Σάββατο 17 Νοεμβρίου 2012

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΛΕΞΕΙΣ



Τι κάνει αυτό το κουμπί;


Νομίζω ότι πρέπει να κόψω κόκκινο καλώδιο…… ή το μπλε; Όχι, όχι, σίγουρα το κόκκινο!


ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ


Αν πας δίπλα στον γκρεμό και κοιτάξεις κάτω σου έρχεται μια ζαλάδα


ΚΑΡΧΑ……


ΛΙΟΝΤΑ……


Καλέ, τι γλυκό σκυλάκι με αφρούς στο στόμα είναι αυτό! Κάτσε να το χαϊδε……


Αν πατήσεις τη σκανδάλη θα το μετανιώσεις!


Αγάπη μου, δεν είναι αυτό που νομίζεις!


Είσαι σίγουρος ότι δεν πειράζει που είναι βρεγμένο το καλώδιο;


Άτιμη κοινωνία!


ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ……… ουφ! Ευτυχώς άνοιξε το αλεξίπτωτο………. ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ!


Τι θα κάνεις με το μαχαίρι; Σαλάτα θα κόψεις;


Είσαι σίγουρος ότι θα χωρέσουν και οι 35 πόντοι;


Με αυτό το χαπάκι θα νιώσω καλύτερα;


Γιατί φοβάσαι; Λες να κρύβεται κανείς στο πατάρι;


Άμα βάψω την πετσέτα κόκκινη μπορώ να πετάξω απ’ το μπαλκόνι γιατί είμαι ο Σούπερμαααααααααα………


Εντάξει, με πείσατε, θα κατέβω τώρα, δε θ’ αυτοκτονήσω. Αρκεί να προσέξω και να μη στραβοπατήσω εδώ στο περβάζι.


Τώρα έβαλες πρώτη, όχι όπισθεν!


Το νερό εδώ είναι πόσιμο;


Αυτό πρέπει να είναι το μπουκαλάκι με το σιρόπι μου.


Τελευταία μυτιά είναι αυτή έτσι;


Ρίξε ρε αν έχεις αρχίδια!


Κωλόγαυρε! (Γαύρος)


Σκατοβάζελε! (Βάζελος)


Βρωμοχανούμι! (Αεκτζής)


Παλιοβούλγαρε! (Παοκτζής)


Απαίσιο σκουλήκι! (Αρειανός)


Τι σημαίνει εξαιρετικά εύφλεκτο;…… Γαμώτο! Δεν ανάβει κι ο Ζίππο!


…… Χικ! Αυτό τώρα μες στο κλουβί είναι…… χικ! Τίγρης ή πόκεμον;…… χικ!

Κυριακή 11 Νοεμβρίου 2012

ΦΙΛΑΘΛΟΙ



          Από τη στιγμή που μπήκα στρατό σταμάτησα να βλέπω μπάλα, μπάσκετ, τένις, μπάντμινγκτον, αυτό το χορό στον πάγο, κυνήγι στρουθοκαμήλου στις γοητευτικές ερήμους της Ασίας και γενικά οποιοδήποτε άθλημα. Έχω χάσει κάθε ενδιαφέρον προς το παρόν, έχω παρακολουθήσει ελάχιστους αγώνες από τότε. Β-Α-Ρ-Ι-Ε-Μ-Α-Ι πώς να σας το δώσω να το καταλάβετε; Μα τι δεν καταλαβαίνετε επιτέλους; Έχω όμως μια γενική άποψη στην άκρη του ελάχιστου μυαλού που μου έχει μείνει για τους φιλάθλους και θα προσπαθήσω να τους βάλω σε κατηγορίες. Και λέω θα προσπαθήσω γιατί πάλι σκατά θα τα κάνω!



1.  Ο ήρεμος: Δε θα πολυασχοληθώ με αυτόν τον τύπο φιλάθλου γιατί είναι ένας κανονικός άνθρωπος και αν είναι να κάθομαι να σχολιάζω κανονικούς ανθρώπους να σας βάζω κάθε φορά και μια ταινία του Ξανθόπουλου, μα το ίδιο ενδιαφέρον είναι. Αυτός ο τύπος υποστηρίζει την ομάδα του, πηγαίνει γηπεδάκι που και που, χαίρεται όταν κερδίζει η ομάδα του, ψιλοστεναχωριέται όταν χάνει (δε τα βάφει μαύρα κιόλας) και σε μπαλοσυζητήσεις είναι γενικά ήρεμος και έχει καλή άποψη. Σημείωση: Σωστή άποψη για μια ομάδα δεν υπάρχει ποτέ, πάντα κάποια μαλακία θα ειπωθεί, να το ξέρετε όλοι σας για να μη νομίζετε ότι είστε γκουρούδες στα αθλήματα. Ακόμα και να υποστηρίζει τρελά την ομάδα του δε θα παρεκτραπεί.


2.  Ο κάργα φανατίλας: Για αυτόν τον τύπο φιλάθλου η ομάδα του είναι η θρησκεία του, το άλλο του μισό, αυτό που τον ολοκληρώνει σαν άνθρωπο. Είναι ότι είναι το Εξκάλιμπερ για τον Αρθούρο, ότι είναι η μουσική για τον Dio, ότι είναι το νέκταρ για τους θεούς, ότι είναι τα ψώνια για μια υπερκλασσάτη ντίβα, ότι είναι ο Μπομπ Σφουγγαράκης για τον Πάτρικ, ότι είναι η Βίβλος για την Ελένη Λουκά, ότι είναι το χέσιμο για κάποιον που έφαγε χαλασμένο σπανακόρυζο, ότι είναι η πούτσα για το Σιανίδη (που τον θυμήθηκα!). Για τον κάργα φανατίλα δεν υπάρχει άλλη ομάδα καλύτερη στην Ελλάδα, στην Ευρώπη, στον κόσμο, στο γαλαξία. Οποιαδήποτε άλλη είναι τρις χειρότερη από τη δική του. Πιστεύει ότι θα έπρεπε να είναι πρώτη σε όλα τα αθλήματα, ότι της αξίζουν μόνο νίκες και, ακόμα και αν κινδυνεύει να πέσει κατηγορία, θα έπρεπε να είναι πρώτη στη βαθμολογία αλλά τη φάγανε οι διαιτητές γιατί ως γνωστόν όλες οι αποτυχίες της ομάδας του φανατίλα οφείλονται στα διαιτητικά λάθη και «μας γάμησαν πάλι τα κοράκια σήμερα, δεν έδωσε πεντακάθαρο αμφισβητούμενο πέναλτι εκτός περιοχής και 3 πλάγια άουτ». Ο φανατίλας πηγαίνει συχνά γήπεδο όπου και ξελαρυγγιάζεται κάθε φορά γκαρίζοντας ποιοτικά συνθήματα με βαθύ νόημα όπως: «Γαύροι μουνιά, μουνιά, γαμώ τον Πειραιά» ή «Γαμήστε τον Παναθηναϊκόοοοο, Θρύλε ολέεεεε, σ’ αγαπώωωωωω». Η ομάδα του είναι πάνω απ’ όλα, πάνω από τη γυναίκα του, πάνω από την οικογένειά του, πάνω από την ίδια του τη ζωή. Δε χάνει ποτέ αγώνα, έστω και μέσω τηλεόρασης. Ακολουθάει την ομάδα του σε όλη την Ελλάδα και Ευρώπη που παίζει αγώνες, βγαίνει για μπύρες με τα αλάνια από το σύνδεσμο και σε στιγμές καφρίλας πηγαίνει σε αντίπαλους συνδέσμους να τους κάψει γιατί αν δε δείρουμε μερικά σκουλήκια και δεν τους κρεμάσουμε ανάποδα τότε πως θα τέτοιο και αυτό, πως το λένε μωρέ, έλα τώρα όλοι σκουλήκια είναι, ΠΑΟΚάρα για πάντα. Ουγκ! «Γιατί έχει αθηναϊκές πινακίδες!».


3.  Ο «αντικειμενικός»: Ο «αντικειμενικός» φίλαθλος είναι ο κάργα φανατίλας μέσα στις συζητήσεις των αθλημάτων. Πας να μιλήσεις για μπάλα με τους φίλους σου και τσουπ πετάγεται αυτός σαν την κλανιά που δεν μπόρεσες ποτέ να κρατήσεις και σου ξέφυγε σε δημόσιο χώρο και αρχίζει να αναλύει γιατί η δική του η ομάδα είναι πολύ ανώτερη από όλες τις άλλες. Και αναλύει και αναλύει πολλές φορές χωρίς κανένα ουσιαστικό επιχείρημα απλά θέλει να επιβάλλει την αποψάρα του για την ομαδάρα του και όλοι σκέφτονται «ρε τι ΜΑΛΑΚΑΣ είναι αυτός» αλλά πολλές φορές δεν του πηγαίνουν κόντρα γιατί μια φορά που το κάνανε αυτός άρχισε να οδύρεται, να χτυπιέται και να γκαρίζει σα πίθηκος που του βάλανε μπανάνα στον κώλο. Χτυπάει το χέρι του στο τραπέζι όταν φωνάζει και υπάρχει περίπτωση να σηκωθεί να φύγει τελείως και εκεί είναι το καλύτερο γιατί ησυχάζει όλων το κεφάλι. Κατά τ’ άλλα το παίζει αντικειμενικός και νομίζει ότι την άποψή του έπρεπε να τη συμμερίζονται όλοι. ΑΠΑΙΤΕΙ να περαστεί η δική του γνώμη σαν η μόνη σωστή. Μπορεί να θυμάται άκυρα πράγματα που δεν τα έχει ζήσει καν. «Ναι αλλά θυμάσαι το ’92 που δεν είχε δώσει πεντακάθαρο πέναλτι στο 88ο λεπτό και αυτό μας κόστισε τη νίκη και το πρωτάθλημα;». Κι εσύ ΠΩΣ ΔΙΑΟΛΟ ΤΟ ΘΥΜΑΣΑΙ; Τότε ήσουν πέντε χρονών! ΠΕΝΤΕ! «Κι εμείς κατακτήσαμε 5 φορές συνεχόμενες το πρωτάθλημα τη δεκαετία του ‘50». Και τι σε νοιάζει ρε μαλάκα; Τότε δεν ήσουνα καν σπερματοζωάριο του πατέρα σου, ούτε ο πατέρας σου μπορεί να μην ήταν τότε σπερματοζωάριο! Φυσικά και χαίρεται όταν μια άλλη ελληνική ομάδα χάνει από μια άλλη του εξωτερικού και όσο περισσότερο ρεζίλι γίνει, τόσο μεγαλύτερη είναι η χαρά του.


4.  Ο πάμε να μαστουρώσουμε και να δείρουμε: Αυτός ο τύπος φιλάθλου δεν είναι ακριβώς φίλαθλος, για την ακρίβεια δεν είναι ακριβώς άνθρωπος, πιο πολύ σε τετράποδο ζώο φέρνει που έγινε κάποιο λάθος στη φύση και σηκώθηκε και περπατάει με δυο πόδια. Αυτός μπορεί να μην ξέρει ούτε τους παίχτες της ομάδας του αλλά ελάχιστη σημασία έχει γι’ αυτόν γιατί ο μόνος λόγος που πάει στο γήπεδο (και πηγαίνει κάθε φορά) είναι για να την πιεί. Φτάνει πάντα προετοιμασμένος στο γήπεδο κρατώντας τα απαραίτητα. 350 μεγάλα χαρτάκια για να στρίψει από τα καλά τσιγάρα, χασίσι, 15 αναπτήρες, κέρματα για να πετάξει στους αντίπαλους παίχτες, καπνογόνα και αν καταφέρει να περάσει και κάτι πιο δυνατό τότε ακόμα καλύτερα. Πιστεύω ότι αν γινόταν να φέρεις sniper στο γήπεδο για να καθαρίσεις την αντίπαλη ομάδα μόνος σου, αυτός θα το έκανε. Όταν ξεκινάει ο αγώνας έχει κάνει ήδη 3 μπάφους, ετοιμάζεται να ανάψει καπνογόνο και γκαρίζει συνθήματα. Δε βλέπει τον αγώνα, δεν τον ενδιαφέρει το αποτέλεσμα, σημασία έχει να την πιούμε, να βρίσουμε και αν γίνει και κανα σκηνικό με τους αντίπαλους φιλάθλους ή τα ΜΑΤ (χαχαχαχα πάντα μου φαινόταν αστείο αυτό το όνομα, τι ΜΑΤ ρε, σιγά μην τους πούμε και ροκέ) να ξηλώσουμε τις καρέκλες του γηπέδου και να τις πετάξουμε πάνω τους να τους λιώσουμε. Είναι πάντα μέσα για ξύλο εντός και εκτός γηπέδου και πιστεύει ότι όσους περισσότερους καθαρίσει τόσο το καλύτερο για την ομάδα του. Δυο τρανταχτά παραδείγματα τραγικής ηλιθιότητας: Κάτι Αρειανοί είχαν κάψει ένα σκύλο ζωντανό γιατί ήταν ασπρόμαυρος και λέγανε ότι είναι ΠΑΟΚι. Σε μια άλλη ομάδα, δε θυμάμαι ποια, είχαν δείρει μια γυναίκα επειδή υποστήριζε την αντίπαλη ομάδα και αυτή είχε και το μωρό μαζί της και το άφησε στις από κάτω θέσεις για να σώσει αυτό τουλάχιστον. Τέτοια παραδείγματα θα έχετε όλοι να πείτε είμαι σίγουρος. Ένας φίλος μου είχε πάει σε έναν αγώνα του Ολυμπιακού. Φωνάζανε όλοι συνθήματα αλλά αυτός απλά καθόταν και έβλεπε τον αγώνα και σχολίαζε. Και πετάγεται ένας και του λέει: «Φιλαράκι, άμα είναι να μη φωνάζεις συνθήματα να σηκωθείς να φύγεις!». Αυτοί είναι οι πασίγνωστοι πλέον άγνωστοι που λένε στα μίδια και είναι πασίγνωστοι γιατί βλέπουμε τις φάτσες τους αλλά δεν τους μπαγλαρώνουμε ποτέ, και να τους μπαγλαρώσουμε δηλαδή θα τους αφήσουμε την επομένη. Το τι πρέπει να γίνει με αυτά τα ορκ είναι πιο απλό και από το να φτιάξεις το παιχνίδι που κρύβει μέσα η Κίντερ έκπληξη. Κάμερες μέσα στο γήπεδο. Όποιος κάνει μισή μαλακία, πετάξει έστω και φλούδα από πορτοκάλι στην αντίπαλη ομάδα τον πηγαίνουν στη στενή. Μια δυο τρεις, στο τέλος τον κρατάνε εκεί και να πα να γαμηθεί ο βρωμιάρης.


5.  Ο attention whore: Αυτός δεν είναι φίλαθλος, είναι απλά ένας ανεγκέφαλος μαλάκας που αποφάσισε να βγάλει τα ρούχα του, να κάνει 5 κύκλους το γήπεδο γυμνός και τελικά να τον σταματήσει ο Σαλπιγγίδης γιατί οι χοντροί σεκιουριτάδες δεν μπορούν να τον πιάσουν και να φάει κόκκινη ο παίχτης επειδή ακούμπησε ένα φίλαθλο που κανονικά πρέπει να του βάλουν ολόκληρο το δοκάρι στον γυμνό του κώλο μπας και σταματήσει να μπαίνει έτσι στα γήπεδα. Σε αυτήν την κατηγορία ανήκουν και γυναίκες. Δε λέω για τις γυναίκες που πηγαίνουν με τον άντρα τους να δούνε μπάλα και είναι οι γνωστές «όμορφες παρουσίες» του γηπέδου που μας πρήζουν κάθε φορά οι εκφωνητές ή αυτές που όντως τους αρέσει να βλέπουν αγώνες. Μιλάω γι’ αυτές που φοράνε μίνι που με το ζόρι καλύπτεται ο κώλος τους, από πάνω φοράνε τη μπλούζα της ομάδας και χοροπηδάνε πάνω κάτω σα μανιακές μόνο και μόνο για να τους πάρει ο φακός και ίσως να τους πάρει και ο παίδαρος από την παραδίπλα θέση. Με το που πέφτει πάνω τους ο φακός δε διστάζουν να σηκώσουν τη μπλούζα να δείξουν τα βυζιά τους (γνωστές και ως βυζοφίλαθλοι) και να κάνουν ναζιάρικες φάτσεςίσαμωρήγιαμιόλαστογήπεδοήρθεςδενπαίζειςσετσόντα!



Υ.Γ.: Μην αρχίσουν οι γυναίκες να λένε γιατί ασχολούμαστε με αθλήματα και τέτοιες κλισέ μαλακίες γιατί εσείς λέτε ότι τα ψώνια που κάνετε και «αχ τι ωραίες γόβες των 800 ευρώ είναι αυτές!» είναι σπορ!

Κυριακή 4 Νοεμβρίου 2012

ΔΗΜΟΣΙΟΣ ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ



            Χτυπάει το ξυπνητήρι στις 8 το πρωί. Ανοίγω το δεξί μου μάτι και το κοιτάω με μίσος ενώ ταυτόχρονα το καταριέμαι από μέσα μου που με ξύπνησε τη στιγμή που άρχισα να χουφτώνω τη Τζέσσικα Άλμπα. Το ξαναρυθμίζω να χτυπήσει μια ώρα αργότερα και ξανακοιμάμαι για να συνεχίσω από εκεί που σταμάτησα. Στις 9 ξαναχτυπάει το καταραμένο. Ανοίγω και τα δυο μου μάτια αυτή τη φορά και το κλείνω. Κοιτάζω από πίσω μου αλλά είμαι μόνος στο κρεβάτι. Η γυναίκα μου έχει φύγει από νωρίς για τη δουλειά της. Χασμουριέμαι σαν αρκούδα που ξυπνάει από χειμερία νάρκη, πετάω τα σκεπάσματα από πάνω μου, τρίβω τα μάτια μου να φύγει η τσίμπλα, βάζω το χέρι μου μέσα από το βρακί και αρχίζω να ξύνομαι με απόλαυση. Σηκώνομαι και πηγαίνω με αργά αλλά σταθερά βήματα στην τουαλέτα για την ανάγκη μου. Κοιτάζω το ρολόι μου και συνειδητοποιώ ότι η ώρα είναι πλέον 9 και μισή και εγώ βιάζομαι για να πάω στη δουλειά μου. Ντύνομαι με γρήγορες κινήσεις βάζοντας το αριστερό χέρι στο δεξί μπατζάκι του παντελονιού και το δεξί πόδι στο αριστερό μανίκι του σακακιού και πέφτω στο πάτωμα από τη μαλακία που έκανα. Βγάζω όλα τα χέρια και όλα τα πόδια από όλα τα μπατζάκια και μανίκια και ντύνομαι με ήρεμες κινήσεις, σωστά αυτή τη φορά. Μπαίνω στο αυτοκίνητό μου και ξεκινάω για το γραφείο μου. Στο δρόμο κάνω μία στάση για να προμηθευτώ τα απαραίτητα για τη δουλειά μου, δηλαδή τσιγάρα, καφέ, κουλούρια και αθλητική εφημερίδα.

          Φτάνω στη δουλειά λίγο πριν τις 10.30. «Ουάου», σκέφτομαι, «προσωπικό ρεκόρ. Έχω να πάω στη δουλειά πριν τις 10.30 από την ημέρα που προσλήφθηκα χάρη σε εκείνον τον καταπληκτικό υπουργό που μας κυβερνούσε τότε, να ‘ναι καλά ο άνθρωπος, να του ζήσουν τα παιδιά του και να χαίρεται τα σκάφη του που άξιζε μια παραπάνω μιζούλα για να τα αποκτήσει». Περνάω από πολλά γραφεία μέχρι να φτάσω στο δικό μου. Στους βλάκες τους συμβασιούχους τους κουνάω απλά το κεφάλι αφού έτσι κι αλλιώς θα τους διώξουνε μετά από λίγο καιρό. Όλους τους μόνιμους φίλους τους καλημερίζω, αν και σήμερα δε συνάντησα ακόμα πολλούς γιατί έφτασα πολύ νωρίς. Τώρα θα πρέπει να ξυπνάνε αυτοί οι καημένοι εργαζόμενοι. Φτάνω στο γραφείο μου, κάθομαι στην καρέκλα μου και απλώνω τα πόδια μου πάνω στο γραφείο αφού πρώτα βγάλω τα παπούτσια μου που με έχουνε πεθάνει. Αρχίζω να ρουφάω τον καφέ μου και παράλληλα ανάβω ένα τσιγάρο να χαλαρώσω από την ένταση. Τρώω και τα κουλούρια γιατί με έπιασε μια λιγούρα. Ύστερα ανοίγω την εφημερίδα να διαβάσω για την ομαδάρα που πάλι έκανε ότι ήθελε μέσα στο γήπεδο και δεν τη σταματάει κανείς πλέον.

          Τελειώνω με την εφημερίδα πάνω στην ώρα που μπαίνει ο Γιώργης, ο συνάδελφος από το διπλανό γραφείο. Κάθεται στην καρέκλα του και αρχίζουμε να σχολιάζουμε το χτεσινό ματς μέχρι η ώρα να πάει 12. Μετά σηκωνόμαστε και οι δύο με ένα πάκο χαρτιά για να τα δώσουμε στους συμβασιούχους που δεν έχουν κάποιο μέσον οι άχρηστοι και κάθονται και δουλεύουν σαν τους είλωτες τα κορόιδα. Καλά να πάθετε ρε! Αν θέλετε φιλήστε μερικές κατουρημένες ποδιές υπουργών όπως κάνουν όλοι οι φυσιολογικοί άνθρωποι για να δουλεύετε κι εσείς χωρίς το άγχος της απόλυσης. Εμείς μαλάκες είμαστε δηλαδή που κάναμε αμάν για να πείσουμε μερικούς υπουργούς να μας δώσουν θέση στο Δημόσιο; Ορίστε! Οι κόποι μας ανταμείφθηκαν και δεν καταλαβαίνω γιατί μας βρίζουν όλοι! Άντε να τελειώσει και το ρεμάλι ο γιός μου τη σχολή του να τον χώσω και αυτόν εδώ μέσα για να μην κουραστεί το πουλάκι μου να πάρει 18 πτυχία άδικα αφού έτσι κι αλλιώς μόνο σαν κωλόχαρτα θα μπορεί να τα χρησιμοποιήσει!

          Γυρνάμε πίσω στα γραφεία μας με το Γιώργη και αφού αναλύσαμε όλα τα συστήματα της ομαδάρας αρχίζουμε νέα εποικοδομητική συζήτηση:

Εγώ: Μαλάκα είδες τι φοράει το Κατερινιώ σήμερα;

Γιώργης: Άσε ρε, κόντεψα να αλληθωρίσω. Όλο το βυζί έξω πέταξε. Από τον άλλο μήνα που θα πάρω προαγωγή σκέφτομαι να τη μεταφέρω δίπλα στο δικό μου γραφείο.

Ε: Α ρε τυχερέ! Και εγώ θα μείνω με τις 2 γριές απέναντι! Πώς λες να είναι στο κρεβάτι;

Γ: Οι γριές;

Ε: Όχι ρε μάλακα ταλαιπωρημένε! Το Κατερινιώ.

Γ: Δεν ξέρω αλλά έχω σκοπό να μάθω! Όταν την πάρω δίπλα στο γραφείο μου θα της τάξω αύξηση και μονιμότητα μπας και μου κάτσει.

Ε: Σωστά το σκέφτεσαι!

Γ: Τι να κάνω ρε συ; Πλέον το έχω κόψει το σεξ με τη γυναίκα μου. Από τότε που γέννησε πήρε 30 κιλά και έχει γίνει σα φαλαινοθηρικό. Μια φορά το χρόνο κάνουμε σεξ στην επέτειο του γάμου μας. Και αυτό επειδή είμαι μεθυσμένος γιατί πίνω να ξεχάσω το λάθος που έκανα και την παντρεύτηκα!

Ε: Χαχαχαχαχα! Καλά και η δικιά μου δεν πάει πίσω. Χρειάζεται τριαξονικό πλέον για να κινείται. Ελπίζω τουλάχιστον να φέρουν καμιά καινούρια και να την βάλουν στο δικό σου γραφείο τώρα που θα πάρεις προαγωγή μπας και δω κι εγώ άσπρη μέρα γιατί μου φεύγουν πολλά λεφτά κάθε φορά που τρέχω στα κωλόμπαρα.

Γ: Σε καταλαβαίνω! Κι εγώ τα ίδια ζόρια τραβάω.

Ε: Πρέπει να στέλνουμε γράμματα στο Υπουργείο να τους ενημερώνουμε ποιους πρέπει να κρατήσουμε. Να διώχνουμε όλους τους άντρες που μας φέρνουν και να κρατάμε όλες τις πιτσιρίκες και μόλις σιτέψουν κι αυτές να τις διώχνουν. Φαντάζεσαι αντί για τους 3 μαντράχαλους που μας φέρανε τον προηγούμενο μήνα να μας φέρνανε 3 καινούριες Κατερίνες;

Γ: Πωπωωωω! Τρία επί δύο ίσον έξι μεγάλα βυζόμπαλα παραπάνω για να θαυμάζουμε!


          Κάπως έτσι συνεχίστηκε η εποικοδομητική αυτή συζήτηση για κάμποση ώρα και ξεχαστήκαμε στο τέλος και φύγαμε ακριβώς την ώρα που σχολάμε, ούτε καν μισή ώρα νωρίτερα όπως συνηθίζουμε να κάνουμε.

          Φτάνω στο αμάξι και βλέπω μια κλήση. Κωλόμπατσοι! Επειδή πάρκαρα σε θέση αναπήρων; Και; Αφού πάντα άδειες μένουν αυτές οι θέσεις, τι τις έχουνε; Εδώ που τα λέμε παίρνω κι εγώ επίδομα αναπηρίας χωρίς να έχω τίποτα, απλά τους κορόιδεψα, οπότε έχω δικαίωμα να παρκάρω όπου γουστάρω! Δε γαμιέται! Θα πάρω το διοικητή της αστυνομίας που είναι τρίτος ξάδερφος της κουνιάδας του αδερφού μου και θα μου τη σβήσει.

          Μπαίνω σπίτι, ζεσταίνω το μουσακά που μου έφτιαξε η γυναίκα μου από χτες, τρώω, ξεντύνομαι και ξαπλώνω για να ξεκουράσω το ταλαιπωρημένο από την πολλή δουλειά κορμί μου.

          Ξυπνάω απογευματάκι. Η γυναίκα μου έχει γυρίσει από τη δουλειά της. Πρέπει να την αποφύγω. Της λέω ότι πρέπει να πάω για καφέ με το φίλο μου το Κώστα γιατί τον χώρισε η αρραβωνιαστικιά του και θέλει κάποιες συμβουλές, επίσης έπαθε το 25ο εγκεφαλικό η γιαγιά του, έπεσε από τις σκάλες η γάτα του και η ΑΕΚ κοντεύει να πέσει κατηγορία. Τέσσερις πολύ σημαντικοί λόγοι για να μην μπορέσω να τη δω όλο το απόγευμα.

          Πάμε για καφέ και γυρνάω σπίτι να φάω. Μετά το φαγητό η γυναίκα μου θέλει τρελίτσες αλλά που όρεξη για τρελίτσες όταν στο κρεβάτι σου έχεις μια μπετονιέρα με ζαρτιέρες! Την αποφεύγω για ακόμα μια φορά ισχυριζόμενος ότι αφήσαμε τα προβλήματα του Κώστα στη μέση. Προσπαθούμε ακόμα να καταλάβουμε αν η γάτα παραπάτησε μόνη της και έπεσε από τις σκάλες ή την έσπρωξε ο σκύλος του που παρακινήθηκε από το χρυσόψαρό του που είναι ο εγκέφαλος στην όλη υπόθεση και έδωσε σατανικές οδηγίες στο σκύλο να ξεπαστρέψει με τρόπο τη γάτα γιατί αυτή κάθε φορά που περνάει δίπλα από τη γυάλα γλείφει τα νύχια της.

          Φεύγω από το σπίτι και πάμε σε ουζάδικο με άλλα τρία ρεμάλια από τη δουλειά όπου γινόμαστε τύφλα και την πέφτουμε σε κάτι 20χρονες πιτσιρίκες φοιτήτριες της Νομικής αλλά δε μας κάθισαν οι παλιοχαμούρες και αναγκαστήκαμε να καταλήξουμε σε κωλόμπαρο όπου πήρα αριθμό από μια κωλομπαρού και κανόνισα συνάντηση την επόμενη μέρα σπίτι της μπας και δω άσπρη μέρα ανάμεσα στα σκέλια μου.

          Κοιτάζω το ρολόι και βλέπω ότι έχει πάει κιόλας 4.30 τα ξημερώματα και πρέπει να φύγω γιατί αύριο το πρωί έχουμε απεργία και θα κατέβω να διαμαρτυρηθώ επειδή θέλουν να μου κόψουν πολλά επιδόματα, όπως έγκαιρης προσέλευσης στη δουλειά, επίδομα πλυσίματος χεριών, μη χρήσης βίας σε σκυλιά του πεζοδρομίου, επίδομα κατάποσης ηλιόσπορων στο γραφείο, αγοράς αναπτήρων ελληνικής προέλευσης, επίδομα συντονισμού συμβασιούχων αναθέτοντάς τους τη δική μου δουλειά, χρήσης κινητού τηλεφώνου για λιγότερο από 1 ώρα στη δουλειά, επίδομα διαγραφής φίλων από το facebook που δεν έχουμε μιλήσει εδώ και ένα χρόνο, αλλαγής τασακιού κάθε φορά που αυτό γεμίζει και επίδομα χρησιμοποίησης διαφορετικού πουκαμίσου ανά μια βδομάδα χρήσης στη δουλειά.




Καληνύχτα σας!

Τετάρτη 31 Οκτωβρίου 2012

ΒΛΑΜΜΕΝΟΙ ΝΟΜΟΙ



      Είναι γνωστό πως η βλακεία του ανθρώπου είναι ατελείωτη και αυτό αποδεικνύεται περίτρανα ακόμα και σε κάποιους νόμους που ψηφίζουν οι χώρες. Σας παρουσιάζω μερικούς κουλούς νόμους που υπάρχουν ακόμα και με κόκκινα θα σχολιάζω. Με πράσινα δε θα κάνω τίποτα. Ούτε με μπλε.


Στο Αρκάνσας των ΗΠΑ ο άντρας έχει δικαίωμα να δέρνει τη σύζυγό του αλλά όχι περισσότερες από μια φορά το μήνα. Γι’ αυτό οι Αρκανσιώτες ή Αρκάνσιοι ή Αρκανσίτες πηγαίνουν συχνά εκδρομές σε άλλες πολιτείες ώστε να πλακώνουν τις γυναίκες τους με την ησυχία τους!

Στο Κολοράντο των ΗΠΑ η εκτόξευση πυραύλων σε αυτοκίνητα είναι παράνομη. Μα έχω πολύ καλή ορατότητα από το μπαλκόνι μου. Μπορώ να κάνω high score! Μα αφήστε με να το ανατινάξω!

Στο York της Αγγλίας είναι νόμιμη η δολοφονία Σκοτσέζων με τη χρήση τόξων, εκτός τις Κυριακές. Τις Κυριακές μετράμε τα πτώματα. Όποιος έχει τα περισσότερα κερδίζει το χρυσό βέλος.

Στο Κολοράντο των ΗΠΑ είναι παράνομο να φιλάς μια γυναίκα ενώ κοιμάται. Αν τη ναρκώσεις και την πηδήξεις;

Στη Νέα Υόρκη των ΗΠΑ η ποινή για κάποιον που πηδάει από κάποιο κτήριο είναι θάνατος. Οπότε άμα είναι να παρανομήσετε να πηδήξετε από το 10ο όροφο για να γλυτώσουμε και τα γραφειοκρατικά.

Στη Φλόριντα των ΗΠΑ οι πολίτες απαγορεύεται να κυκλοφορούν στους δρόμους με λιγότερα από 10 δολάρια στην τσέπη. Γιατί στη Φλόριντα σκεφτόμαστε και τους κλέφτες. Τσάμπα θα κουραστούν αυτοί δηλαδή;

Στη Γαλλία απαγορεύεται τα ζευγαράκια να φιλιούνται σε σταθμούς τραίνων. Γιατί δεν μπορώ εγώ να περιμένω το τραίνο και να βλέπω εσάς να φιλιέστε και να μπαλαμουτιάζεστε! Θέλω κι εγώ!

Στη Γαλλία απαγορεύεται να ονομάσεις ένα γουρουνάκι Ναπολέων. Κατσαρίδες και σκουλήκια όμως μπορείς.

Στη Γαλλία είναι παράνομο να κατουρήσεις σε ασανσέρ. Να χέσεις;

Στο Λε Λαβαντού (ή κάπως έτσι) της Γαλλίας απαγορεύεται σε κάποιον να πεθάνει εάν δεν έχει προνοήσει για τον τόπο της ταφής του. – Από τι πέθανε γιατρέ; - Ανακοπή καρδιάς. – Δεν έχει τέτοια! Να τον επαναφέρεις μέχρι να βρει τόπο ταφής. Τι νόμιζε δηλαδή; Ότι θα τη σκαπουλάρει πεθαίνοντας; Ici est le Lavandou!

Στην Ελβετία απαγορεύεται να τραβήξεις το καζανάκι ή να ρίξεις νερό στην τουαλέτα μετά τις 10μ.μ. Οπότε αν σε πιάσει βραδινό κόψιμο να μυρίζεις τα σκατά σου μέχρι να ξημερώσει.

Στο Μπαχρέιν ο άντρας γυναικολόγος επιτρέπεται να κοιτάει τα γεννητικά όργανα της γυναίκας αλλά μόνο μέσω καθρέφτη. Απίστευτη διευκόλυνση της δουλειάς τους!

Στο Λίβανο αν κάνεις σεξ με αρσενικό ζώο τιμωρείσαι με θάνατο. Ελεύθεροι να γίνουν όλοι ζωομπήχτες, αλλά μη μας πούνε και πούστηδοι!

Στην Ταϊλάνδη αν πετάξετε την τσίχλα που μασάτε στο πεζοδρόμιο, πληρώνετε πρόστιμο 600 δολαρίων. Αν είναι και Μπιγκ Μπάμπολ τη γαμήσατε!

Στη Μασαχουσέτη των ΗΠΑ απαγορεύονται οι γορίλες στο πίσω κάθισμα των αυτοκινήτων. Αν θέλετε να πάτε βόλτα τον γορίλα σας κύριε να τον βάλετε μπροστά να τον βλέπουμε όλοι, εντάξει;

Στη Φλόριντα των ΗΠΑ απαγορεύεται να κλάσεις δημόσια μετά τις 18.00 κάθε Πέμπτη. Καλά δεν το ξέρατε ότι οι απογευματινές κλανιές της Πέμπτης βρωμάνε σαν χρησιμοποιημένο προφυλακτικό με γεύση κάτουρου βουτηγμένο σε σκατά;

Στη Νέα Υόρκη των ΗΠΑ όταν κάποιος μπαίνει στο ασανσέρ πρέπει να έχει τα χέρια διπλωμένα μπροστά του και να κοιτάει την πόρτα. Παρατηρήστε ότι αυτό συμβαίνει και σε πολλές αμερικάνικες ταινίες! Ε τι δηλαδή; Να χουφτώνουμε όποια βρούμε μπροστά μας στο ασανσέρ; Οοοοοοο μπαρδόν, με συγχωρείτε, ήταν τυχαίο!

Στην Ινδονησία ο αυνανισμός τιμωρείται με αποκεφαλισμό. Θα βγει και σε ταινία: «Ο ακέφαλος μαλάκας».

Στην Ιταλία αν ένας άντρας φοράει φούστα μπορεί να συλληφθεί. Εκτός αν κάνει επίσκεψη ο Ρουβάς.

Στην Αλαμπάμα απαγορεύεται να δίνεις αλκοόλ σε ψάρι. Κι εγώ που θέλω να τα πω με το λαυράκι μου σαν άντρας με ψάρι πρέπει να το κεράσω φραπέ;



Πηγές: Δεξία κι αριστερά στο γούγλ, δε θυμάμαι……


Υ.Γ.: Τις μέτρησα δεν έμεινε καμία, δεν ξαναπιάνω το μπουρδέλο το G3!!!!!!