω και ζακέτα.



          Τι λέγαμε; Α ναι, για την ψήφο. Ότι ψηφήσατε κύριοι ψηφίσατε. Ήρθε η σειρά μας να ψηφίσουμε μαλάκες. Αφού υπάρχει ακόμα η ΔΑΠ χαχαχαχαχαχαχαχα σαν όνομα απορρυπαντικού είστε ρε βλαμμένοι! Οι γέροι δεν έχουν πλέον κρίση. Δεν μπορούν να σκεφτούν σωστά. Είτε από άνοια είτε επειδή νομίζουν ότι υπάρχουν 2 κόμματα και τα κομμούνια. Ο γέρος δε σκέφτεται σωστά. Έχει σταματήσει να λειτουργεί κανονικά το μυαλό του. Γιατί δεν αφήνουμε τους 15άρηδες να ψηφίσουν; Επειδή δεν έχουν αναπτύξει σωστή κρίση ακόμα. Ε, οι γέροι αυτή την κρίση την έχουν χάσει, έγινε φτερά σαν το εφάπαξ τους που έγινε φτερά στα φάρμακα. Ξέρω πολλούς 15άρηδες που σκέφτονται πολύ πιο ώριμα από τους περισσότερους γέρους. Αλήθεια, άμα ξανακούσω κάποιον γέρο να παραπονιέται για την κακή κυβέρνηση θα τον πυροβολήσω στο δόξα πατρί και στην τρύπα θα στερεώσω ένα σημαιάκι του κόρνερ και θα τ’ αφήσω να κυματίζει μέχρι να δοθεί πέναλτι στους φιλοξενούμενους όταν παίζουν στο Καραϊσκάκη. Ή μέχρι να φτιαχτεί το μετρό στη Θεσσαλονίκη. Χμμμμ, το ίδιο κάνει. Πόσους και πόσους γέρους δεν ξέρετε που βρίζουν από το πρωί μέχρι το βράδυ το ΝΔΣΟΚ και στις εκλογές πάνε και τους ξαναψηφίζουν γιατί οι άλλοι δεν ξέρουν και τι να κάνουν και θα χάσουμε τα 350 ολόκληρα ευρώ που παίρνουμε για σύνταξη και σεισμοί, πλημμύρες και καταποντισμοί θα διαλύσουν την Ελλάδα. Η μόνη λύση μέχρι τώρα φαίνεται να είναι να τους κλείνουμε σε μπουντρούμια την ημέρα των εκλογών και να τους ελευθερώνουμε την επομένη (άμα θέλουμε) αλλά αυτοί οι πούστηδοι έχουν την ιδιότητα να πεθαίνουν εκείνη τη στιγμή και να αναγεννιούνται στο κοντινότερο νεκροταφείο στο σώμα κάποιου άλλου και να πηγαίνουν να ψηφίζουν. Γι’ αυτό σας λέω πρέπει να απαγορευτεί με νόμο να ψηφίζουν. Αν θέλουμε τα κάνουμε πουτάνα και μόνοι μας, δεν έχουμε ανάγκη την άχρηστη βοήθειά σας γιατί όπως είπα και πριν έχουμε τη ΔΑΠ και λοιπά κομματόσκυλα. Και η μαλακία με τα κομματόσκυλα είναι ότι δεν μπορείς να τους κλειδώσεις στα μπουντρούμια γιατί μέχρι να πεις «βρωμάει το ΤΕΙ» έχουν σκάσει μύτη 582 φιλοζωικές οργανώσεις που απαιτούνε την απελευθέρωση των ζώων. Και δεν είναι να τα βάζεις με αυτούς γιατί σπάνε τόσο πολύ μπάλες που προτιμώ να αφήσω τα κομματόσκυλα να βολοδέρνουν έξω παρά να μείνω χωρίς όρχεις ή στην καλύτερη με έναν όρχι. Τότε θα μείνω γνωστός σαν μονάρχης.

          Οι γέροι γκρινιάζουν. Για τα πάντα. Δεν υπάρχει περίπτωση να συμμετέχουν σε οποιαδήποτε συζήτηση, να βρίσκονται σε οποιοδήποτε μέρος και να μην γκρινιάξουν. Θα γκρινιάξουν για την κυβέρνηση, θα γκρινιάξουν για τη νεολαία που χάλασε, θα γκρινιάξουν για την ομάδα τους, θα γκρινιάξουν για τον ανεμιστήρα στην καφετέρια ότι τους χτυπάει πολύ και θα κρυώσουν και μετά θα ξαναγκρινιάξουν για τον ανεμιστήρα γιατί δεν τους χτυπάει καθόλου και ζεσταίνονται. Σας απαγορεύω να γκρινιάζετε. ΜΗ! ΣΟΥΤ! ΤΣΙΜΟΥΔΙΑ! ΣΚΑΣΜΟΣ! Δε θα παραπονιέσαι!

          Οι γέροι και κυρίως οι γριές είναι σκατόψυχοι. Πραγματικά σκατόψυχοι. Θα δουν κάποιον με πρόβλημα δε θα τον βοηθήσουν ποτέ με τη δικαιολογία ότι είναι μεγάλοι άνθρωποι. Θα δουν κάποιον με πατερίτσες να μπαίνει στο ίδιο λεωφορείο με αυτούς και δε θα σηκωθούνε κι ας μην έχουν πρόβλημα, θα γυρίσουν το κεφάλι τους αλλού μέχρι να κάνει άλλος τη «βρωμοδουλειά» γι’ αυτούς. Όταν βλέπουν κάτι ή κάποιον που κάνει κάτι και δεν τους αρέσει αρχίζουν τα «τς, τς, τς» και γυρνάνε αηδιασμένοι το κεφάλι τους. Και μετά βεβαίως βεβαίως θα πάνε στην εκκλησία σαν καλοί σκατόψυχοι χριστιανοί που είναι να πέσουν στα γόνατα και να προσευχηθούνε για μάνα στο μαλάκα με τα γένια από πάνω λες και αυτός δεν είχε άλλη καούρα απ’ το να ακούει τις προσευχές κάποιου που θα τον δει από κοντά πολύ σύντομα έτσι κι αλλιώς. Α, και που ‘στε. Θα βρίζουμε! Ναι θα βρίζουμε γενικά, θα βρίζουμε τα θεία, τους θείους, τα παρανυφάκια, τα πάντα. Η δικαιολογία ότι είστε μεγάλοι άνθρωποι και δεν μπορείτε να τ’ ακούτε αυτά δε μας ενδιαφέρει. ΚΑΘΟΛΟΥ ΟΜΩΣ! ΚΑΙ Η ΜΕΤΑΛ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΥΣΙΚΗ ΤΟΥ ΣΑΤΑΝΑ ΓΑΜΩ ΤΟ ΚΟΥΦΙΟ ΚΕΦΑΛΙ ΣΑΣ! Είναι η μουσική των θεών. Όλων. Και του δικού σας και του Όντιν και του Άδη και οποιουδήποτε μη φλώρου ξέρετε ή δεν ξέρετε.

Θυμάμαι μια φορά που πάμε σε μια καφετέρια να κάτσουμε να δούμε μπάλα. Βρίσκουμε ένα τραπέζι άδειο. Μια εφημερίδα ήταν πεταμένη στο πάτωμα και ένα ποτήρι ούζο παρατημένο το οποίο είχε δεν είχε μισό χιλιοστό ούζο. Μετά από κανα 10λεπτο σκάει μύτη ένας γέρος και μας κοιτάει καλά καλά. Μετά από 2 λεπτά σιωπής μας φωνάζει δείχνοντας την εφημερίδα. «ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ». «Δεν είναι δικιά μας», του λέω, «να σας τη δώσω;». Μετά ο γέρος φωνάζει «ΟΥΖΟΟΟΟΟΟΟΟ» δείχνοντας το ούζο. Εμείς απλά τον κοιτάμε χωρίς να καταλαβαίνουμε. Μετά από 2 λεπτά, θα έλεγα αμήχανης σιωπής αλλά ο γέρος δεν είναι γκόμενα οπότε δεν υπάρχει κάτι αμήχανο στην όλη κατάσταση, ο γέρος φωνάζει «ΚΑΛΑ ΔΕ ΒΛΕΠΕΤΕ ΟΤΙ ΚΑΘΟΜΟΥΝ ΕΔΩ; ΦΥΓΕΤΕ!». Εμένα με πιάνουν τα γέλια και σηκωνόμαστε τελικά να πάμε αλλού να κάτσουμε. Δεν υπήρχε περίπτωση να αντιμιλήσουμε στο γέρο γιατί το μαγαζί ήταν τίγκα σε αυτούς και δεν είχα διαβάσει κανένα οδηγό «how to survive a zombie apocalypse» οπότε δεν άξιζε να το ρισκάρουμε.

Επίσης σας εύχομαι να μην πείτε ποτέ σε ασανσέρ, να πηγαίνετε ας πούμε στον τρίτο και στο δεύτερο όροφο να σταματήσει για να μπει ένας γέρος, να σας ρωτήσει «πάνω ή κάτω» και να του πείτε «πάνω» ενώ αυτός πάει κάτω. Πάει, τελείωσε! Ο γέρος έχει σκαλώσει, το μυαλό του δε λειτουργεί πλέον, έχει μπει σε κατάσταση αναμονής. Θα κρατήσει την πόρτα και θα αρχίσει να μουρμουράει «εεεεεε, μμμμμμμ, εεεεεεεε, εεεεεεεε, ααααααααα, εεεεεεε, μμμμμμμμμ, ααααααααα, εεεεεεε» για κανα 2λεπτο μέχρι να ξεμπλοκάρει το μυαλό και να αποφασίσει αν θα μπει ή όχι. Αυτό μου είχε τύχει πρόσφατα και αφού έγινε όλο το παραπάνω που διαβάσατε τελικά ο γέρος μπαίνει. Πήγαινα στον τρίτο να αφήσω κάτι σε κάποιον και αυτός στο ισόγειο. Φτάνει το ασανσέρ στον τρίτο, βγαίνω, πάω εκεί που θέλω, βγαίνω και βλέπω το γέρο που είχε μπει μαζί μου στον ασανσέρ χαμένο να κοιτάει δεξιά αριστερά και τελικά με ρώτησε «μα τι είναι εδώ;» για να του απαντήσω «εδώ είναι ο τρίτος, θα ξαναπάρετε το ασανσέρ να πάτε στο ισόγειο» και να πάθει ο γέρος ένα μίνι εγκεφαλικό.

          Ακούγονται πολύ συχνά δυο πράγματα για τους γέρους. Το πρώτο είναι ότι πρέπει να τους σεβόμαστε. Τσου! Όχι! Δεν μπορώ να σεβαστώ κάποιον ο οποίος δε σέβεται ούτε εμένα ούτε καν τον ίδιο του τον εαυτό. Λόγοι είναι πολλοί από τους παραπάνω που έγραψα, οι γέροι σε έχουν γραμμένο στη μαραμένη ψωλή τους. Δε σου δίνουν σημασία. Νομίζουν ότι επειδή έχουν ζήσει περισσότερα χρόνια πρέπει να έχουν και περισσότερα δικαιώματα. Αφαιρώντας φυσικά και κάποια δικά σου. Το επιχείρημα «ναι, αλλά αυτοί πολέμησαν τη χούντα και νια νια νια» δε στέκει γιατί πρώτον, μπορεί να μην την πολέμησαν αλλά να καλοπέρασαν σε αυτήν οι ρουφιάνοι και δεύτερον γιατί έτσι κι αλλιώς τα κάνανε πουτάνα και τώρα έχουμε σχεδόν χούντα πάλι.

          Το δεύτερο είναι να ακούμε τις συμβουλές τους γιατί είναι μεγαλύτεροι και έχουν περισσότερη πείρα σε κάποια θέματα. ΠΑΠΑΡΙΑ! Οποιοδήποτε και αν είναι το θέμα δεν έχουν την κατάλληλη πείρα γιατί έχουν αλλάξει τα πάντα σε όλους τους τομείς. Μπορεί να έχουν πείρα για κάποια πράματα της δεκαετίας του 70 ή του 80. Για τώρα όχι μόνο δεν έχουν καμία πείρα αλλά οι ιδέες τους έχουν μείνει τόσο πίσω που τις ακούνε τα απολιθώματα των δεινοσαύρων και τρίζουν τα κόκαλά τους από τα γέλια.

          Επίσης απαγορεύεται να πιπιλίζετε την καραμέλα «εμείς όταν ήμασταν στην ηλικία σου δεν είχαμε [προσθέστε εδώ ότι θέλετε]». Δεν έχει σημασία πλέον τι δεν είχατε εσείς πριν το Μπιγκ Μπανγκ. Με την ίδια λογική θα σας φέρω κι εγώ το φίλο μου τον Ηρακλή που είναι 1265 χρονών (χτες τα έκλεισε) να σας πει πως καίγανε το Μεσαίωνα κόσμο χωρίς λόγο. Τι; Ίδια λογική είναι. Ο κόσμος εξελίσσεται. Το ίδιο και οι σκούπες. Επειδή δεν ξέρετε ότι η ηλεκτρική σκούπα χρειάζεται ρεύμα για να δουλέψει δε σημαίνει ότι «δεν καθαρίζει όπως οι παλιές που είχαμε εμείς».



Να σου πω, πολλές απαγορεύσεις δε βάζεις εσύ; Γιατί;


Γιατί;





Ρωτάς γιατί;





Εεεεεεεεε





Εεεεεεεεεεεεεεεε





Μμμμμμμμμμμμμμμμμμ





Εεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεε





[Προσθέστε την κατάλληλη φωνή]






BECAUSE I’M BATMAN!







Αυτό το τελευταίο θα το βάλω στο κινητό μου να χτυπάει έτσι!
Βεβαίως να τα δείτε όλα! Πόσο συχνά σας βάζω βίδεα;


Υ.Γ.: Όποιος ξέρει τους στίχους του τραγουδιού Creating Zero των Apollo Ra θα έρχομαι κάθε πρωί στις 10 να του φιλάω τα πόδια.

Κυριακή, 30 Νοεμβρίου 2014

ΤΟ ΜΟΥΝΙ ΠΑΝΤΑ ΘΑ ΚΟΥΡΕΥΕΤΑΙ

          Φαντάζομαι όλοι θα έχετε ακούσει τη γνωστή έκφραση «Εδώ ο κόσμος καίγεται και το μουνί κουρεύεται/χτενίζεται» η οποία φυσικά δεν αναφέρεται όταν ένα αιδοίο παίρνει ένα ψαλίδι, μια τσατσάρα και αρχίζει να φτιάχνει καπελάκι στις τρίχες του γιατί αν τα αιδοία είχαν χέρια μάλλον εσύ που το σκέφτηκες είσαι ο σεναριογράφος της ταινίας «human centipede» και μόλις σου ήρθε στο μυαλό καινούρια καθυστερημένη ταινία αλλά μάλλον καθυστερημένος είσαι έτσι κι αλλιώς αφού μπαίνεις σ’ αυτό το καθυστερημένο μπλογκ. <-- Υποχρεωτική τελεία για να μη χάσατε το μπούσουλα. Αλλά αναφέρεται όταν συμβαίνουν τόσο σημαντικά, τραγικά ή κακά πάντα, πράγματα ή γεγονότα που εμείς καθόμαστε και ασχολούμαστε με μαλακίες. Δηλαδή πρέπει να παρατήσουμε όλες τις μαλακίες και να ασχολούμαστε μόνο με τα σημαντικά. Ένα πράμα έχω να σας πω:


ΤΟ ΜΟΥΝΙ ΠΑΝΤΑ ΘΑ ΚΟΥΡΕΥΕΤΑΙ ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ ΚΑΝΕΙ!!


          Ας δώσουμε όμως μερικά παραδείγματα:

«Καλά ρε, εδώ δεν έχουν δουλειά οι μισοί Έλληνες κι εσύ ασχολείσαι με τη μπάλα;».

«Καλά ρε, εδώ μας αυξάνουν τους φόρους και μας μειώνουν το μισθό κι εσύ βγαίνεις έξω στα μπαρ;».

«Καλά ρε, εδώ γίνονται πορείες για τα δικαιώματά μας κι εσύ συζητάς για γκομενικά;».

«Καλά ρε, εδώ άλλοι δεν έχουν να φάνε κι εσύ μαγειρεύεις 5 μπριζόλες μόνο για την πάρτη σου;».

Νομίζω καταλάβατε όλοι ποιος είναι ο κόσμος που καίγεται και ποιο το μουνί που κουρεύεται.

Ξέρετε τι λέω; Ας σταματήσουμε τα πάντα. Ναι, τα πάντα. Δε θα μείνουμε απλά στα «δεν ξαναβλέπουμε μπάλα». Όοοοοοοχι! Δε θα ξανακούσουμε μουσική, τι να σου κάνει η μουσική όταν δε σου κολλάνε ΙΚΑ; Δε θα ξανασπουδάσει κανείς ή δε θα στείλει κανείς τα παιδιά του για σπουδές γιατί τι να τις κάνεις τις σπουδές αφού μετά είτε θα μείνεις άνεργος είτε θα δουλεύεις ανασφάλιστος για 400 ευρά το μήνα; Διάολε, στην τελική παραιτήσου από τη δουλειά σου μέχρι ο κατώτατος μισθός να φτάσει τα 900 ευρώ τουλάχιστον. Δε με νοιάζει αν δεν έχεις να φας ή πρέπει να συντηρήσεις οικογένεια. Παρακαλώ, ας μην κολλάμε σε λεπτομέρειες! Δεν πιστεύω να διαβάζεις κανείς σας βιβλία; Ποια μόρφωση; Τι να την κάνεις έτσι όπως έχουμε γίνει; Μυθιστόρημα κιόλας; Αυτά είναι πιο άχρηστα από τα SUV, το μόνο που κάνουν είναι να πιάνουν χώρο. Καπνίζεις; Δεν έχουμε λεφτά τσιγάρα, κόψτο, θα σου κάνει καλό και στην υγεία, μια υγεία που στην τελική δε χρειάζεται να ασχολείσαι και ιδιαίτερα γιατί αν πάθεις κάτι, έτσι όπως έχουν γίνει τα νοσοκομεία ή θα περιμένεις ένα τρίμηνο για μια ακτινογραφία ή στην καλύτερη θα δώσεις φακελάκι σε γιατρό να σου κάνει επέμβαση στο πουλί που μαράζωσε από την πολύ αγαμία. Ω ναι, θα έχεις αγαμία. Γιατί να πηδάς ενώ σε πηδάει ήδη η κυβέρνηση από την όπισθεν; Πρώτα θα διαμαρτυρηθείς που σου κάνουνε τη σούφρα σαν το στόμα του Kirby και μετά βλέπεις αν θα σπρώξεις κι εσύ. Τιιιιιιιιιιιιιι; Βγαίνεις έξω; Πίνεις; Πίνεις ΚΑΙ καφέδες; Περνάς καλά; Όχι, κύριε, δεν κατάλαβες καλά, θα είσαι από το πρωί μέχρι το βράδυ έξω από τη βουλή να διαμαρτύρεσαι για αυτούς που ο ίδιος ψήφισες και το πολύ πολύ γυρνάς σπίτι των γονιών σου να κοιμηθείς πάντα σκεφτόμενος τα κακά της κυβέρνησης. Εννοείται ότι θα μένεις με τους γονείς σου. Τι θα πει είσαι 35 χρονών μαντράχαλος; Τι θα πει συζείς με τη γκόμενα; Θα την πάρεις και θα πάτε στους γονείς σου ή στους δικούς της. Δεν έχουμε καιρό για νοίκια, ΔΕΗ και μαλακίες. Όπως επίσης δε θα βάζεις βενζίνη στο αμάξι σου, θα παίρνεις τη συγκοινωνία χωρίς να πληρώνεις εισιτήριο για να πηγαίνεις στο Σύνταγμα.

Δε θα αγοράσεις άλλες μπλούζες, άλλα παπούτσια, οτιδήποτε. Εδώ άλλοι δεν έχουν να φορέσουν μια μπλούζα και πας και ξαναψωνίζεις εσύ; Όχι, δεν κατάλαβες, θα δώσεις ότι περίσσευμα έχεις σε ρούχα σε αυτούς που τα χρειάζονται. Το ίδιο και με το φαΐ.

Εννοείται ότι όλοι κλείνουμε τις επιχειρήσεις μας αφού αν δεν πάνε τώρα για κλείσιμο θα πάνε σε λίγο καιρό ούτως ή άλλως. Κάνεις ερευνητικά πειράματα; Είσαι στα πρόθυρα να ανακαλύψεις ένα νέο γαλαξία ή μια νέα θεωρία υπερχορδών; ΝΑ ΤΑ ΠΑΡΑΤΗΣΕΙΣ ΟΛΑ ΤΩΡΑ! Εδώ υπάρχουν παιδιά που δεν έχουν να πιούνε πόσιμο νερό κι εσύ ασχολείσαι με πράγματα εκτός του πλανήτη μας; Δε νοιάζεσαι για τα παιδιά που πεινάνε και υποφέρουνε;

          Εδώ θα ανοίξω μια μεγάλη παρένθεση.




Τι εννοείτε ο Σεφερλής είναι πιο αστείος από μένα;



          Αυτή η μεγάλη παρένθεση αφιερώνεται σε όλους όσους νομίζουν ότι νοιάζονται πολύ για όλους. Νοιάζομαι για τα παιδιά που πεθαίνουν σε τριτοκοσμικές χώρες. Νοιάζομαι για τον άλλον που τον χτύπησε το τρόλει. Νοιάζομαι για τον τάδε που του έχει συμβεί κάτι κακό. Νοιάζομαι για τον δείνα που του έχει συμβεί κάτι χειρότερο.

Fact: ΔΕ ΝΟΙΑΖΕΣΑΙ ΟΣΟ ΝΟΜΙΖΕΙΣ.

          Οι περισσότεροι νοιαζόμαστε για κάποια πράγματα. Αλλά αυτά είναι πράγματα που μας αφορούν είτε άμεσα είτε έμμεσα. Κι εγώ έχω δώσει λεφτά σε φιλανθρωπίες (λίγα, το ξέρω). Κι εγώ έχω δώσει φαΐ σε κάποιο πιτσιρίκι που πεινάει (λεφτά ποτέ των ποτών). Κι εσύ το ίδιο πιθανόν. Αλλά μέχρι εκεί. Αν νοιαζόσουν πραγματικά αντί για 50 ευρώ που έδωσες στο χαμόγελο του κοπελιού θα έδινες ότι σου περίσσευε απ’ το μισθό. Αν νοιαζόσουν πραγματικά για τα παιδάκια που πεινάνε θα τριγυρνούσες κάθε μέρα στους δρόμους μοιράζοντας φαγητά.

          «Ο Μπούμπης Μπαρδαλακοπουλίδης είναι χρήστης ναρκωτικών και χρήστης φέισμπουκ. Έχει 142 παιδιά, τα μισά από αυτά με καρδιοαναπνευστικολαρυγγοτριχοπτωσικά προβλήματα και τον σάπισε στο ξύλο ο Νταβάς Νταβατζόπουλος».

          «Ο Πίκης Αλφακαπασαρανταεφτάς πήρε ένα καλάσνικοφ και σκότωσε εν ψυχρώ 666 ορφανά του ορφανοτροφείου Γινεκιεσυγονιός και τραυμάτισε άλλα τόσα».
          Ακούμε κάτι τέτοιες ειδήσεις και νομίζουμε ότι νοιαζόμαστε γι’ αυτούς. Όσο κι αν δε σας αρέσει η αλήθεια, δε νοιαζόμαστε. Σίγουρα μας προκαλεί σοκ η είδηση, σταματάμε για λίγο να τρώμε τις τηγανιτές πατάτες που έχουμε μπροστά μας, ξαφνιαζόμαστε, αισθανόμαστε προσωρινά τύψεις για τα παιδιά ας πούμε, μίσος για αυτόν που έκανε το έγκλημα αλλά μέχρι εκεί. Αυτοί που νοιάζονται λίγο περισσότερο θα βοηθούσαν όσο μπορούσαν κάποιον από κει που θα είχε ανάγκη. Αν το ίδιο βράδυ σας είχε προσκαλέσει ένας φίλος του στα γενέθλιά του δε θα πηγαίνατε επειδή είδατε αυτή την είδηση; Φυσικά και θα πηγαίνατε. Σκεφτείτε τώρα, αν πέθαινε η μάνα σας θα πηγαίνετε στο παραπάνω πάρτι; Όχι! Γιατί ρε; Η ζωή ενός ανθρώπου είναι πιο σημαντική από 666 πιτσιρίκια που πέθαναν; Ναι, είναι, για σένα. Σε αφορά άμεσα. Δεν είναι ότι δεν πας επειδή «τι θα πει ο κόσμος που πέθανε η μάνα μου κι εγώ τρέχω σαν το μαλάκα δεξιά κι αριστερά σε πάρτι» αλλά δεν πας επειδή δεν μπορείς, σε έχει επηρεάσει ο θάνατος. Κάποιοι μπορεί να κάνουν μέρες, βδομάδες, μήνες, ακόμα και χρόνια να ξεπεράσουν το θάνατο ενός συγγενικού προσώπου. Όταν όμως μια ολόκληρη πόλη αφανιστεί από πυρά μιας άλλης γειτονικής πόλης, το ξεπερνάμε πολύ πιο γρήγορα. Ακριβώς επειδή δε μας αφορά.

          Όσο σκληρό σα καβλί πορνοστάρ κι αν ακούγεται αυτό έτσι είναι. Στις πορείες γιατί πάμε; Επειδή οι τάδε απολύθηκαν; Όχι, αλλιώς θα ήμασταν σε κάθε πορεία μαζί τους. Πηγαίνουμε όταν μπορούμε και θέλουμε επειδή ξέρουμε ότι δεν είναι μόνο αυτοί που τρώνε το αγγούρι στον πάτο τους, το τρώνε πολλοί, και σιγά σιγά έρχεται απειλητικά και προς τον δικό μας πάτο. Τα βρακιά μας είναι κατεβασμένα, η κωλοτρυπίδα μας στάζει baby oil και από στιγμή σε στιγμή το αγγούρι μπορεί να έρθει και σε μας.

          Ίσως σε κάποιους να μην αρέσει αυτό που διαβάσανε μόλις τώρα, ίσως κάποιοι να νομίζουν ότι νοιάζονται πολύ, δε με νοιάζει, δεν μπορείτε να με πείσετε για το αντίθετο. Όλοι, λιγότερο ή περισσότερο νοιαζόμαστε αλλά έως ένα σημείο. Παραδείγματα του τύπου «Ναι, αλλά ο Σμπρώγχτης Τσιρλιπιπής έκανε μπλα μπλα μπλα μπλα….» δε με αγγίζουν γιατί αποτελεί μια περίπτωση στο εκατομμύριο (και λίγο λέω). Όσο κι αν δε σας αρέσει, ο άνθρωπος, εσύ κι εγώ είμαστε ένα αρχίδι, ένα μεγάλο αρχίδι που τον νοιάζει ο εαυτός του και οι δικοί του. Ναι, εσύ που διαβάζεις αυτές τις γραμμές και διαφωνείς πες μου, το βράδυ θα πας για μπύρες ή θα πας να βοηθήσεις απόρους; Αύριο θα πας για καφέ ή θα δώσεις τροφή σε παιδιά; Κτλ κτλ…

          Κι εδώ κλείνει η μεγάλη παρένθεση.







Τι περιμένατε τώρα; Να βάλω πάλι μια μεγάλη παρένθεση; Για να με ξανασυγκρίνετε με το Σεφερλή; Δε σφάξανε!



          Τέλος πάντων. Το μουνί όπως σας είπα πάντα θα κουρεύεται. Και πολύ καλά κάνει γιατί το κούρεμα του μουνιού είναι που μας δίνει χρώμα στη ζωή, το κούρεμα του μουνιού είναι που μας δίνει θετικά συναισθήματα, το κούρεμα του μουνιού είναι πηγή ζωής. Όσο γίνεται ευχάριστης ζωής. Ασχολούμαστε με τη μπάλα, με τη μουσική, με το διάβασμα, με τα ξύδια, με τις εκδρομές με τα πάντα, γιατί χωρίς αυτά θα ήμασταν μονόχνοτοι, γκρινιάρηδες και μίζεροι. Όταν βρίσκομαι με τους φίλους μου στην αρχή μπορεί να πούμε κάποια σημαντικά «ξέρεις έγινε το τάδε στη δουλειά», να σχολιάσουμε το τάδε σημαντικό γεγονός που έγινε «εκεί έγινε αυτό κι αυτό», μετά θα περάσουμε σε πιο ανάλαφρα θέματα. Θα μιλήσουμε για μπάλα, θα μιλήσουμε για μουσική, θα μιλήσουμε για γκομενικά, θα κάνουμε πλάκα μεταξύ μας. Διάολε, όταν σουρώσουμε αρκετά θα αρχίσει να πετάει ο καθένας τις δικές του φιλοσοφικές μαλακίες. Γιατί χάρη σε αυτά ζούμε. Θέλουμε να ξεφύγουμε με τον έναν ή τον άλλον τρόπο από τα σημαντικά θέματα. Απλά στον καθέναν αλλάζει ο τρόπος με τον οποίο θέλει να ξεφύγει.


          Τώρα αν κάποιοι έχουν καρμπονάρα αντί για εγκέφαλο και νομίζουν ας πούμε ότι η ομαδάρα τους είναι ότι πιο σημαντικό έχουν σε αυτή τη ζωή, σε αυτούς εύχομαι να μη διαιωνίσουν ποτέ το είδος τους. Ευχαριστώ!

Τετάρτη, 19 Νοεμβρίου 2014

ΣΥΖΗΤΗΣΕΙΣ ΑΝΤΡΩΝ ΚΑΙ ΓΥΝΑΙΚΩΝ



Πρώτες θα είναι οι συζητήσεις των γυναικών και μετά των αντρών γιατί οι γυναίκες προηγούνται και άλλα τέθοια χαζά.


ΣΤΟ ΤΗΕΛΦΩΝΟ
- Έλα φιλενάδα! Τι κάνεις;
- Έλα αγάπη μου, όλα καλά εσύ;
- Πολύ ωραία. Τι κάνεις πώς τα περνάς;
- Φανταστικά. Άσε, που να στα λέω. Μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα…
- Σοβαρά; Α, κι εγώ έχω νέα. Μπλα μπλα μπλα μπλα…
- Καλέ, να κανονίσουμε να τα πούμε από κοντά. Πότε μπορείς να πιούμε ένα καφεδάκι;
- Χμμμμ νομίζω Τρίτη είμαι ελεύθερη.
- Α πάρα πολύ ωραία. Θα τηλεφωνηθούμε την Τρίτη να κανονίσουμε την ώρα, εντάξει;
- Ναι, κοριτσάρα μου, εννοείται. Φιλάκια! Καλά να περνάς!
- Φιλάκια! Κι εσύ το ίδιο!



- Έλα.
- Ε!
- Καφέ.
- Τι ώρα;
- Στις 3 περνάω να σε πάρω.
- Οκ.
- Πάρε και τα άλλα ζώα να έρθουν.
- Οκ.


ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΓΙΑ ΓΚΟΜΕΝΙΚΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ ΒΡΑΔΥ
- Και για πες τι έγινε;
- Λοιπόν, να τα πάρουμε από την αρχή. Θυμάσαι πριν δυο βδομάδες μπλα μπλα μπλα μπλα……
- Ναι, θυμάμαι, που σου μπλα μπλα μπλα μπλα……
- Ναι, που λες, και την προηγούμενη βδομάδα μπλα μπλα μπλα μπλα…
- Ααααα το μαλάκα. Κι εσύ τι έκανες;
- Αποφάσισα να μπλα μπλα μπλα μπλα….. και πριν τρεις μέρες μπλα μπλα μπλα μπλα……
- Σοβαρά; Αααα το γλυκούλι μου!
- Και χτες μπλα μπλα μπλα μπλα…… και τελικά πήγαμε σε μπλα μπλα μπλα μπλα…… και μετά μου είπε μπλα μπλα μπλα μπλα……. Κι εγώ του είπα μπλα μπλα μπλα μπλα…… και τελικά πήγαμε στο μπλα μπλα μπλα μπλα…… και στο τέλος με πήγε σπίτι του και έγινε ότι έγινε.
- Ιιιιιιι μπράβο σου! Πολύ χαίρομαι για σένα! Και ήταν καλός; Για πες…
- Χιχιχιχι ναι, ήταν μπλα μπλα μπλα μπλα…… και μετά μπλα μπλα μπλα μπλα…… και στο τέλος με πήρε και αγκαλίτσα!




- Τι έγινε τελικά χτες; Γάμησες;
- Ναι.
- Ωραίος! Για πες.
- Ε, πήγαμε πρώτα για κρασί σε κείνο το κωλομάγαζο που πήγαμε την άλλη φορά και είχε λάιβ, μετά σε ένα τρεντάδικο όπου ήπιαμε τον κώλο μας επειδή ήθελε ελληνικά, ε, χαμουρευτήκαμε, πήγαμε σπίτι μου, κομπλέ.
- Ωραίος. Άντε να μας γνωρίσεις καμιά φίλη της τώρα.



ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΕΤΕΡΟΥ ΦΥΛΟΥ
- Καλέ, κοίτα αυτόν. Δεν είναι κούκλος;
- Ιιιιι ναι μωρή! Κούκλος είναι!
- Αχ, είναι τέλειος!
- Κοίτα πόσο ωραία περπατάει!
- Μμμμμ φαντάζεσαι να τον είχες αυτόν στο κρεβάτι;
- Χιχιχιχιχι, σκάσε μωρή!



- ΚΩΛΑΡΑ!
- ΝΑΙ ΜΑΛΑΚΑ, ΝΑΙ!



ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΛΙΑ
- …………………………… *κάνει ηλιοθεραπεία μπρούμυτα*
- …………………………… *κάνει ηλιοθεραπεία ανάσκελα*
- …………………………… *κάνει ηλιοθεραπεία μπρούμυτα*
- …………………………… *βάζει αντηλιακό*
- ……………………………… *μεταφέρει την ξαπλώστρα εκεί που θα της χτυπάει ήλιος παντού*
- ………………………………. *κάνει ηλιοθεραπεία ανάσκελα*
- ………………………………. *βάζει αντηλιακό*



- Μπύρα ή καφέ;
- Μπύρα ρε μαλάκα, έχουμε λιώσει στη ζέστη.
- Τσέκαρε βυζάρες αυτή εκεί!
- Πωωωωω κάψωσα, πάω να βουτήξω.
- Κάτσε να βάλω αντηλιακό στο καινούριο μου τατού.
- Μετά ρε, θα βάλω κι εγώ λάδι στο αποτριχωμένο στήθος μου.



ΧΩΡΙΣΜΟΣ
- Χωρίσαμε! Κλαψ, λυγμ. Δε με θέλει ο ΜΑΛΑΚΑΑΑΑΑΑΑΣ! Κλαψ, λυγμ!
- Ηρέμησε αγάπη μου. Μην κλαις! Πες μου τι έγινε.
- Είναι ΜΑΛΑΚΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΣ! Κλαψ, λυγμ! *Φρου φρου τη μυτούλα*
- Προσπάθησε να χαλαρώσεις και πες μου τι έγινε.
- Να, τότε που μπλα μπλα μπλα μπλα…… και μετά μπλα μπλα μπλα μπλα…… κι εγώ του μπλα μπλα μπλα μπλα……. και μετά σηκώθηκε και έφυγΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ. Κλαψ λυγμ. Ο ΜΑΛΑΚΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΣ! *Φρου φρου η μυτούλα*



- Έλα ρε. Χώρισα.
- Γιατί;
- Μαλακίες. Πάρε μπύρες και έλα από ‘δω.



ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΕΞΟΔΟ
- Έλα. Πες μου ότι ετοιμάστηκες κιόλας!
- Όχι καλέ! Μόλις βγήκα από το μπάνιο.
- Α, είπα κι εγώ!
- Δε μου λες, τι θα φορέσεις εσύ;
- Δεν ξέρω μωρέ, έχω αυτό το ωραίο φόρεμα που μου πήρε η αδερφή μου αλλά δεν έχω καλά παπούτσια να το ταιριάξω. Μετά είναι η μπορδοκοκινοπράσινη μπλούζα που έχω αλλά δεν ταιριάζει με την ασημοχρυσοπλατινέ τσάντα που θέλω να πάρω και μετά μπλα μπλα μπλα μπλα…… Άσε, άσε, ένα δράμα ζω!
- Πφφφφφφ σε καταλαβαίνω! Κι εγώ δεν ξέρω αν πρέπει να βάλω το μπλα μπλα μπλα μπλα…. ή το μπλα μπλα μπλα μπλα… αλλά δεν ταιριάζει με το μπλα μπλα μπλα μπλα……
- Εγώ λέω να φορέσεις το μπλα μπλα μπλα μπλα…… ταιριάζει με το μπλα μπλα μπλα μπλα… και τονίζει τα αισθησιακά σου φρύδια.
- Μπα, μάλλον θα φορέσω το μπλα μπλα μπλα μπλα…… Τέλος πάντων, θα σε πάρω σε καμιά ώρα που θα έχω αποφασίσει.
- Εντάξει. Πού λες να πάμε; Έχω ακούσει για το μπλα μπλα μπλα μπλα…… Θα πάει και η Μουσμουλία με το Μπουμπούκο και μετά μπλα μπλα μπλα μπλα……
- Καλή ιδέα. Και μετά θα μπορούμε να μπλα μπλα μπλα μπλα……



- Έλα, έτοιμος;
- Σε ένα τέταρτο. Τώρα μπαίνω για μπάνιο.
- Οκ.
- Πού λες να πάμε;
- Δεν ξέρω. Έλα από ‘δω, φέρε μπύρες και βλέπουμε.



ΦΕΪΣΜΠΟΥΚ
- Ma ti omorfi pu eisai se auti ti foto!
- Kuklitsa mou esy! *καρδούλες καρδούλες*
- Agapi m omorfi!
- Ma ego exo tn kaliteri fili!
- Nai nai ki ego! Kai tin omorfoteri episis! *καρδούλες καρδούλες*
- Poso poly soy tairiazei auto to forema!!
- Agapes mou sas agapo oles!



- xaxaxaxa pos eisai etsi re malaka!
- ti egine re? sou fytrwse kwlos sti mouri?
- de gamieste mpas kai breksei re?
- re a gamisou!
- kala boulose to stoma sou twra kai fere mpyres na kateboume gia mparotsarka meta.
- ok. Episis, gamiesai!
- Kane mas ti xari re malaka!