Παρασκευή 20 Ιανουαρίου 2012

Ο ΓΑΠ...

         Μπορεί ο πολυαγαπημένος μας ΓΑΠ να μας άφησε χρόνους στην πολιτική (ελπίζω σύντομα και γενικά να μας αφήσει χρόνους) όμως οι τεράστιες θυσίες που έκανε για τον ελληνικό λαό παραμένουν και θα παραμείνουν για πολλά χρόνια ακόμα. Κατάφερε να μείνει στην ιστορία ως «ο πολιτικός που τα γάμησε όλα και δεν άφησε τίποτα όρθιο μέσα σε 3 χρόνια». Κατάφερε όμως να μείνει στην ιστορία και ως «ο πολιτικός με το χαμηλότερο IQ ανά τους αιώνες». Ο ΓΑΠ λοιπόν είναι τόσο χαμηλής νοημοσύνης που κάλλιστα θα μπορούσε να κάνει όλα τα παρακάτω:

Ο ΓΑΠ:



Μπορεί να πεθάνει επειδή ξέχασε να αναπνεύσει.

Ξέρει να μπαίνει αλλά δεν ξέρει να βγαίνει.

Όταν στρίβει τσιγάρο το γυρνάει γύρω γύρω.

Νομίζει ότι ελεφαντίαση παθαίνουν μόνο οι ελέφαντες.

Βρίσκει έναν που τον λένε Τάσο όταν ένας καπνιστής του ζητάει τάσο.

Απορεί πως κάποιος πήρε μίζα ενός εκατομμυρίου για ένα υποβρύχιο αφού τα υποβρύχια τα πουλάνε στα σούπερ μάρκετ 2 ευρώ.

Νομίζει ότι οι Ολυμπιακοί Αγώνες ιδρύθηκαν από τον Κόκκαλη.

Σφίγγεται όταν τον τσιμπάει σφήκα.

Μαδούσε μαργαρίτες πριν κάθε νέο μέτρο λέγοντας: «Θα τους ξεκωλιάσω, δε θα τους ξεκωλιάσω, θα τους ξεκωλιάσω, θα τους ξεκωλιάσω, θα τους ξεκωλιάσω, θα τους ξεκωλιάσω, θα τους ξεκωλιάσω, θα τους ξεκωλιάσω, θα τους ξεκωλιάσω, χα, κοίτα να δεις που θα τους ξεκωλιάσω πάλι!».

Νομίζει ότι η Τρόικα γράφεται Τρώεικα και γι’ αυτό τους άφηνε να μας τα τρώνε έτσι.

Νομίζει ότι το fast food είναι ο Bugs Bunny όταν τρέχει.

Νομίζει νομίσματα.

Νομίζει ότι τα φασολάκια γίγαντες είναι σαν αυτό του Τζακ και της φασολιάς.

Νομίζει ότι η Μάγια η μέλισσα πήρε το όνομά της από τους Μάγιας.

Θεωρεί τον εαυτό του έξυπνο.

Θεωρεί τον εαυτό του πολύ έξυπνο.

Μα πάρα πολύ!

Τρώει υγιεινά τρώγοντας είδη υγιεινής.

Ψάχνει ακόμα τον αλήτη της λαίδης Άντζελας ή της ΓκαΓκα (βάλτε όπου θέλετε τον τόνο), δεν είναι εξακριβωμένο αυτό.

Χέζει από την ορεινή του βίλα και αγναντεύει.

Μπορεί να δέσει τα κορδόνια του μετά από 28 λεπτά.

Πάει για service τα χαλασμένα φαγητά.

Κατουράει καθιστός και χέζει όρθιος.

Πέφτει από τα σύννεφα με αλεξίπτωτο.

Προσπαθεί να ζευγαρώσει ένα γουρούνι με μια μηχανή γουρούνα.

Έμαθε να περπατάει στα 15 του.

Έμαθε να ντύνεται μόνος του στα 22 του.

Ακόμα δεν έχει μάθει να μιλάει.

Κατεβάζει το avast όταν έχει ίωση.

Όταν περπατάει στις μύτες των ποδιών του νομίζει ότι χορεύει μπαλέτο.

Νομίζει ότι το depon είναι λόρδος και το γράφει λόρδος De Pon.

Προσπαθεί να κάτσει στα καναπεδάκια.

Προσπαθεί να απολύσει τους εργολάβους (τα γλυκά).

Νομίζει ότι οι χορωδίες χορεύουν.

Φεύγει όταν είναι φευγάτος.

Φοράει γυαλιά μυωπίας ενώ έχει πρόβλημα πρεσβυωπίας.

Αν ήταν άλογο θα έπεφτε από τη σέλα του.

Αν ήταν ψάρι θα πνιγόταν.

Αν ήταν πουλί θα ήταν το πολύ 2 εκατοστά.

Αν ήταν πουλί που πετάει θα ήταν μπούφος.

Νομίζει ότι ο Αϊνστάιν δημιούργησε τον Φρανκενστάιν.

Νομίζει ότι οι χρονιάρες μέρες κρατάνε ένα χρόνο.

Νομίζει ότι τα έτη φωτός είναι χρόνια και ακόμα προσπαθεί να βρει τη διαφορά του έτους και του έτους φωτός.

Νομίζει ότι οι θυσίες του λαού είναι η νηστεία.

Νομίζει ότι οι θυσίες του λαού πιάνουν τόπο γι’ αυτό και πετάει τα παλιά του έπιπλα από το σπίτι για να έχει χώρο.

Ψάχνει την αλυσίδα καταστημάτων να τη βάλει στο ποδήλατό του.

Κοιμάται όρθιος κυριολεκτικά.

Παίρνει μίζες και μετά κάνει γυμναστική για να τις χάσει.

Βάζει μέλι στα μακαρόνια του για να φάει μελομακάρονα.

Δωρίζει τοίχους στους γιατρούς για μεταμοσχεύσεις γιατί και οι τοίχοι έχουν αυτιά.

Παίρνει καραμπίνα να σκοτώσει το κρύο της αρκούδας.

Νομίζει ότι ο Ζορό ζορίζεται.

Χρησιμοποιεί τα πιόνια του σκακιού για υπόθετα.

Έχει αγοράσει γυαλιά ηλίου αλλά δεν έχει πάει ακόμα στον ήλιο να του τα δώσει.

Νομίζει ότι οι άγιοι είναι γκατζετάκια (iGewrgios, iAndreas, iVasilis).

Ακόμα δεν ξέρει ότι τον βρίζουν, νομίζει ότι του μιλάνε πάλι για γκατζετάκια (iΓαμήσου).

Προσπαθεί να φάει τα σιδερένια παξιμάδια.

Νομίζει ότι η σαμπάνια είναι η γυναίκα του Σαμπάνη.

Απλώνει τραχανά σε απλώστρα.

Βάζει τα αυγά kinder στο τηγάνι για να φτιάξει ομελέτα.

Νομίζει ότι την τρύπα του όζοντος τη δημιούργησε αυτός με τα μέτρα που έβαλε και μοιάζει με τη σούφρα μας.

Υ.Γ.: Το έγραψα γρήγορα γρήγορα γιατί το βράδυ φεύγω και θα λείψω για καμιά βδομάδα οπότε θα σας έχω χεσμένους. Και δεν πάω Μπαχάμες δυστυχώς!

Πέμπτη 19 Ιανουαρίου 2012

ΓΥΜΝΑΣΙΟΛΥΚΕΙΑΚΕΣ ΓΚΟΜΕΝΟΪΣΤΟΡΙΕΣ

         Τώρα βέβαια δίνω τροφή στα Παρτάλια, αλλά δε γαμιέται, τότε δεν έπινα, οπότε άμα με κάνουν ρόμπα τουλάχιστον θα δείχνω νηφάλιος!

         Καταρχάς να σας δώσω δυο ορισμούς που είχαμε βγάλει τότε για να μπορείτε να καταλαβαίνετε κι εσείς:

1)    Επιχείρηση σκούπα: Όταν μπανίσουμε κάποιο γκομενάκι που μας αρέσει και κωλώνουμε εκείνη τη στιγμή να πάμε μόνοι μας και στέλνουμε κάποιον φίλο μας να πει τα καλά λόγια για εμάς.
2)    Επιχείρηση παντόφλα: Όταν μπανίσουμε κάποιο γκομενάκι που μας αρέσει και πάμε ντουγρού μόνοι μας για τη νίκη.

(Και γαμώ τους ορισμούς, θα κάνω αίτηση στον Μπαμπινιώτη, η οποία και θα απορριφθεί αμέσως!)


         Ήμασταν ένα βραδάκι μια ωραία ατμόσφαιρα σε μια καφετέρια γύρω στους 5-6 μαντράχαλους. Παραδίπλα ήταν μια ωραιότερη ατμόσφαιρα με δυο γυναίκες. Μια κουκλάρα και μια βάρα_τη_μούρη_μου_μπας_και_φτιάξει. Μου κάνει ένας «μαλάκα, αυτή τη θέλω!». Κοιτάω κι εγώ και ήμουν σίγουρος ότι ήθελε την άσχημη γιατί τότε είχε ένα πολύ περίεργο γούστο αυτό το άτομο στις γυναίκες. Αν θέλετε να μάθετε τι σόι γούστο είναι αυτό, νοικιάστε την τσόντα της Ντούβλη (κάποιος να φωνάξει τη WWF να μαζέψει τη φάλαινα). Ή αλλιώς τυπώστε στο google: «ugly women anal sex». Του Ψινάκη πούστη, κάτι θα σας βγάλει. Και όμως, μου έκανε ντρίπλα κάτω από τα πόδια και λέι απ και άλει χουπ και χούλα χούπα και στριφογυριστό σπρινγκ ρολλ και κολ δεμ ολ εξιακόσια και μου λέει ότι θέλει την κουκλάρα! «Μαλάκα είναι πολύ όμορφη, κωλώνω να πάω μόνος μου, άντε για επιχείρηση σκούπα». Βασικά δεν είπε όμορφη, μουνάρα είπε αλλά τέλος πάντων. Εγώ βαριόμουνα και τελικά πήγε κάποιος άλλος από την παρέα να κάνει το κονέ. Και γίνεται το κονέ και γνωρίζονται και τελικά τα φτιάχνουν (πόσο ηλίθια έκφραση!).

         Και μια μέρα που δεν ήταν μέρα αλλά ήταν νύχτα τώρα που το ξανασκέφτομαι βγαίνουμε αυτός, εγώ και αυτές οι 2 κοπελιές. Σημείωση: τότε, λίγο πιο πέρα από εκείνες τις καφετέριες υπήρχε ένα πάρκο που πήγαιναν τα ζευγαράκια να μπαλαμουτιαστούνε. Ακόμα υπάρχει το πάρκο αλλά πλέον δεν πάνε ζευγαράκια για να μπαλαμουτιαστούνε αλλά πρεζονάκια για να τρυπηθούνε! Τέλος σημείωσης. Φεύγουνε αυτοί οι δυο και πάνε στο πάρκο για να τρυπηθούνε. Όπα, λάθος, για να μπαλαμουτιαστούνε! Μένω κι εγώ με την άλλη και αρχίσαμε να λέμε μαλακίες. Οι άλλοι λείπανε όμως πάνω από μισάωρο κι εμείς βαρεθήκαμε. Παίρνω το φίλο μου τηλέφωνο, μου λέει να πάμε από το πάρκο και θα έρθουνε κι αυτοί, γιατί είχανε κατέβει κάτω στην παραλία. Πάμε στο πάρκο με την άλλη, καθόμαστε σε ένα παγκάκι και περιμένουμε σα μαλάκες. Συνεχίζαμε να λέμε πίπες μέχρι που ξεμείναμε κι από αυτές. Κι ο άλλος ο παπάρας ακόμα να έρθει! Οι αναστεναγμοί μας είχανε φτάσει στο κόκκινο. Από την πολλή βαρεμάρα δεν μπορούσα να κρατήσω το κεφάλι μου άλλο όρθιο, το οποίο πέφτει προς τα πίσω με αποτέλεσμα να κοιτάω τα άστρα. Και εκεί που κοιτούσα τα άστρα αρχίζω να σκέφτομαι δυνατά: «Ένα αστέρι, δυο αστέρια, τρία αστέρια, τέσσερα αστέρια…… Καλά ε, της πουτάνας γίνεται!». Γυρνάει η άλλη, με κοιτάει και ξεραίνεται στα γέλια! Μπορεί να γελούσε μόνη της σαν την υστερική για κάνα 20λεπτο που αποφάσισαν τελικά οι άλλοι να μας κάνουν την τιμή και να έρθουν!


         Με τον ίδιο μαλάκα μια άλλη φορά καθόμασταν στα τότε Φλοφραπέ και μερικά τραπεζάκια παραπέρα καθόντουσαν δυο κοπέλες. Μια κανονική και μια με τεράστια βυζιά. Μα κάτι βυζιά, από ‘δω μέχρι την Αλάσκα. Και δε ζω στην Αλάσκα. Έμεινε γνωστή στην ιστορία ως η Ελένη η Βυζαρού (ονόματα λέμε, βυζιά θίγουμε). Σε θέμα νοημοσύνης βέβαια δεν τα πήγαινε και τόσο καλά αλλά με τέτοια βυζιά τι να τα κάνεις τα μυαλά! Αν ο εγκέφαλός της βρισκόταν στα βυζιά της τότε κάλλιστα θα είχε πάρει μέχρι τα 15 της τρία βραβεία Νόμπελ, δυο πούλιτζερ και θα είχε αναπτύξει τη δική της θεωρία για την κβαντομηχανική. Αλλά δεν έχει βρεθεί ακόμα ο άνθρωπος που έχει τον εγκέφαλο στα βυζιά οπότε………. Καλά, καλά, σταματάω με τα βυζιά. Αλλά ρε φίλε κάτι βυζιά ΝΑ! Οκ, οκ, σκάω!

         Μου λέει ο μαλάκας φίλος μου άντε για σκούπα στην τάδε. «Ποια ρε, αυτή με τα βυζιά;». «Όχι, την άλλη». Πηγαίνω, τις γνωρίζω και τελικά λέω στην κοπέλα «Ο φίλος μου θα ήθελε να σε γνωρίσει». «Ποιος είναι ο φίλος σου;». «Να, αυτός εκεί ο…………». Πάω να δείξω με το δάχτυλο το φίλο μου αλλά σταματάω γιατί ο μαλάκας είχε βρει μια εφημερίδα από δίπλα και την είχε βάλει μπροστά του, και καλά πως διάβαζε, και το πρόσωπό του ήταν καλυμμένο. «Μισό λεπτάκι», λέω στην κοπέλα και πηγαίνω προς το μέρος του μουρμουρώντας «Είναι τελείως ηλίθιος ο τύπος». Του κατεβάζω την εφημερίδα και του λέω «Μαλάκα, τι τη θέλεις την εφημερίδα ρε;». Πιάνω το πρόσωπό του και το γυρνάω προς το μέρος των κοριτσιών να το δούνε καλά καλά. Ο άλλος ο ηλίθιος γελούσε! «Τώρα που με είδαν πήγαινε να δεις τι θα πούνε», μου λέει. Πάω κι εγώ πίσω στις κοπέλες και μου λένε ότι ήταν λίγο μακριά και δεν τον έβλεπαν καλά. Δεν πειράζει, τους λέω, θα τον φωνάξω σε λίγο. Εν τω μεταξύ εγώ κάθομαι μαζί τους και αρχίσαμε να μιλάμε για άσχετα πράματα. Έριχνα κλεφτές ματιές στον άλλον, ο οποίος είχε φάει τα βυζιά του από την αγωνία του. Στ’ αρχίδια μου εμένα, άστον να ψηθεί λίγο το κωλαράκι του σκέφτομαι. Μετά από κάνα τέταρτο γυρνάω στον άλλο, ο οποίος μου λέει «Τι σκατά λέγατε τόσην ώρα; Για μένα;». «Για σένα; Γιατί να μιλάμε για σένα;». Έμεινε μαλάκας ο άλλος και με κοιτούσε. «Α ναι ρε μαλάκα», λέω, «για σένα πήγα να μιλήσω! Δε σε βλέπουνε καλά από ‘κει, πάμε μαζί τους να μιλήσουμε από κοντά». Κώλωνε ο άλλος, αλλά τελικά πήγαμε. Έφαγε την πίτα του αυτός, αλλά καταλήξαμε να κάνουμε παρέα μ’ αυτές για κάνα εξάμηνο. Γαμώ τις κοπελιές και οι δυο τους, πολύ γέλιο. Αλλά τα βυζιά παραμένουν βυζιά! Βυζιά, βυζγιά, βυζάρες, βυζόμπαλα, μπαλκόνια, μπαλόνια, μπαζούκες, όπως θέλετε πείτε τα, δεν τα πειράζει καθόλου! Θυμάμαι μια φορά που τα πίναμε με κάτι φίλους μου κι αυτές, ο ένας είχε σουρώσει και έχοντας το πρόσωπό του κολλημένο στα βυζιά της άλλης, της λέει «Ελένη, μάζεψε τα βυζιά σου γιατί θα έχουμε κακά ξεμπερδέματα!».



         Ήταν μια άλλη φορά και έναν άλλον καιρό τρεις βλαμμένοι συμμαθητές, ένας, ένας άλλος και ένας παράλλος (εγώ). Όχι, ψέμματα, εγώ ήμουν ο μεσαίος! Είχαμε κι εμείς ένα μαγαζί «Βαρελάδικο» στην πόλη μας, όπως κάθε πόλη που δε σέβεται τον εαυτό της και τους κατοίκους της. Και τότε το Βαρελάδικο άνοιγε δυο φορές. Μια στις 8 για τα μικρά μαλακισμένα και τρισβλαμμένα κωλόπαιδα του κερατά όπως εμείς τότε και μια στις 12 για τα μεγάλα μαλακισμένα και τρισβλαμμένα κωλόπαιδα του κερατά όπως εμείς τη σήμερον ημέραν! Κάθε Σάββατο όλο το σχολείο μαζευόταν εκεί και ο καθένας προσπαθούσε να το παίξει ενήλικος σκυλάς. Δηλαδή άνοιγε μπουκάλι με την παρέα του (τότε δεν υπήρχε απαγόρευση αλκοόλ σε άτομα κάτω των 17 – και να υπήρχε δηλαδή, όλα μα όλα τα μαγαζιά τον γράφανε στ’ αρχίδια τους), έπαιρνε γαρύφαλλα από τις τσούλες που τριγυρνούσαν με τα πανέρια και χόρευε ζεϊμπέκικο μπας και τον προσέξει καμιά γκόμενα και του πιάσει το πουλάκι.

         Μια φορά λοιπόν που είχαμε πάει (πρέπει να ήμασταν τρίτη γυμνασίου) εμείς οι τρεις αποφασίζουμε να πάμε για επιχείρηση παντόφλα. Χωρίζουμε το μαγαζί σε τρία μέρη και αρχίζουμε να την πέφτουμε σε όποιο κοριτσάκι μας γυάλισε. Μετά από καμιά ώρα αποτυχημένου καμακιού, τα αποτελέσματα ήταν τα εξής:

Ένας: 0/5 , Άλλος (εγώ): 0/6 , Παράλλος: 0/8.

         Απογοητευόμαστε και φεύγουμε από το μαγαζί. Τι να κάνουμε, τι να κάνουμε… Εγώ είχα ένα πεντοχίλιαρο μαζί μου (δώρο παππού). Με το πεντοχίλιαρο τότε για όσους δε θυμούνται ή δεν ξέρουν έπαιρνες τσιγάρα, 3-4 μπύρες, ποτό και κάνα σουβλάκι να φας. Κερνάω μπύρες λέω. Πάμε σε ένα μπαράκι που μάζευε μαλακισμένα της ηλικίας μας και γνωρίζουμε εκεί τρεις κοπελιές που καθόντουσαν δίπλα μας. Ο άλλος και ο παράλλος τα φτιάχνουμε με τις δυο από αυτές. Ο ένας έμεινε με το πουλί στο χέρι αλλά δεν πειράζει γιατί πέθανε από AIDS τα έφτιαξε με μια άλλη κοπελιά μετά από δυο μέρες.

         Και μετά τα παραπάνω καταλήγω στο ηλίθιο συμπέρασμα ότι όταν είναι να βγεις για να γνωρίσεις γκόμενες δε θα γίνει τίποτα, ενώ όταν βγεις απλά για να βγεις και να σουρώσεις πιείς μια μπύρα με τους φίλους σου τότε γνωρίζεις. Και είναι ηλίθιο γιατί νομίζουμε ότι συμβαίνει πάντα ενώ δε συμβαίνει, αλλά όταν συμβαίνει νομίζουμε ότι πάντα έτσι συμβαίνει ενώ μας έχει τύχει να συμβεί και τις άλλες φορές αλλά κάνουμε σα να μη συμβαίνει τίποτα και συνεχίζουμε να δίνουμε σημασία μόνο τότε που συμβαίνει εκεί που δεν το περιμένεις.

         Χμμμμμ, το ίδιο ισχύει και με το ποτό. Κατεβαίνεις για ένα δυο ποτά και δε θυμάσαι πως γύρισες, ενώ όταν κατεβαίνεις με σκοπό να γίνεις σούρα, πάλι καταλήγεις να μη θυμάσαι πως γύρισες αλλά δίνεις σημασία στο τότε που κατέβηκες για μια μπύρα και τελικά ξυπνάς σε νοσοκομείο με έναν ορό φραπέ στο χέρι και σου λένε ότι σε βρήκε η αστυνομία να κοιμάσαι έξω από ένα ξενοδοχείο (true story).


Υ.Γ.: Περισσότερες ιστορίες όταν βγούμε πάλι για κρασιά με την παρέα και αφού πιούμε αρκετά αποφασίσουμε να θυμηθούμε κι άλλα τέτοια γκομενικά ευτράπελα…

Υ.Γ.2: Αλλά μιλάμε για ΒΥΖΙΑ μαλάκες, όχι αστεία!

Υ.Γ.3: Πολύ γράφω τον τελευταίο καιρό και θα ξεμείνω από εμπνεύσεις……

Τρίτη 17 Ιανουαρίου 2012

ΜΟΥ ΗΡΘΕ ΕΝΑ MAIL...

         Κι εσάς σας ήρθε ένα mail; ΓΟΥΑΟΥ! Να το γιορτάσουμε! Κατά προτίμηση με μπύρες. Και μετά ρετσίνες. Ή τ’ ανάποδο. Και μετά ουίσκι. Και για να αποτελειωθούμε υποβρύχια. Και φέρτε και γκομενάκια! Παρτάλια σας έφεξε! JRous κι εσένα σου έφεξε, δε θα πάμε σε φούρνο! Χωστήρα και Snake θα έχουμε και γκεστ τον Halford. Ή τον Adams. Διαλέξτε! Προτιμήστε τον Halford, ο άλλος θα μας φάει τα γκομενάκια. Θα φωνάξουμε και τη NamNaira αλλά θα της δώσουμε 35 ηρεμιστικά αλόγου για να μη μας δείρει. Η Vicky θα μας χορεύει lap dance! Κάνθαρε άλλαξε ομάδα εκείνη τη μέρα. Ή καλύτερα πες ότι δεν ασχολείσαι με ποδόσφαιρο! Ή τουλάχιστον ότι είσαι κι εσύ ποδοσφαιριστής στον Άρη! Thomas θα σου φέρουμε τη Λεύκη ή την Rockmantic, διάλεξε! Άμα δε σου κάνει καμία, έχω κάτι ωραιότατες τσόντες στο πισί! Η Αθηνά και η Georgina να μη μιλάνε, έχουνε άντρα! Perinio θα κάνω κάτι και για σένα. Παίρνω στα σοβαρά τη σκέψη του Χωστήρα ότι μοιάζεις με τον κωλόγερο στη φωτό γι’ αυτό θα σου βρούμε μια γριά με Αλτσχάιμερ σε αναπηρικό ή θα σου συστήσουμε την Κωλόγρια. Αμερικλάνε θα συνδεθούμε στο skype ή msn ή ότι διάολο άλλο υπάρχει να δεις τι γίνεται εδώ. Και μπορείς να πάρεις και ένα cyber lap dance δωρεάν από τη Vicky! Σαν μπόνους θα έχουμε τον Zaphod και τον Προφήτη να μας απαγγέλουν για το Μέγα Σουβλακέα. Αυτά! Σόρυ, δεν μπορώ να σας βάλω όλους!

         Τέλος πάντων, άλλα ήθελα να πω και άλλα λέω πάλι. Μου ήρθε ένα mail που λέτε. Κι εσάς ήρθε ένα mail; ΓΟΥΑΟΥ! Να το γιορτάσουμε!

......................................................................................................................................................................................................................................................................................................................

Νομίζω ότι επαναλαμβάνομαι……… Χμμμμμ………

         Γαμώ την τύχη μου γαμώ! Μου ήρθε ένα mail λέω. Πριν κάτι μέρες. Και το είδα σήμερα γιατί τα mail μου τα διαβάζω κάθε φορά που κάνουν οι Γάλλοι μπάνιο, δηλαδή κάθε μήνα! Και ήρθε ένα μέιλ από έναν αναγνώστη μου και μου έλεγε με παράπονο ότι αυτός έγινε μέλος του μπλογκ μου κι εγώ δεν έγινα! Από μόνο του το μέιλ είναι ηλίθιο! Ελπίζω να το έγραψε επειδή ήταν πιωμένος ή επειδή θα αυτοκτονήσει αύριο μεθαύριο και θέλει να με κάνει να αισθανθώ τύψεις. Αλλιώς δεν το δέχομαι!

         Ναι ρε μαλάκα, δεν το δέχομαι! Τι το περάσαμε εδώ; Εράσμους; Σου δίνω ένα μαθητή μου δίνεις έναν; Ή χριστουγεννιάτικο μπλογκ; Σου δίνω ένα δώρο μου δίνεις ένα; Ή……… καλά καταλάβατε! (ευτυχώς γιατί δεν είχα τι άλλο να γράψω). Ρε φίλε, μπαίνεις εδώ για να γελάσεις (δε βρίσκω άλλο λόγο να γίνει κάποιος μέλος εδώ). Σε κάνω να γελάς; Ναι; Ωραία, γιατί έχεις πρόβλημα; Δε σε κάνω να γελάς; Τότε τι σκατά κάνεις εδώ; Να το έχεις υπόψη σου, μπαίνω σε μπλογκ μόνο για να γελάω. Όλοι είναι ευπρόσδεκτοι εδώ, κουλοί, κουτσοί, στραβοί, ανάποδοι, κανονικοί, με δυο πουλιά, με δυο πουλιά καναρίνια, οποιοσδήποτε. Αλλά δε σημαίνει ότι θα παρακολουθώ το μπλογκ σου! Και δεν είναι το ένα κλικ που θα με κάνει να γίνω μέλος σε σένα! Άμα δε θέλω τότε ΔΕ ΘΕΛΩ! Εξαίρεση αποτελούν ο Κάνθαρος και ο Snake. Ο Κάνθαρος γιατί αν και Αρειανός τα λέει σωστά και έχει και χιούμορ και ο Snake γιατί μιλάει για αρκετές ωραίες ταινίες συν ότι ανεβάζει κάνα χιουμοριστικό κείμενο που και που (where and where). Πλας ότι και οι δυο ανεβάζουν γαμάτα τραγουδάκια!

         Πού καταλήγουμε; Στο πολύ απλό συμπέρασμα ότι αν σου αρέσει αυτό που διαβάζεις μένεις, αν όχι φεύγεις. Αλλιώς θα έμπαινα κι εγώ σε 8 εκατομμύρια μπλογκ και θα περίμενα και αυτοί να κάνουν το ίδιο! Έχω γίνει μέλος σε διάφορα μπλογκ και αυτοί δεν ανταποκρίθηκαν. Τους έχω σχολιάσει και θα συνεχίζω να τους σχολιάζω. Δε χρειάζεται να κάθομαι να γκρινιάζω σα μαλάκας που δεν έγιναν και αυτοί μέλοι του μπλογκ μου! Σοβαρευτείτε γαμώ την πουτάνα μου γαμώ!

         Α, και κάτι τελευταίο! Σχολιάζω τους περισσότερους επειδή ΘΕΛΩ να σχολιάζω. Κάποιοι δεν απαντάνε στα σχόλια, πού είναι το πρόβλημα; Και όπως λέει και ο Αμερικλάνος: «Και αν μου αφήνεις σχόλια για να σου απαντήσω, τι να σου πω, μη μου αφήνεις! Πολύ το κουράζουμε ώρες ώρες!».

Κυριακή 15 Ιανουαρίου 2012

ΓΚΑΦΕΔΕΣ

         Flashback. Πισωλάμψη. Ήταν ένα κρύο πρωινό κάποιου μήνα κάποιου μήνα κάποιου μήνα κάποιου μήνα…… Σκάστε ρε, προσπαθώ να βιώσω το φλασμπακ! Δε γαμιέται, πάμε απ’ την αρχή. Είχα πάει κάποτε στα starbucks στον Περαία. Ναι, το έκανα κι αυτό γιατί πιστεύω ότι ο άντρας πρέπει να τα δοκιμάζει όλα στη ζωή του (εντάξει οκ, όχι όλα, δηλαδή ίσως και όλα εκτός από… ξέρετε τι…). Εντάξει με πιάσατε. Δεν είχε καμία άλλη καφετέρια εκεί (ήταν κάποτε στη θέση του μια κανονική καφετέρια αλλά πήρε τον μπούλο απ’ ότι φαίνεται) και έπρεπε να πιω έναν ρημαδογκαϊφέ να ορθανοίξει ολίγον ο οφθαλμός μου, αφού μόλις είχα φτάσει με το καράβι.

         Μπαίνω μέσα στο μαγαζί, φτάνω στις παραγγελίες και ρωτάω την κοπέλα που βρισκόταν εκεί αν έχει φραπέ. Ο τρόπος που με κοίταξε… Σαν να έλεγα σε απόγονους ανθρωποφάγων Μάου Μάου Πίου Πίου και Ζίου Ζίτσου της Βορειοανατολικής Ταζμανομαχαλίας ότι εφευρέθηκε ένα ipod σε μέγεθος notebook το οποίο διαθέτει GPS για τις τροπικές ζούγκλες του Αμαζονίου και αυτόματο καλάζνικοφ αν τυχόν σου επιτεθεί κάποιο ανακόντα…

         Ύστερα από ώριμη σκέψη, η κοπέλα κατάλαβε την ερώτηση, που μόνο άνθρωποι με δείκτη IQ άνω του 3456476 μπορούν να καταλάβουν, και μου απαντάει ότι δεν έχουνε φραπέ. Δεν έχουνε φραπέ. ΔΕΝ ΕΧΟΥΝΕ ΦΡΑΠΕ! Αρχίζω να τρέμω, να έχω ζαλάδες, ίλιγγο και ναυτία. Τα πόδια μου δε με βαστούσανε όρθιο… Συνέρχομαι και σκέφτομαι πιο ψύχραιμα… Ε βέέέέέέέβαια. Σου λέει, ήρθε ο άλλος από το Αμέρικα, με μια από τις πιο γνωστές αλυσίδες παγκοσμίως και θες να σου φτιάξει φραπέ; Τι λες ρε! Θα πιείς κύριε ότι πίνουμε κι εμείς οι Αμερικάνοι που είμαστε πιο λάιτ και πιο trendy από σας τους υποανάπτυκτους, τους κανίβαλους, τους Νεάντερνταλ. Άκου φραπέ! Που νομίζεις ότι βρίσκεσαι; Έτσι όπως πάμε θα μας ζητήσεις και ελληνικό με 3 φουσκάλες! Μήπως θα ήθελες να στον ψήσουμε και στο τζάκι μέσα σε μπρίκι; Και αν δεν θες να πάρεις και τίποτα σε γράφουμε στα αμερικάνικα… παπούτσια μας και εχεσθήκαμεν κιόλας γιατί εμείς πάντα θα έχουμε κόσμο και κοντεύουμε να γίνουμε και αυτοκρατορία.

         Μετά μου λέει η κοπέλα, έχουμε κάτι σαν φραπέ, δηλαδή μοιάζει με φραπέ, αλλά δεν είναι φραπές, είναι κατι_σαν_δειγμα_φραπε_που_δεν_πινεται_και_ειναι_μια_αηδια_και_ μιση_και_ακομα_και_σε_φυτο_να_το_ριξεις_αυτο_θα_μαραθεί. Καλά της λέω τότε θα πάρω έναν καπουτσίνο. «Τι ποτήρι θα θέλατε κύριε;». «Μικρό», απαντάω. «Εντάξει», μου λέει «είναι 3,50 ευρώ». Και ο καφές σε πλαστικό. 3,50 ευρά! Και σε πλαστικό. Τι να κάνω κι εγώ ο ανήμπορος, ο αιχμάλωτος του καφέ, τα δίνω. Την καπουτσίσαμε σκέφτομαι…

         Παίρνω τις ζαχαρίτσες μου, το κουταλάκι μου και πολλά σας δώσαμε κύριε! Και έλα που μου το είχε κλείσει με αυτή τη μαλακία που έχει το πλαστικό από πάνω και δεν έβγαινε με τίποτα. Αναγκάστηκα να το σπάσω. Πίνω την πρώτη τζούρα, πίνω τη δεύτερη, πίνω την τρίτη, για να μην πολυλογώ γύρω στην 15η τζούρα αρχίζει να ακουμπάει το χειλάκι μου καφέ. Μέχρι εκείνη τη στιγμή αφρός. Ακόμα και οι παπάδες πανελλαδικώς αν αποφασίσουν ποτέ να ξυριστούν όλοι μαζί, λιγότερο αφρό θα βάλουν. Φτάνω που λέτε στη τζούρα του καφέ… και μια αηδία διαγράφεται στον ουρανίσκο μου. Άι στο διάολο λέω, πίνω με το ζόρι το μισό καπουτσίνο μπας και ξυπνήσω και σηκώνομαι και φεύγω. Τουλάχιστον πήγα στο φίλο μου μετά στην Αθήνα και έφτιαξα έναν φραπέ της προκοπής!

         Το ξέρω ότι ο φραπές είναι το κατακάθι του καφέ, είναι ανθυγιεινός και μπλα μπλα μπλα, αλλά εμένα αυτός μ’ αρέσει. Είδαμε και τους εκλεκτούς που φτιάχνει αυτό το μαγαζί. Μισό κιλό αφρός και το υπόλοιπο νεροζούμι με μια πρέζα καφέ. Δηλαδή δεν αξίζει ούτε 10 λεπτά. Αν όλοι οι καφέδες που φτιάχνετε εκεί είναι έτσι, τότε σας πληροφορώ ότι ο σκύλος του γείτονά μου φτιάχνει δέκα φορές καλύτερο καφέ από εσάς.

         Αλλά δεν έχουμε μόνο τα starbucks (στα ελληνικά είναι γνωστά και ως αστροδόλλαρα), είναι και τα everest. Άλλη διεθνής φίρμα. Εκεί δεν πίνεις καφέ, δεν πίνεις βιλούδο, πίνεις ΣΚΑΤΑ. Στην κυριολεξία. Με το που πιείς μισή τζούρα αμέσως νιώθεις αναταράξεις στο στομάχι σου, νομίζεις ότι το βομβαρδίζουνε και ακούς περίεργους θορύβους. Αυτόματα σηκώνεσαι (όχι αυτοβούλως, μια ανώτερη δύναμη σε διατάζει να σηκωθείς θέλεις δε θέλεις) και τρέχεις στην κοντινότερη τουαλέτα που θα βρεις. Τι βάζετε ρε σεις μέσα στον καφέ; Ποντικοφάρμακο; Καθαριστικό για τα πιάτα; Και το κακό είναι ότι έχουνε πιάσει και πολλά καίρια σημεία, από πλοία μέχρι αεροδρόμια… Ευτυχώς για μένα τον έχω κόψει τον καραβίσιο καφέ, αν είναι του everest.

         Τα τελευταία χρόνια φτιάχνουν καφέδες με παρόμοια ονόματα και σχεδόν ίδια γεύση και στην πλειοψηφία τους έχουν άθλια γεύση. Τα ονόματά τους συνήθως τελειώνουν σε –ίνο ή –ίτο. Παραδείγματα: φρεντουτσίνο, φραπετσίνο, μοκασίνο (σαν τα παπούτσια), αηδιαζίνο, γιατονπουτσίνο, φρεντίτο, τσοκίτο, σκατίτο και άλλα 3 εκατομμύρια παρόμοια ονόματα. Αν παράγγελνα σε κάποιον ένα από αυτά και μου έφερνε άλλο, θα του έλεγα: «Δεν πειράζει ρε φίλε, το δίκιο είναι με το μέρος σου. Ένα γράμμα αν ακούσεις λάθος, τελείωσε!». Επίσης το έχουνε παραξηλώσει το θέμα με τα φρέντα. Φρέντα με αφρόγαλα, φρέντα χωρίς αφρόγαλα, φρέντα εσπρέσσα, φρέντα καπουτσίνα, φρέντα με κανέλλα, φρέντα με μπάμιες και φρέντα με σκατά μελιτζανάτα.

         Ρε ένα καφέ θες να πιείς σαν άνθρωπος και η παραγγελία σου μοιάζει με εξωτικό φαγητό που σερβίρεται στο Μπάκιγχαμ.


Υ.Γ.: Γιαουρτοπετρώσανε τη Μπακογιάννη! Μουαχαχαχαχαχα

Τετάρτη 11 Ιανουαρίου 2012

ΑΝΩΝΥΜΟΙ ΑΛΚΟΟΛΙΚΟΙ

    Ναι, γελάτε μαλάκες! Άντε γελάστε να δω τι θα καταλάβετε! Λοιπόν, περιμένω………………………… Ξέρω τι σκέφτεστε. Καλά πώς αυτός ο αλκοόλας θα γράψει για τους Ανώνυμους Αλκοολικούς; Άντε λοιπόν, γελάστε, βγάλτε το από μέσα σας………………………… Οκ; Ωραία! Ξεκινάω… Σκάσε ρε μαλάκα! Ακόμα γελάς;……………… Είχα πει ότι το είχα έτοιμο εδώ και λίγο καιρό και σήμερα αποφάσισα να το ποστάρω. Και αφού με κάνανε ρόμπα τα Παρτάλια θα προσπαθήσω να μπαλώσω τα αμπάλωτα. Ανώνυμοι Αλκοολικοί λοιπόν ή αλλιώς ΑΑ για συντομία. Σαν τις μπαταρίες. Όλοι την έχουμε ακούσει την οργάνωση αυτή. Σκοπό έχει να βοηθήσει άτομα να ξεπεράσουν το πρόβλημα του αλκοολισμού που έχουν και μπλα μπλα μπλα και γεννητικά όργανα του Καράμπελα. Τα μέλη της οργάνωσης ξεπερνούν τα δυο εκατομμύρια.

         Σίγουρα θα έχετε δει σε κάποια ταινία πως ξεκινάει ένα άτομο να μιλάει στους ΑΑ. «Γεια σας, ονομάζομαι Μπεκρής Νεροχυτάκης και είμαι αλκοολικός». Εν τω μεταξύ υπάρχουν αντίστοιχες ανώνυμες οργανώσεις όλων των ειδών. Ανώνυμοι τζογαδόροι, υπέρβαροι, ναρκομανείς, μπουζουκόβιοι, βιαστές ανήλικων κοτόπουλων και ότι άλλο μπορεί να φανταστεί κανείς. Αυτοί δηλαδή συστήνονται με τον ίδιο τρόπο στα υπόλοιπα άτομα; «Γεια σας, ονομάζομαι Τζογάρος Στοίχημας και είμαι εθισμένος στον ιππόδρομο… Πάμε ρε Αστραχάν παιχτούρα! Πάρε τους τα σώβρακα!...... Εκχμμμ… Συγνώμη γι’ αυτό!». «Γεια σας, ονομάζομαι Τεράστιος Πατσοκοίλης και είμαι εθισμένος στη σοκολάτα, στο γουρουνόπουλο, στις μπριζόλες, στα σουβλάκια, στο κεμπάπ, στο μουσακά, στα γεμιστά, στις πίτσες, στα γιουβαρλάκια, στα γαριδάκια, στα καλαμαράκια, στα χταπόδια, στα κουνουπίδια, στις κρέπες…… τι; Α, καταλάβατε; Οκ, κάθομαι!». «Γεια σας, ονομάζομαι Τρύπιος Τζούρας και είμαι ναρκομανής. Μήπως έχετε ένα ευρώ; Για να βάλω βενζίνη ρε φιλαράκι……». «Γεια σας, ονομάζομαι Τριαντάφυλλος Γαρύφαλλος Σκυλάς ο Special και είμαι εθισμένος στις λουλουδούδες και στο Δεν κοιμάμαι τώρα πια τα βράδιααααα, σβήνω στο ουίσκι τα δικά σου τα σημάδιααααα…». «Γεια σας, ονομάζομαι Πουλερικός Κοτομπήχτης, και είμαι εθισμένος στη Σμαράγδω και τη Μαριγώ, τις κότες από το απέναντι κοτέτσι». Αν εξαιρέσουμε τους ναρκομανείς οι οποίοι έχουν όντως πρόβλημα, οι υπόλοιποι ΑΝΤΕ ΣΟΒΑΡΕΥΤΕΙΤΕ ΡΕ! Αλλά ας πούμε για τους ΑΑ που είναι και οι πιο γνωστοί.

         Το πρόγραμμα απεξάρτησης από το αλκοόλ των ΑΑ δεν περιλαμβάνει επιστημονικές μεθόδους, φάρμακα, αντιαλκοολικά συμπράγκαλα ή κάτι τέτοια. Είναι κάτι πιο απλό. Ένα βιβλίο και δώδεκα βήματα. Αυτά μόνο. Όπως λέει και μια γνωστή φράση: «Έχω διαβάσει τόσα πολλά για το αλκοόλ που αποφάσισα να κόψω το διάβασμα!». Άσχετο ήταν αυτό! Βιβλίο απεξάρτησης. Φαντάζομαι θα υπάρχουν και αντίστοιχα βιβλία, όπως «Το Μεγάλο Βιβλίο Θεραπείας της χολέρας» και «Το Μεγάλο Βιβλίο για να φυτρώσει το κομμένο σας πόδι». Ας δούμε όμως τα δώδεκα βήματα που πρέπει να ακολουθήσει κάποιος στους ΑΑ.

         ΒΗΜΑ 1ο: Παραδεχόμαστε ότι είμαστε ανίσχυροι στο αλκοόλ και ότι η ζωή έχει ξεφύγει από τον έλεγχό μας. Γιατί; Why? Για ποιο λόγο να το παραδεχτείς; Για να σε κάνουν ότι θέλουν; Θέληση δεν έχεις; Πρέπει να παραδεχτείς ότι είσαι ανίσχυρος; Από τη στιγμή που παραδέχεσαι κάτι τέτοιο είσαι έτοιμος να δεχτείς ότι σου πούνε προκειμένου να «θεραπευτείς». Άμα σου πούνε ότι είσαι ανίσχυρος να μεγαλώσεις τα παιδιά σου θα το παραδεχόσουνα; Μπα! Ίσα ίσα που θα έκανες ότι μπορούσες για να αποδείξεις το αντίθετο. Με την παραδοχή της ήττας σου είναι σαν να έχεις χάσει το παιχνίδι. Και γιατί η ζωή σου έχει ξεφύγει από τον έλεγχό σου; Το αλκοόλ έχει ξεφύγει από τον έλεγχό σου. Μπέκρα! Αλκοόλα! Νεροχύτη! Συγκρατήσου μπεκροκανάτα!

         ΒΗΜΑ 2ο: Πιστεύουμε ότι μια Δύναμη ανώτερη από μας μπορεί να μας επαναφέρει στην ψυχική και πνευματική υγεία. Εμμμμ…… πρέπει να διάβασα λάθος βήμα… Για να το ξαναδώ…… Όχι αυτό λέει! Μα το Δία τον Αστραπόκλανο! Μόνο μια ανώτερη δύναμη μπορεί να σε θεραπεύσει; Αλλά βέβαια! Αφού ξεκίνησες από το πρώτο βήμα και είσαι ανίσχυρος ποιος άλλος θα μπορούσε να σε θεραπεύσει; Μόνο μια ανώτερη δύναμη γνωστή και ως Πάνω Ίσως Κάποιος Πίνει Αναψυκτικά (Π.Ι.Κ.Π.Α.) ή αλλιώς Ανώτερη Μορφή Εκδίωξης Αλκοόλ (Α.Μ.Ε.Α.) μπορεί να το καταφέρει αυτό. Τα μέλη της ΑΑ λένε ότι αυτή η ανώτερη δύναμη μπορεί να είναι οτιδήποτε θέλουμε, δεν είναι απαραίτητο να αναφέρεται σε Θεό. Δηλαδή τι άλλο θα μπορούσε να θεωρηθεί ανώτερη δύναμη; Ένα ανώτερο καζανάκι τουαλέτας; Μια ανώτερη κουτσομούρα με κρεατοελιές; Όπως και να ‘χει δε θέλω αυτή η ανώτερη δύναμη να μου επαναφέρει την ψυχική και πνευματική μου υγεία. Θέλω να μου επαναφέρει το χαλασμένο και διαλυμένο συκώτι μου…… Δηλαδή όχι το δικό μου…… Εννοώ των τέτοιων… των αλκοολικών…… όχι πως εγώ δεν πίνω…… αλλά… καταλαβαίνετε τι εννοώ…………… Σκατά! Δεν τα μπαλώνω με τίποτα τώρα ε;

         ΒΗΜΑ 3ο: Αποφασίζουμε να παραδώσουμε τη θέλησή μας και τη ζωή μας στη φροντίδα του Θεού, όπως τον αισθανόμαστε. Εκδοχή 1η: Ακολουθεί αυτό το βήμα ένας χριστιανός. Αλλά πολύ χριστιανός. Κάργα χριστιανός. Χριστιανός με βούλα και σφραγίδα. Καταλάβατε τέλος πάντων. Αυτός αισθάνεται τον Θεό σαν κάποιον που θεραπεύει τα πάντα και τους πάντες αρκεί να έχουν πίστη σε αυτόν. Τι θα κάνει αυτός ο κύριος; Θα αράξει και θα πίνει περιμένοντας το Θεό να τον γιατρέψει έτσι ξαφνικά… Εκδοχή 2η: Ακολουθεί αυτό το βήμα ένας άθεος (………… περίεργο…… δεν εμφανίστηκε κανείς παπάς!........). Δεν πιστεύει σε κανέναν Θεό, δεν πιστεύει σε καμία ανώτερη δύναμη. Σε ποιον να παραδώσει τη θέληση και τη ζωή του; Τώρα θα μου πείτε και γιατί να την παραδώσει έτσι κι αλλιώς και θα έχετε και δίκιο, αλλά είπα να κάνω το χατίρι στο βήμα αυτό και να μην το σχολιάσω. Εκδοχή 4η(την τρίτη εκδοχή την πήδηξα. Προχτές. Καλό γκομενάκι!): Ακολουθεί αυτό το βήμα ένας που πιστεύει στο Σατανά. Δεν αποτελεί καμία αμαρτία γι’ αυτόν να είναι αλκοολικός και να κάνει ότι γουστάρει όταν πίνει. Αλλά αυτός είναι πολύ πιθανόν να συμμετέχει σε σατανικές τελετές όπου σφάζουν παιδιά και βιάζουν παρθένες άρα πρέπει να πεθάνει πάει στο διάολο, οπότε δε μετράει. Bonus γελοία εκδοχή 5η: Ακολουθώ αυτό το βήμα εγώ. Ο Θεός μου είναι ο Κόναν ο βάρβαρος. Όπως είχε πει κάποτε ο Θεός μου: ο σωστός πολεμιστής χρειάζεται ένα κοφτερό σπαθί, ένα γρήγορο άτι και αρκετό κρασί για να πιεί μέχρι αναισθησίας…… Άρα κι εγώ καταδικασμένος είμαι! Σκέφτεστε τώρα εσείς: «Καλά εσύ και ο Θεός σου έχετε μεγάλο πρόβλημα, να πάτε να κοιταχτείτε σε κάνα γιατρό», αλλά θα προσπεράσω τη σκέψη σας…

         ΒΗΜΑ 4ο: Προβαίνουμε σε μια διερευνητική και άφοβη ηθική εξέταση του εαυτού μας. Δε θα το σχολιάσω αυτό. Ή μάλλον όχι. Επειδή πρέπει να μεγαλώσω το κείμενο θα γράψω μερικές μαλακίες μερικά απίστευτα συμπεράσματα που όμοιά τους δεν υπήρξαν ποτέ. Ηθική εξέταση του εαυτού μας ή με πιο απλά λόγια… ΓΑΜΗΣΕ ΤΑ! Τι ηθική εξέταση; Και με βάση ποιανού την ηθική; Με την ηθική εξέταση ή θα γεμίσουμε ενοχές ή θα βγάλουμε το συμπέρασμα ότι είμαστε πολύ γαμάτοι και ότι για όλα φταίνε οι υπόλοιποι. Άλλο ηθική εξέταση και άλλο αυτοκριτική.

         ΒΗΜΑ 5ο: Παραδεχόμαστε απέναντι στο Θεό, στον εαυτό μας και σ’ έναν άλλον άνθρωπο την ακριβή φύση των σφαλμάτων μας. Άντε πάλι με το Θεό. Να ξαναγράψω τα ίδια; Βαριέμαι! Κάποιοι Θεοί μπορεί να θέλουν το ποτό και κάποιοι όχι. Οι άθεοι τον πούλο ρε! Και γιατί δημόσια εξομολόγηση με το ζόρι; Επειδή κι ο άλλος είναι μπεκρής μήπως να του πω και την ιστορία της ζωής μου; Και εκείνη τη φορά με την κατσίκα (clopy paste από Ουκ); Αυτό με τον εαυτό μας το είπαμε από το πρώτο βήμα, δε χρειάζεται να επαναλαμβανόμαστε.

         ΒΗΜΑ 6ο: Είμαστε εντελώς έτοιμοι να αφήσουμε το Θεό να αποσύρει όλα αυτά τα ελαττώματα του χαρακτήρα μας. Άρα μην κάνετε απολύτως τίποτα! Αράξτε και περιμένετε το Θεό να αποσύρει τα ελαττώματα σας. Άμα έχετε πολλά και του πάρει λίγη ώρα να τα αποσύρει πιείτε κανένα ουισκάκι να περάσει η ώρα……… Εεεεε… μάλλον δε θα ήταν σωστό αυτό για έναν αλκοολικό…… νομίζω… αλλά αφού θα τα αποσύρει που θα τα αποσύρει ο Θεός ας πιούμε ένα τελευταίο να απολαύσουμε την απόσυρση!

         ΒΗΜΑ 7ο: Ταπεινά του ζητάμε να αποσύρει τις ατέλειές μας. Νομίζω ότι αυτό το βήμα ανήκει στο προηγούμενο. Δηλαδή εννοείται. Δηλαδή είναι απόρροια του 6ου βήματος. Δηλαδή όλοι το καταλαβαίνουμε αυτό. Δηλαδή είναι απλή λογική. Δηλαδή δε θα έπρεπε να αναφερθεί. Δηλαδή αν έπρεπε να αναφερθεί θα έπρεπε να είχε αναφερθεί στο 6ο βήμα. Δηλαδή το 6ο βήμα θα έπρεπε να περιλαμβάνει το 7ο. Δηλαδή το 7ο βήμα υπάρχει επειδή υπάρχει το 6ο. Δηλαδή χωρίς το 6ο βήμα δε θα μπορούσε να υπάρχει 7ο. Δηλαδή…… άουτς! Τι βαράς ρε μαλάκα;…… Θα μπορούσες να μου πεις να σταματήσω… Α, πότε μου το είπες;……… Ααααααα! Καλά ντε! Μη βαράς!

         ΒΗΜΑ 8ο: Βάζουμε πάγο και αλοιφή στα καρούμπαλα που μας δημιούργησε ο παραπάνω μαλάκας.

………………………………………………………………………………………….

Όπα, λάθος! Με συγχωρείτε γι’ αυτό!

         ΒΗΜΑ 8ο PART II: Ταξινομούμε σε έναν κατάλογο όλους τους ανθρώπους που βλάψαμε και προθυμοποιούμαστε να επανορθώσουμε ότι κακό τους είχαμε κάνει. Αυτό το βήμα δεν το έβγαλα ούτε αυτό από το μυαλό μου. Αλήθεια λέω ρε! Μη με βαρέσεις πάλι! Θα βγαίνω μετά έξω με καπέλο… Συγνώμη, αλλά τη σχέση έχει αυτό με την αποτοξίνωση από το αλκοόλ; Αν πάω στο γείτονα και του πω «Συγνώμη που σε έδειρα, βίασα τη γυναίκα σου, πέταξα στον κάδο των σκουπιδιών τα παιδιά σου και σκότωσα τη γάτα σου. Τι μπορώ να κάνω για να επανορθώσω;» τότε θα κωλώσω να πιω; Και αν έχω βιάσει τη γυναίκα κάποιου ή έχω σκοτώσει τα παιδιά του, τότε πώς επανορθώνω;…………. Ε; Όχι! Μη με συλλάβετε! Τρόπος του λέγειν!........ Δε σκότωσα κανέναν ρε! Ούτε βίασα!........ Αααααα! Όχι με το κλομπ!..........

……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………
 

*** Μετά από 3 μήνες στα δικαστήρια***


         Με συγχωρείτε για την καθυστέρηση! Για να επανορθώσω θα γράψω κάποτε ένα έργο για εσάς με τίτλο: «Περιμένοντας τον κοντό!».

         ΒΗΜΑ 9ο: Επανορθώνουμε το κακό σ’ αυτούς τους ανθρώπους όποτε αυτό είναι δυνατόν και όταν αυτό δε βλάπτει τους ίδιους ή τους άλλους. Εκτός του ότι δεν έχει καμία ΑΠΟΛΥΤΩΣ σχέση με το ποτό αυτό, ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΣΑΙ ΠΑΛΙ ΜΑΛΑΚΑ! Θα ξαναέγραφα αυτά που έγραψα στο 8ο βήμα αλλά θα γεμίσω πάλι καρούμπαλα, γι’ αυτό απλά γυρίστε πίσω και δείτε το.

         ΒΗΜΑ 10ο: Συνεχίζουμε να κάνουμε την προσωπική εξέτασή μας και όταν έχουμε άδικο, το παραδεχόμαστε αμέσως. Ακόμα ένα βήμα προστίθεται στη συλλογή αυτών που ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΣΧΕΣΗ ΜΑΛΑΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΑΛΚΟΟΛΙΣΜΟ! Με συγχωρείτε για τις φωνές! Παρεκτράπηκα! Η φυλακή βλέπετε αλλάζει τους ανθρώπους… Τέλος πάντων. Και για πόσο καιρό θα συνεχίζουμε να κάνουμε αυτή την εξέταση μέχρι να πάμε στο επόμενο βήμα; Κι αν έχουμε δίκιο και όλοι οι άλλοι άδικο; Όπως ο Νεύτωνας; Κι αν έχουμε άδικο και αποδειχτεί μετά από μερικούς μήνες πώς θα το παραδεχτούμε αμέσως;

         ΒΗΜΑ 11ο: Επιδιώκουμε με την προσευχή και την αυτοσυγκέντρωση, να βελτιώσουμε τη συνειδητή επαφή μας με το Θεό, όπως τον αισθανόμαστε, προσευχόμενοι μόνο για να μάθουμε τη θέλησή του σχετικά για μας και για ν’ αποκτήσουμε τη δύναμη να την πραγματοποιήσουμε. Μωρέ άσε το Θεό ήσυχο μια φορά επιτέλους! Έχει και δουλειές να (μην) κάνει! Μόνο έτσι δηλαδή αποκτάς δύναμη και θέληση; Με την προσευχή στο Θεό; Αλλιώς δε γίνεται; Όσοι δηλαδή προσεύχονται καθημερινά στο Θεό έχουν όλοι τους ισχυρή θέληση και δύναμη ε; Άντε ρε γελοίοι με τα γελοία βήματά σας!

         ΒΗΜΑ 12ο: Αφού, σαν αποτέλεσμα των βημάτων αυτών, αποκτήσαμε ένα πνευματικό ξύπνημα προσπαθούμε να μεταφέρουμε το μήνυμα αυτό και σ' άλλους που πάσχουν από αλκοολισμό και να εφαρμόσουμε αυτές τις αρχές σε όλες μας τις εκδηλώσεις. Πάμε για στρατολόγηση! Πάμε για παιδομάζωμα! Έλα κι εσύ! Κι εσύ! Κι εσύ!...... Μα εγώ δεν είμαι αλκοολικός!....... Σκάσε! Είσαι! Αυτό που σου λέω! Άντε μη σε τραβήξω απ’ το αυτί! Δεν έχει μα! Μαμούνια! Και να πεις και στους φίλους σου να έρθουν! Καλοί τύφλες φαίνονται κι αυτοί!...... Το να προτρέπεις άτομα να αποτοξινωθούν δεν είναι κάτι κακό. Αλλά στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν είναι και καλό. Γιατί τα παραπάνω βήματα που πρέπει να ακολουθήσουν για να αποτοξινωθούνε είναι επιεικώς ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΥΤΣΟ!!!!!!!

         Αυτά είναι τα βήματα που πρέπει να ακολουθήσει κάποιος που μπαίνει στις μπαταρίες. Και είναι μπαταρίες γιατί εκτός από ΑΑ είναι και ΑΑΑ, δηλαδή Ανώνυμοι Αλκοολικοί Αιστοδιάολορε! Και Αιστοδιάολορε γιατί τι μαλακίες είναι αυτές που λέτε! Θα σας δώσω τώρα το δικό μου δωδεκάλογο που μπορεί να σας φανεί γελοίος αλλά είναι δώδεκα φορές καλύτερος από το δικό σας.

         ΒΗΜΑ 1ο: ΔΕΝ είσαι ανίσχυρος, έχεις ισχυρή θέληση και μπορείς να κόψεις μόνος σου το αλκοόλ!

         ΒΗΜΑ 2ο: Πιστεύεις στον εαυτό σου και ότι μπορείς να συγκρατηθείς όποτε το θες. Το συκώτι σου δεν ξέρω αν θα μπορεί να γιατρευτεί αλλά σίγουρα κανείς Θεός δεν πρόκειται να στο γιατρέψει. Και γιατί; Γιατί άμα πιστεύεις ότι ο Θεός έχει σκασίλα να γιατρέψει το συκώτι ενός αλκοολικού και όχι να δώσει τροφή σε εκατομμύρια ανήλικα που πεθαίνουν από την πείνα, τότε μάλλον πιστεύεις σε λάθος Θεό!

         ΒΗΜΑ 3ο: Αποφασίζεις να παραδώσεις τη θέληση και τη ζωή σου στον ίδιο σου τον εαυτό και άσε τους άλλους να κλαίνε που δεν την παρέδωσες σε αυτούς!

        ΒΗΜΑ 4ο: Σκέφτεσαι τι μαλακίες έχεις κάνει με το ποτό. Αν χρειάζεσαι ποτό για να σκεφτείς τότε να έχεις μαζί σου και έναν φίλο / εχθρό σου που θα σου ρίχνει μπουνιά κάθε φορά που πίνεις ένα παραπάνω ποτό. Αν είσαι αφεντικό σε κάποια εταιρία τότε πάρε μαζί σου έναν από τους υπαλλήλους σου. Θα σου έχουνε και άχτι. Αλλά προς Κόναν (είπαμε ο καθένας το Θεό του) μην τον απολύσεις μετά!

         ΒΗΜΑ 5ο: Βγαίνεις καθημερινά για 2 μήνες με το φίλο / εχθρό / υπάλληλό σου. Αν πιείς παραπάνω απ’ ότι πρέπει θα σου χτυπάει το κεφάλι σου στον τοίχο μέχρι να μείνεις αναίσθητος. Και όταν συνέλθεις θα στο ξαναβαρέσει. Να δούμε πόσες μέρες θα αντέξεις κουφάλα!

         Λοιπόν, βαρέθηκα να γράφω άλλα βήματα γι’ αυτό θα τα βάλω όλα σε ένα. Όποτε θες να βγεις ή να πιείς σε κάποιο σπίτι θα είσαι με κάποιον γνωστό σου. Όποτε παραγγέλνεις παραπάνω ποτά απ’ όσα πρέπει θα σε βαράει με όλη του τη δύναμη. Αν γίνεις τύφλα τότε: 1) θα σε αναγκάσει να μην καπνίζεις για ένα μήνα αν καπνίζεις (θα σου παίρνει τα τσιγάρα με το ζόρι και δε θα φέρνεις αντίρρηση) ή θα σε αναγκάσει να αρχίσεις το κάπνισμα άμα δεν καπνίζεις και μόλις εθιστείς θα σε αναγκάσει να μην καπνίζεις και 2) θα σου στέλνει χοντρές να τις απαυτώνεις μέχρι να μην μπορεί να σου σηκωθεί (ξέρετε πόσες χοντρές το θέλουν αυτό; - για τις γυναίκες μπεκρούδες θα διανέμονται χοντροί και καραφλοί). Αν κάποιοι-ες έχουν αδυναμία στους χοντρούς-ες, τότε ο γνωστός σου θα σου φέρνει γυναίκες τύπου Μέρκελ ή άντρες τύπου Μητσοτάααααααάσε δεν το λέω μην πέσει κάνα ντουβάρι στο κεφάλι μου…

         Εντάξει, πέρα από την πλάκα (γιατί πρέπει να πάω και για ποτό τώρα) οι ΑΑ είναι μια μαλακία και μισή και βάλε (ακόμα και τα δικά μου βήματα είναι πολύ καλύτερα από τα δικά τους). Τα ίδια τα μέλη της λένε ότι δεν πρόκειται για κάτι θρησκευτικό, αλλά βλέπουμε ότι στα έξι από τα δώδεκα βήματα αναφέρεται ο Θεός. Ε τι σκατά τότε; Πώς γίνεται κάτι να μην είναι θρησκευτικό όταν αναφέρει συνέχεια το Θεό; Και για να μην αρχίσετε τις μαλακίες και λέτε ότι είμαι μισόθεος (όπως λέμε μισογύνης), ο μόνος λόγος που αναφέρω το Θεό είναι ότι δεν έχει σχέση με το αν εσύ θα κόψεις το ποτό ή όχι. Το τι θα κάνετε είναι απλό. Αν πάτε σε κάποιο μπαρ να τα πιείτε με τους φίλους σας, τότε πιείτε μια δυο τρεις πέντε μπύρες ή ένα δυο τρία ποτά και μετά σταματήστε. Δεν είναι καθόλου δύσκολο. Απλώς σταματάτε να παραγγέλνετε πριν γίνετε τύφλα, γιατί με το που γίνετε τύφλα δεν υπάρχει έλεγχος. Μπορείτε να παίρνετε το αμάξι σας όταν είναι να πιείτε και να πιείτε δυο μπύρες ή ένα ποτό για να είστε και μέσα στο όριο του αλκοτέστ. Και μην ακούσω τίποτα μαλακίες του τύπου «Μα οι αλκοολικοί δεν ελέγχουν τον εαυτό τους και τέτοια». Ξέρετε γιατί οι αλκοολικοί με το που πιούν ένα ποτό γίνονται τύφλα; Γιατί κοιμούνται σουρωμένοι, ξυπνάνε και αντί για νερό πίνουνε ουίσκι. Αντί για αναψυκτικό με το μεσημεριανό πίνουνε βότκα. Ε, άμα δεν έχεις προλάβει να ξεμεθύσεις λογικό είναι να μεθύσεις με το πρώτο ποτό πάλι. Αν καμιά φορά γίνετε καντήλι της μεθιάς (aka σουρώσετε) με την παρέα σας επειδή περνάτε καλά, δεν έγινε και τίποτα. Καλά θα κάνετε! Μαλακίες όλοι έχουμε κάνει σουρωμένοι! ΝΑ! Και τι έγινε δηλαδή;

         Είμαι άνθρωπος που πίνω (καλά το ξέρετε αυτό). Είμαι άνθρωπος που πίνω πολύ (καλά και αυτό το ξέρετε). Είμαι άνθρωπος που πίνω και κάνω συχνά μαλακίες (πες μας και κάτι καινούριο ρε μαλάκα!.......). Η μισή μου φοιτητική ζωή αποτελείται από κενά μνήμης. Το συκώτι μου λογικά έχει μετατραπεί σε μια κλωστή που είναι πιο μαύρη από τον Ομπάμα και πιο λεπτή από μια κοπελιά με ανορεξία. ΟΜΩΣ όταν πω δε θα πιω τότε δε θα πιω. Όταν οδηγάω δε θα πιω. Όταν ήμουν εγχειρισμένος για ένα μήνα είτε δεν έπινα καθόλου είτε έπινα λίγο και μετά σταματούσα. Μια δυο φορές που είχα πάει σε μαγαζί με είσοδο 15-20 ευρώ ήπια ένα ποτό και πολύ μου (μη μου πείτε τίποτα για την τιμή, ήμουν σε άλλη πόλη και με πήγαν εκεί). ΝΑ! ΧΕΣΤΗΚΑ! Σιγά μη μείνω και μπατίρης! Αυτό πρέπει να σκέφτεστε κι εσείς συνάδερφοι αλκοόλες (που σας τέλειωσε το αλκοόλ και καταπίνετε τις κολόνιες σαν νερό). Όταν λες σταματάω το εννοείς. Τελεία και παύλα (. + -).

         Δε λέω ότι οι ΑΑ δεν έχουν βοηθήσει κόσμο. Ίσα ίσα. Αλλά αυτό μπορείτε να το κάνετε και μόνοι σας χωρίς τη βοήθεια κανενός ΑΑ. Ασ’ τους αυτούς να τρώνε τα βυζιά τους! Ξέρω άτομα που έχουν σταματήσει να μπεκροπίνουν χωρίς τη βοήθεια των ΑΑ. Ξέρω άτομα που οι ΑΑ δεν τους έχουν βοηθήσει καθόλου. Δε χρειάζεστε καμία οργάνωση. Μόνο πίστη στον εαυτό σας. Κάποιοι βέβαια παίρνουν δύναμη πιστεύοντας κάπου αλλού γιατί νομίζουν ότι δεν μπορούν να τα καταφέρουν μόνοι τους. Αλλά πιστεύοντας στον εαυτό σας καταφέρνετε πολλά περισσότερα πράγματα. Πολύ φιλοσοφία πέφτει σήμερα ρε πούστη μου……

         Οπότε, αφήστε τους ΑΑ (που εδώ και 70-80 περίπου χρόνια ακολουθούν το ίδιο πρόγραμμα) γιατί αυτό που μπορούν να σας προσφέρουν είναι περισσότερο καθοδήγηση προς το Θεό παρά μια έξοδο από το αλκοόλ. Αυτό ισχύει και για τους υπέρβαρους (πόσες δεκάδες άτομα ξέρετε που χάσανε πολλά κιλά από μόνοι τους;), αλλά και για τους τζογαδόρους (ωραίος ο τζόγος, αλλά εθιστικός δεν είναι! Απλά ωραίος! Σιγά μην κυλάει το Λίβερπουλ – Γιουβέντους μέσα στο αίμα σου!). Είτε άσος κούπα λέγεται αυτό το χαρτί είτε Μάντσεστερ – Ρεάλ είτε Αστραχάν Αλογομούρης, στις φλέβες σου δε θα καταφέρει να μπει ποτέ! Οι μόνοι που χρειάζονται πραγματικά βοήθεια είναι οι ναρκομανείς. Και οι υπέρβαροι που έχουν πρόβλημα με το θυρεοειδή ή κάτι τέτοιο. Γιατί αν τους ρωτήσεις όλους τους υπέρβαρους θα σου πούνε ότι έχουνε πρόβλημα, ενώ στην πραγματικότητα 1 στους 10 από αυτούς έχουνε.

         Αν δημιουργούταν μια σοβαρή οργάνωση ΑΑ με επιστημονικά τεκμήρια και μεθόδους με σκοπό μόνο να βοηθήσει και όχι να λέει αρλούμπες με βήματα του κώλου, τότε μάλιστα! Θα ήταν πολύ ευχάριστο αυτό!



Υ.Γ.: Αφήστε το ποτάκι και πιάστε γκομενάκι! Ή πιάστε το ποτάκι μαζί με το γκομενάκι. Ή πιάστε το ποτάκι και αφήστε το γκομενάκι αν το γκομενάκι δε βλέπετε. Ή αν πιάσετε πολύ το ποτάκι, πιάστε μετά και το γκομενάκι γιατί με τόσα ποτά το γκομενάκι θα έχει μετατραπεί σε γκομενάρα. Η ευθύνη όμως θα βαρύνει εσάς όταν ξυπνήσετε το πρωί και αντικρύσετε ένα αποκρουστικό θέαμα στο κρεβάτι δίπλα σας.

Υ.Γ.2: Έχω ακούσει για άτομα που έχουν να πιουν αλκοόλ εδώ και δέκα – είκοσι χρόνια, ανήκουν ακόμα στους ΑΑ και δηλώνουν ακόμα αλκοολικοί. SURPRISE! Άμα έχεις να πιεις δέκα χρόνια ΔΕΝ είσαι πλέον αλκοολικός. Είναι σαν να λέει κάποιος χοντρός που κάποτε ήταν 120 κιλά και τώρα έφτασε τα 70 ότι είναι ακόμα χοντρός!

Υ.Γ.3: Ένας φίλος μου μου είπε κάποτε μια γαμάτη ατάκα. «Εσύ δεν είσαι εθισμένος στο ποτό. Είσαι εθισμένος στο μεθύσι. Δεν έχεις πρόβλημα να μην πιεις, αλλά άμα πιεις θες οπωσδήποτε να μεθύσεις». Γεια σου ρε μπιφτέκα με τις ατάκες σου!!!!!!!

Υ.Γ.4: Γιατί ο επεξεργαστής κειμένου του μπλογκ γαμιέται τόσο πολύ; Ένα γαμημένο copy paste από το word το ξεφτιλίζει. Αλλάζει τη γραμματοσειρά, δεν εμφανίζει τα έντονα γράμματα, τις διεγραμμένες λέξεις, τους εκθέτες και κάτι άλλα ακόμα. Γαμώ τις επεξεργασίες σου γαμώ!

Υ.Γ.5: Με κούρασε όλη αυτή η ιστορία. Πάω να γίνω τύφλα!!!!!!!!!