ΤΡΟΠΟΙ ΝΑ ΠΕΘΑΝΕΙΣ

• Καθώς προχωράς στο δρόμο να πέσει ένα πιάνο στο κεφάλι σου από το από πάνω μπαλκόνι

 

• Καρκίνο στα ματόκλαδα

 

• Να καταπιείς το καλαμάκι του φραπέ

 

• Να καταπιείς το καλαμάκι του φραπέ και να ζήσεις κι ύστερα να στραβοκαταπιείς ένα φουντούκι

 

• Να καταπιείς το καλαμάκι του φραπέ και να ζήσεις, ύστερα να στραβοκαταπιείς ένα φουντούκι αλλά να το φτύσεις τελευταία στιγμή και να ζήσεις, να αρχίζεις να γελάς που ξεγέλασες το θάνατο και μετά να σε πατήσει νταλίκα γιατί τόσην ώρα ΜΑΛΑΚΑ ΗΣΟΥΝ ΣΤΗ ΜΕΣΗ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ!

 

• Να ξεχάσεις ν’ αναπνεύσεις

 

• Να βλέπεις τον Τρύφωνα Σαμαρά να χορεύει… Στο ραδιόφωνο…

 

• Να αυτοκτονήσεις το Δεκέμβρη του ’12 επειδή νόμιζες ότι θα καταστραφεί ο κόσμος

 

• Να πέσεις απ’ το μπαλκόνι νομίζοντας ότι ατίμασες την οικογένειά σου και να μην είσαι Ιάπωνας

 

• Να σε βομβαρδίσουν τα κανόνια του Ναβαρόνε

 

• Να βγάλεις τρίτο όρχι στο κούτελο από ραδιενέργεια και τελικά να σε φάει καρχαρίας

 

• Να παριστάνεις το Σούπερμαν και να πηδήξεις από ουρανοξύστη

 

• Να παριστάνεις το Σούπερμαν και να πεθάνεις από κρυπτονίτη

 

• Να παριστάνεις την Κατγούμαν και να σε δαγκώσει σκύλος με λύσσα

 

• Να κρεμάσεις γύρω από το λαιμό σου μια ζώνη και να κρεμαστείς ο ίδιος από το μπαλκόνι αλλά επειδή η ζώνη είναι κινέζικη να σπάσει και να πέσεις κάτω και να σκοτωθείς

 

• Να πεθάνεις από την έκπληξή σου που είδες το Σπυρόπουλο να βγάζει καλή σέντρα

 

• Να μάθεις από πρώτο χέρι αν το ΤΝΤ κάνει τόσο εύκολα ΜΠΑΜ όσο λένε

 

• Να υπογράψεις συμβόλαιο που να λέει ότι θα σε σκοτώσουν οικειοθελώς, γιατί δεν πρόσεχες που έβαζες την υπογραφή σου. Έτσι κι αλλιώς είχες AIDS γιατί δεν πρόσεχες ούτε που έβαζες το πουλί σου οπότε δε γαμιέται!

 

• Να βάλεις μεγεθυντικό μεσημέρι του Αυγούστου μπροστά από το μάτι σου και να αρπάξει φωτιά

 

• Να ντυθείς τις Απόκριες ακέφαλος καβαλάρης

 

• Να πέσει μια μπάρα στο κεφάλι σου, να λιποθυμήσεις και όταν σηκωθείς να καταλάβεις ότι ήταν μπάρα δημητριακών, να γελάσεις δυνατά για να καλύψεις την ντροπή σου, ύστερα να φας τη μπάρα δημητριακών η οποία είναι δηλητηριασμένη, να σε τρέχουν στα νοσοκομεία, να σε σώσουν τελικά οι γιατροί και μόλις βγεις από το νοσοκομείο να πέσει ένας μετεωρίτης στο κεφάλι σου.

 

• Να σε σκοτώσει ο Freddie Krueueiyeger (όπως διάολο γράφεται) στον ύπνο σου

 

• Να σε σκοτώσει με νυχοκόπτη μια pregnant goth midget milf

 

• Να επιμένεις να διαβάζεις τις μαλακίες που γράφει ο κάθε πικραμένος στο μπλογκ του.

 

                         

Υ.Γ.: Με έχει βαρέσει η ζέστη στο κεφάλι. Πρέπει να πιω να δροσιστώ…

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Για να μη νομίζετε ότι ο κάθε άσχετος μπορεί να δημιουργήσει ένα απίστευτα υπέροχο, φανταστικό, τιτάνιο και σπάνιας ομορφιάς μπλογκ όπως αυτό εδώ, θα σας δείξω τώρα το βιογραφικό μου που όμοιό του δεν έχει υπάρξει ποτέ. Θα παρακαλούσα μόνο τη ΝΑΣΑ να μη με πρήξει να δουλέψω εκεί γιατί βαριέμαι να ταξιδεύω μέχρι την Αμερική…

Γεννήθηκα κατά λάθος και μεγάλωσα σε ένα γραφικό χωριό που λέγεται «Χιλιομυριοκεφαλονίτισσα», το οποίο σήμερα απαριθμεί ίσα με 6 ολόκληρους κατοίκους και άλλους 2 που ξεχάσανε να τους θάψουνε. Είχα και πολλά κατοικίδια. Ένα μονόκερο, ένα δίκερο, ένα τρίκερο, έναν μινώταυρο, τον οποίο έχασα σε ένα λαβύρινθο, εφτά δράκους που για να τους κρατάμε ήσυχους τους απειλούσαμε με μια πυροσβεστική μάνικα, έναν άλλο δράκο που τον είχα ονομάσει Λοχ Νες αλλά μου έπεσε μέσα σε μια λίμνη και δεν τον ξαναείδα από τότε, τον Πάγκαλο και τον Καραμανλή. Από μικρός μου άρεσε να παίζω καθημερινά με αιχμηρά και φλεγόμενα αντικείμενα, όπως μαχαίρια στρατού, σπαθιά, σπίρτα και χειροβομβίδες. Η μάνα μου με γέμιζε καθημερινά από αυτά τα αντικείμενα λέγοντάς μου πως ήθελε να ξεφορτωθεί κάποιον (ποτέ δε μου είπε ποιον ακριβώς). Μου άρεσε επίσης να πηγαίνω στη γειτονική λίμνη και να ταΐζω τις γοργόνες. Τις συμπαθούσα όλες εκτός από μία που με έπρηζε κάθε φορά γιατί έψαχνε τον αδερφό της τον Αλέξανδρο και δεν τον έβρισκε ποτέ.

Θυμάμαι ότι στο χωράφι μας καλλιεργούσαμε κάτι που δεν κατάλαβα ποτέ τι ακριβώς είναι, πάντως οι γονείς μου μου λέγανε ότι έχει κάποια σχέση με τη χούντα και με το ρήμα βάφω. Το μόνο που ξέρω είναι ότι όποιος πήγαινε στο χωράφι, πάντα βαστούσε έναν αναπτήρα και στο τέλος της ημέρας που τελείωνε με τη δουλειά, γυρνούσε πάντα πίσω στο σπίτι με ένα χαμόγελο μέχρι τ’ αυτιά, γελώντας συνέχεια.

Πήγα σχολείο, έμαθα τα κομπιούτερια και τα εξέλια για να δείξω στον πατέρα μου κάτι συναρτήσεις κόστους, κέρδους και μεταφορικών, γιατί ήθελε να επεκτείνει την καλλιέργεια στο εξωτερικό για περισσότερα λεφτά.

Με τα κοριτσόπουλα στο σχολείο δεν τα πήγαινα και τόσο καλά γιατί ήμουνα κοντός, χοντρός, άσχημος, με τεράστια γυαλιά μυωπίας, σπυριά από τη μύτη μέχρι τη φτέρνα και μια τεράστια κρεατοελιά στο μέτωπο. Ευτυχώς, τώρα που μεγάλωσα, όπως θα διαπιστώσετε και από τις φωτογραφίες που (δε) θα σας δείξω, είμαι ψηλός, ξανθός, με γαλάζια μάτια και σφριγηλό και αρκετά γυμνασμένο κορμί καθώς αθλούμαι καθημερινά στο Φάε Κβο Ντο, στη λέσχη Χαπάκιας και Σία. Μόνο μία σοβαρή σχέση είχα στο σχολείο, αλλά δεν ένιωθα πολύ άνετα στην αρχή, γιατί η κοπέλα μου ήταν κουτσή, μουγκή και τυφλή. Αργότερα, όμως, ησύχασα καθώς κατάλαβα ότι ο έρωτας είναι τυφλός.

Όντας άριστος μαθητής τελείωσα το σχολείο στα 25 μου χρόνια και πήγα πανεπιστήμιο. Σπούδασα στο Τμήμα Εφαρμοσμένης Μίζας Για Μεγάλα Λαμόγια (Τ.Ε.ΜΙ.Γ.ΜΕ.Λ.), από το οποίο αποφοίτησα αριστούχος με 5 πλην. Θα έκανα και μάστερ και διδακτορικό, αλλά βαριόμουν, καθώς εκείνη την περίοδο πήγαινε για άνοδο από το Δ΄ υποτοπικό στο Γ΄, ο Πανγαλαξιακός Κάτω Μουσμουλίας και έτσι έπρεπε να πηγαίνω καθημερινά στο γήπεδο και στις προπονήσεις για να υποστηρίξω την ομάδα. Τότε συντηρούσα τον εαυτό μου με το Στοίχημα και τον Ιππόδρομο.

Παράλληλα, παρακολουθούσα τα εξής επιμορφωτικά σεμινάρια για εμπλουτισμό των γνώσεών μου:

-         Ο πολλαπλασιασμός των εξωγήινων βισώνων

-         Πώς να φτιάξετε 1287 σχέδια με μία μόνο κόλλα Α4

-         56 τρόποι για να φοροδιαφεύγετε, 57 τρόποι για να σας πιάσουν, 58 δικαιολογίες και 59 τηλέφωνα δικηγόρων

-         Πώς πρέπει να πίνετε τη μπύρα και

-         Η σχέση που έχει το καλαμάρι με το σαχλαμάρι.

Από το πολύ διάβασμα αναγκάστηκα να γίνω αλκοολικός, καταναλώνοντας 17 λίτρα μπύρα και 2 τελάρα ουίσκι ημερησίως μέχρι που αποφάσισα να εισαχθώ σε κλινική αποτοξίνωσης, όπου τους μεθούσα όλους καθημερινά και ύστερα τους έκλεβα τα χρήματα αφού οι ίδιοι δεν καταλαβαίνανε από το πολύ μεθύσι.

Ύστερα πήγα φαντάρος, καθώς δεν ήμουν διατεθειμένος να βγάλω τρελόχαρτο και να τη σκαπουλάρω. Με το που πήγα φαντάρος, ξεσπάει πόλεμος με τους Απάτσι που είχαμε νικήσει τον προηγούμενο πόλεμο εναντίον τους και αν τώρα νικούσαν αυτοί θα άλλαζαν το όνομα της φυλής τους σε Τωραειμαστεπάτσι. Τους πολεμήσαμε στα ίσια με σφεντόνες και τις μαγκούρες των παππούδων μας και καταφέραμε να τους απωθήσουμε πίσω στη ζούγκλα της Γκουανταλούμπας. Δεν είχε περάσει ένα τρίμηνο μετά την ιστορική νίκη μας εναντίον των Απάτσι, οι οποίοι μετά την ήττα μετονομάστηκαν σε Τωραθελουμεδυονικεςγιαναειμαστεπάτσι, και δεχτήκαμε μετωπική επίθεση από κανίβαλους καλικάντζαρους και γριές νεράιδες από τη γειτονική χώρα της Μαγεμένης Όσφρησης με αρχιστράτηγο τον ετεροθαλή τρισέγγονο του Ναπολέοντα, το Χαμαιλέοντα, αλλά χάρη στα υπερσύγχρονα φαράσια και τις τελευταίας τεχνολογίας ηλεκτρικές μας σκούπες, τους κατατροπώσαμε στην ιστορική μάχη του Βατρελό.

Μετά την απόλυσή μου από το στρατό και χάρη στις υπερπολύτιμες γνώσεις μου, έπιασα δουλειά ως βοηθός δοκιμαστή γυαλιών ηλίου στα στενά σοκάκια της Θεσσαλονίκης και αργότερα αναβαθμίστηκα σε ανώτατος υποβοηθός χειριστή μαρκαδόρου διαρκείας. Μετά από ένα χρόνο προσλήφθηκα ως έβδομη αναπληρώτρια χορεύτρια στο διεθνές μπαλέτο της Λίμνης των Αγριόχηνων, αλλά επειδή ζητούσαν μόνο γυναίκες, αναγκάστηκα να ξυρίσω πόδια και χέρια για πρώτη φορά και να φορέσω μακριά ξανθιά περούκα. Ύστερα από δυο χρόνια με απολύσανε επειδή μια μέρα με είδε μια χορεύτρια στην τουαλέτα να κατουράω όρθιος.

Αργότερα, συμμετείχα σε επιστημονικές μελέτες για να βρω τον τόπο διαμονής των ΕΛ, των Ελοχείμ και Νεφελίμ και συνεργάστηκα με τον παγκοσμίως φήμης και αποδοχής επιστήμονα-προφήτη-όσιο κύριο Λιακόπουλο, που τότε ήταν γνωστός με το όνομα Παπαρόπουλος.

Έκανα απότομη στροφή στην καριέρα μου και ασχολήθηκα με τις εφευρέσεις, οι οποίες είναι δημοσιευμένες στο βιβλίο «Τι κάθεσαι και διαβάζεις τώρα» των εκδόσεων «Στην πυρά», το οποίο έγινε μπεστ-σέλλερ. Ανάμεσα στις εφευρέσεις συγκαταλέγονται οι εξής:

-         Ειδική, ανεξίτηλη βαφή για κέρατα ρινόκερων

-         Αυτοσχέδιο γιογιό για τσαλαπετεινούς με συχνοουρία

-         Αρβύλες με ενσωματωμένο νυχοκόπτη για τους αστροναύτες

-         Ταμιακές μηχανές για ιερόδουλες

-         Σελιδοδείκτες-γλειφιτζούρι σε σχήμα νταλίκας και τα πασίγνωστα πλέον σε όλους

-         Γυαλιά μυωπίας χωρίς γυαλί.

Γνώρισα και παντρεύτηκα μια υπέροχη γυναίκα, τη Μιμίκα, για την οποία όμως έχω ακούσει πολλά παράπονα από τους γείτονες, καθώς τη νύχτα ανεβαίνει στα κεραμίδια και νιαουρίζει. Μαζί της απέκτησα 2 υπέροχα παιδιά, αν και έχω την υποψία ότι μπορεί να μην είναι δικά μου γιατί το ένα μου ρίχνει νερό με την προβοσκίδα του όταν πίνει νερό απ’ τη λίμνη και το άλλο με κουτσουλάει πετώντας από πάνω μου κάθε φορά που γυρνάει το καλοκαίρι (το χειμώνα το στέλνουμε κατασκήνωση στην Αφρική – τουλάχιστον έτσι μου είπε η γυναίκα μου ότι πρέπει να κάνουμε).

Με τις σκληρές οικονομίες που έχω κάνει όλα αυτά τα χρόνια σκέφτομαι να ανοίξω ένα μη κερδοσκοπικό (που λέει ο λόγος) ίδρυμα, στο οποίο και θα είμαι πρόεδρος. Το ίδρυμα θα φέρει την ονομασία Α.Π.Ι. (Ανώτατο Παρακμιακό Ίδρυμα) και δε ασχολείται με τίποτα, εκτός απ’ το τάβλι, το φραπέ και το τσιγάρο.

Όντας 57 χρονών, πάνω στο άνθος της ηλικίας μου και με τα τόσα πολλά και ποικίλα προσόντα που σας περιέγραψα, ελπίζω να με προσλάβετε στην εταιρία σας, όποια κι αν είναι αυτή και θα σας βγάλω μαυροπρόσωπους.

Σας Ευχαριστώ Πολύ

Με Εκτίμηση,

Σουλπίκιος Τζιτζιφιόγκος

Χ

                        (δεν έχω μάθει ακόμα να βάζω την υπογραφή μου)

Υ.Γ.: Το βιογραφικό ενδέχεται να περιέχει ίχνη από ουίσκι, τζιν, βότκας, μπύρας, ρετσίνας, ούζου, κρασιού, σαμπούκας και τεκίλας. Ταυτόχρονα.

Υ.Γ.2: Σιχαίνομαι την τεκίλα, πώς διάολο πίνετε αυτό το απόσταγμα ξερατού;

ΨΥΧΗ ΜΟΥ, ΦΩΣ ΜΟΥ, ΚΑΜΑΡΙ ΜΟΥ

          Αυτοί είναι μερικοί από τους χαρακτηρισμούς που μας προσδίδουν οι μανάδες μας και όλοι λίγο πολύ έχουν ακούσει αρκετούς από αυτούς. Άλλοι γνωστοί χαρακτηρισμοί είναι: «Παιδί μου», «Γλυκέ μου», «Μάτια μου», «Καρδιά μου», «Άγγελέ μου». Ορισμένοι ενδέχεται να έχουν ακούσει και πιο ακραίους χαρακτηρισμούς του τύπου: «Μπουμπούκι μου», «Ζουζούνι μου» - σε μεγάλη ηλικία πάντα, «Βατραχάκι μου», «Πυγολαμπίδα μου», «Καραμελίτσα μου», «Πεταλουδίτσα μου» κτλ. Και εμείς με τη σειρά μας απαντάμε με μαμμοθρεφτέικες φράσεις όπως: «Μάνα είναι μόνο μία» ή υιοθετούμε τη φράση του Mario: «Mama miiiiiiiiiiiia!» και αν κάνουμε και τη φωνή ακριβώς τότε πρέπει να κλείσουμε επιτέλους το Νιντέντο που μας έχει κάψει τα εγκεφαλικά κύτταρα και να μάθουμε Heroes of might and magic γιατί δεν έχω με ποιον να παίξω!!!!

          Δεν ξέρω τι κάνουν οι μανάδες στα εξωτερικά αλλά ξέρω τι κάνουν στη χώρα μας. Το μόνο που ξέρω για τα εξωτερικά είναι ότι σε αρκετές χώρες μόλις τα παιδιά τελειώνουν το σχολείο, οι γονείς τους τα (διαολο)στέλνουν σε ένα πανεπιστήμιο να σπουδάσουν και πολλές φορές τους παρέχουν ελάχιστη βοήθεια από εκεί και πέρα. Ορισμένες φορές είναι καλό ορισμένες όχι. Αλλά ας μη λέμε άλλα ντ’ άλλων (ξανά). Αυτό λοιπόν που επιδιώκουν αρκετές μανάδες αυτές τις μέρες είναι να μετατρέψουν τα παιδιά τους σε μαμμόθρεφτα βουτυρομπεμπέδες μπούληδες άτομα που οι ίδιες νομίζουν ότι θα είναι προστατευμένα από οποιοδήποτε κίνδυνο. Και τονίζω το «νομίζουν» (και τις άλλες λέξεις τόνισα βέβαια, εκτός από τις μονοσύλλαβες)!

          Όταν μια μάνα μεγαλώνει το παιδί της με αυτό το σκοπό τότε το παιδί θα ακολουθήσει έναν από τους δύο παρακάτω δρόμους: Πρώτον, θα γίνει όντως μαμμόθρεφτο βουτυρομπεμπές μπούλης άτομο που η μάνα του νομίζει ότι θα είναι προστατευμένο από οποιοδήποτε κίνδυνο. Δεύτερον, θα αγανακτήσει αργά ή γρήγορα και θα αρχίσει να κάνει ότι μαλακία του κατεβαίνει στο κεφάλι. Και δεν ξέρω ποιο από τα δύο είναι χειρότερο…

          Όταν λέμε ότι κάποια μητέρα είναι υπερπροστατευτική (δε μιλάω για πατέρες γιατί είναι πολύ λιγότεροι σε σχέση με τις μητέρες προφανώς) όλοι καταλαβαίνουμε για ποιο λόγο συμπεριφέρεται έτσι εκτός από την ίδια τη μητέρα. Η ίδια νομίζει ότι κάνει ότι καλύτερο μπορεί για το παιδί της, το φως της, το καμάρι της ενώ στην πραγματικότητα μπορεί να κάνει ακριβώς το αντίθετο.

          Τα παιδιά από τη φύση τους αντιδρούν και πρέπει να αντιδρούν. Από τη φύση τους δεν συμβιβάζονται πάντα εύκολα με το οτιδήποτε. Αν το παιδί σας κάνει πάντα ότι του λέτε και εσείς καμαρώνετε και ορθώνετε το ανάστημα με τη μύτη αψηλά σαν τα κοκόρια, κοιτώντας τον ουρανό, σκεπτόμενες: «Το μωρό μου είναι το καλύτερο και πιο υπάκουο μωρό στον κόσμο, κάνει ότι του λέω», τότε υπάρχει σοβαρό πρόβλημα. Σοβαρότατο όμως. Αφήστε τα παιδιά να κάνουν μαλακίες! Είναι για το καλό τους! Αν τύχει και διαβάζει κάποια μάνα αυτό το κείμενο (πολύ αμφιβάλλω) είναι πολύ πιθανόν να οργιάζει, να αφρίζει, να βγάζει καπνούς από τ’ αυτιά, να της έχει φύγει καμιά κλανιά από το ζόρι της και να σκέφτεται: «Και τι να γίνει δηλαδή; Όποτε κάνει κάποια μαλακία ή δε συμπεριφέρεται με αυτά που του λέω να του φωνάζω μπράβο;». Όχι βέβαια. Να το βάζετε τιμωρία. Καλή είναι η τιμωρία. Δεν είναι κακή. Αλήθεια λέω! Μα τα λεφτά που υπάρχουν στις τσέπες του Γιωργάκη! Έτσι μαθαίνουν τα παιδιά. Κάνοντας τη μαλακία και αναγνωρίζοντας το λάθος τους και όχι υπακούοντας τυφλά τις εντολές σας. Και όμως κάποιοι γονείς θα ήθελαν το παιδί τους να γίνει κάπως έτσι: «Yes mother, yes teacher, yes professor, yes boss, yes mr Patamekatwkaibarame, yes master». Για όσους γονείς το παίζουν υπεράνω και ότι είναι κατά της τιμωρίας των παιδιών, όταν λέω τιμωρία δεν εννοώ να αρχίσετε να βαράτε το παιδί σας (το μαλακισμένο που πάλι έκανε του κεφαλιού, μα δε θα συμμορφωθεί ποτέ αυτό το διαολεμένο σκατό;), αλλά μια τιμωρία ανάλογη με τη μαλακία που έκανε.

          Ακολουθούν μεθυσμένες συμβουλές προς τους γονείς από ένα παρακμιακό ρεμάλι που ξαφνικά του σφηνώθηκε η ιδέα στο κεφάλι ότι είναι ο καλύτερος ψυχολόγος στον κόσμο:

          ΑΛΛΑΞΤΕ ΡΕΠΕΡΤΟΡΙΟ! Εξαλείψτε τις φράσεις κλισέ τύπου: «Δεν έχει γιατί! Έτσι γιατί το είπα εγώ!», «Να μη σε νοιάζουν τι κάνουν οι άλλοι, να κοιτάς τι κάνεις εσύ» και μετά από μερικές προτάσεις «Είδες ο Κωστάκης που κάνει το και το;», «Πιες όλο το γάλα σου, η δύναμή σου βρίσκεται στην τελευταία γουλιά / Φάε όλο το φαΐ σου να γίνεις μεγάλος και δυνατός σαν τον Ποπάι» (πολύ φαΐ θα πρέπει να τρώνε αυτοί οι μποντιμπιλντεράδες), «Δεν μπορείς να καταλάβεις επειδή είσαι μικρός, μόλις μεγαλώσεις θα δεις» ή τουλάχιστον όταν τις λέτε προσπαθήστε να δώσετε μια εξήγηση, έστω και ηλίθια. Θα τις πείτε μια φορά, θα τις πείτε δεύτερη, στο τέλος καταντάει ρουτίνα και είναι σαν να μην τις λέτε καθόλου γιατί το παιδί σας γράφει στα φρύδια και όχι εκεί που θα νομίζατε πρόστυχες γιατί δεν έχει μάθει ακόμα ότι τα κεφτεδάκια που κουβαλάει μαζί με το πουλί του μπορούν να χρησιμοποιηθούν και για τέτοιο σκοπό.

          ΜΗΝ ΞΑΝΑΠΕΙΤΕ ΤΙΠΟΤΑ ΓΙΑ ΤΟ ΣΤΡΑΤΟ! Στρατό πάει ο κανακάρης σας όχι κατασκήνωση. Ας ταλαιπωρηθεί και λίγο! Καλό θα του κάνει! Και σιγά τις ταλαιπωρίες που περνάνε τώρα πλέον στο στρατό, όλοι ξέρουν ότι με το στρατό χάνουν ένα χρόνο – μαζί με τις φυλακές – από τη ζωή τους (κάντε σαν μην το είπα αυτό γιατί θα έρθει σήμα από το ΓΕΣ να γίνουν οι μονάδες πιο σκληροπυρηνικές). Δε μιλάμε για βασανιστήρια. Για απλά πράγματα λέμε. «Ωωωωωωωω το παιδί μου, το σπλάχνο μου το στείλανε στον Έβρο να υπηρετήσει. Μα τι σόι κυβέρνηση είναι αυτή που στέλνει αθώα παιδιά στον Έβρο;». Και που θες να τα στείλει μωρή; Στο σπίτι σου να κάνει σκοπιά στο μπαλκόνι και όταν πάει 11 να του σερβίρεις ζεστό γάλα; «Τα βασανίζουν τα παιδιά μας στο στρατό! Τρέχουν όταν βρέχει! Θέλουν να μου το πουντιάσουν το πουλάκι μου!». Και τι θα πάθει ρε; Θα λιώσει; Μήπως να του δώσουμε και ομπρελίτσα μην τυχόν και βραχεί το πουλάκι του; «Θα πάθει υπερκόπωση το καμάρι μου.. Κάνει δύο συνεχόμενες μέρες σκοπιά!». Κάτι τέτοια τους λέτε και μετά σας παίρνουν τηλέφωνο και σας κλαίγονται λέγοντας ότι θα τους μεταφέρουν στον Έβρο και δεν έχει ίντερνετ καφέ εκεί και πώς θα ζήσουν χωρίς WOW για δύο ολόκληρους μήνες μαμά. Γιωτά τον κατάντησες το γιο σου μωρή, δεν το βλέπεις;

          ΜΗΝ ΞΑΝΑΜΙΛΗΣΕΤΕ ΓΙΑ ΤΟ FACEBOOK / MYSPACE / HI-5 / ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΠΟΥ ΑΥΤΟΦΑ(Σ)ΚΕΛΩΝΕΣΑΙ! Πάρα πολλοί γονείς παραπονιούνται για αυτά τα site ότι είναι ότι χειρότερο για να βλαστάρια τους διότι εκεί μέσα μπαίνει ο κάθε παιδεραστής και ο καθένας που θέλει το κακό του παιδιού τους. Ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά. Όχι, θα τα πάρω όπως θέλω. Δεύτερον, η κόρη σας, η «παρθενοπιπίτσα» σας, έφτασε πλέον σε μια ηλικία που θέλει να συνευρεθεί με κάποιο αρσενικό. Μπορεί και να θέλει να πηδηχτεί. Σκληρά. Άγρια. Απάνθρωπα. Δίχως σεβασμό. Και δε φταίει ότι κάποιος ανώμαλος την παρενοχλεί σεξουαλικά μέσω facebook. Η κοπελιά σου ψάχνεται. Πάει και τελείωσε. Και αν δε με πιστεύεις κοίταξε τις φωτογραφίες που έχει ανεβάσει στο site. Μερικές με τα μπούτια έξω, μερικές με τα μπούτια πιο έξω, μερικές άλλες με τα βυζιά τόσο έξω που νομίζεις ότι από 15 χρονών την προορίζανε να γίνει το πρότυπο σκυλοτραγουδίστριας. Μη σου πω ότι το facebook την προστατεύει κιόλας επειδή όταν τη βλέπουν οι άλλοι εκεί και της κάνουν σχόλια του τύπου: «Ομορφιά μου!» ή «Τι κόμματος είσαι εσύ» αυτή ψωνίζεται αρκετά και της κακοπέφτουν σχεδόν όλοι που γνωρίζει γιατί νομίζει ότι έχει γίνει πολύ κλασάτη ντίβα. Η κοπελιά σου είτε θα βρει έναν συνομήλικό της είτε κάποιον μεγαλύτερο που θα είναι φαντάρος / νταής με τα μικρά / κωλόπαιδο – αλάνι της περιοχής που έχει και μηχανάκι με νίκελ σκατουλάκια στις ζάντες του. Πρώτον, παραπονιέστε συνέχεια για τους παιδεραστές που κυκλοφορούν στο facebook. Ναι, κυκλοφορούν. Αλλά είναι πολύ καλύτερο να κυκλοφορούν εκεί μέσα και να κάνουν ότι κάνουν με φωτογραφίες μπροστά στην οθόνη παρά να κυκλοφορούν έξω και να τα κάνουν live. Αν θέλει το σπλάχνο σου να γνωρίσει κάποιον μεγαλύτερο έχει περισσότερες πιθανότητες να τον γνωρίσει έξω παρά να περιμένει πότε θα τη σταμπάρει κάποιος παιδέρας στο ίντερνετ (το άθεο πάντα, μην ξεχνιόμαστε!). Τρίτον, το παιδί σου δεν πρόκειται να παρασυρθεί μέσω ίντερνετ για να αγοράσει ναρκωτικά. Δεν μπορεί να την πείσει ο άλλος. – Να βρεθούμε την τάδε ώρα στο τάδε σημείο να σου δώσω το τάδε. – Τι είναι αυτό; - Είναι κάτι που θα σε κάνει να νιώσεις ωραία. – Τι; Δονητής δηλαδή; - Όχι, κάτι καλύτερο. Χαπάκι. – Άσε μας ρε καραγκιόζη που θα κάθομαι να παίρνω χαπάκια. – Μα θα νιώσεις ωραία. Θα δεις. – Ε, να τα βάλεις εκεί που ξέρεις τα χαπάκια σου τότε να νιώσεις εσύ δυο φορές ωραία. Που σε έπιασε το φιλότιμο και θες να σπείρεις το καλό δεξιά και αριστερά! – Μα… - Σκασμός! Delete! Να ξέρετε μανάδες ότι αν γίνει κάτι κακό θα γίνει έξω από το σπίτι, όχι μέσα.

          ΤΑ ΚΙΝΟΥΜΕΝΑ ΣΧΕΔΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΑ ΚΙΝΟΥΜΕΝΑ ΣΧΕΔΙΑ! Δεν θέλουν να μετατρέψουν το παιδί σας ούτε σε γκέι ούτε σε πόρνη. Τα κινούμενα σχέδια περιμέναμε για να δούμε στην οθόνη κάποιον γκέι ή κάποια καριόλα! Συνέχεια ακούγονται γονείς που παραπονιούνται για το ένα και το άλλο κινούμενο σχέδιο επειδή παρασέρνει το παιδί, το σπρώχνει σε ακολασίες και του δημιουργεί υποσυνείδητες τρελές σκέψεις. Μα τι λέτε ρε φαντασιόπληκτοι μπαγλαμάδες! Το παιδί δεν καταλαβαίνει τέτοια πράματα. Όταν εσείς βλέπετε ένα πρόβλημα για ένα δευτερόλεπτο, το οποίο το μετατρέπετε εσείς σε πρόβλημα, το παιδί το προσπερνάει. Και όχι μόνο το παιδί. Οποιοσδήποτε λογικός άνθρωπος. Θυμάμαι ένα παιδικό τραγούδι που τραγουδούσε ένα κοριτσάκι και έλεγε στον παππού του ότι τον αγαπάει και αρκετοί από εσάς λέγατε ότι έχει σκοπό να ωθήσει τους παππούδες να κάνουν σεξ με τα εγγόνια τους και επίσης ότι τα εγγόνια επηρεάζονται υποσυνείδητα και θέλουν και αυτά με τη σειρά τους να κάνουν σεξ με τον παππού τους. Μα τι λέτε ρε ζώα; Το πεντάχρονο; Το οχτάχρονο; Ή μήπως ο παππούς βλέπει παιδικά βιντεοκλίπια; Και να τα βλέπει δηλαδή από πού κι ως που του δημιουργεί τέτοιες σκέψεις; Ρε μήπως έχετε κάστινγκ για κάποια καινούρια εκπομπή του Λιακόπουλου;

          ΟΤΑΝ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΣΑΣ ΠΑΕΙ ΦΟΙΤΗΤΗΣ ΘΑ ΚΑΝΕΙ ΠΟΛΛΑ ΠΟΛΛΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΔΕ ΘΑ ΣΑΣ ΠΕΙ ΠΟΤΕ! Όχι μόνο ως φοιτητής αλλά εκείνη την περίοδο τα πράγματα που δε θα σας πει φτάνουν το συν άπειρο στη νιοστή. Κάποιοι που δεν κάπνιζαν θα καπνίσουν, κάποιοι θα δοκιμάσουν μαύρο, κάποιους θα τους πάει η αστυνομία νοσοκομείο γιατί κοιμόντουσαν έξω από ένα ξενοδοχείο από το πολύ ποτό (μη με δείχνετε με το δάχτυλο και γελάτε), κάποιοι θα περάσουν ένα βράδυ στο αυτόφωρο, κάποιοι δε θα δουν το φως της μέρας για ένα μήνα γιατί θα γυρνάνε πρωί και θα ξυπνάνε βράδυ, κάποιοι θα πάνε εκδρομή σε μια άλλη πόλη χωρίς να σας πούνε τίποτα. ΟΛΟΙ κάποια στιγμή στα φοιτητικά τους χρόνια θα πιούνε. Και θα πιούνε πολύ. Και θα πιούνε πάρα πολύ ίσως και μέχρι αναισθησίας. Αν δεν έχετε πιει ποτέ ως φοιτητής τότε λυπάμαι, αλλά δε σπουδάσατε. Κάνατε κάτι άλλο, δεν ξέρω τι και δε με ενδιαφέρει, αλλά δεν μπορείτε να αποκαλείστε φοιτηταί. Επίσης, οι φοιτητές, τουλάχιστον στην Ελλάδα, διαβάζουν την περίοδο της εξεταστικής. Σπανίως άλλες φορές. Κάποια στιγμή (και όταν λέω στιγμή εννοώ χρονιά ή χρονιές) δε θα πατήσουν το πόδι τους στη σχολή για να παρακολουθήσουν μαθήματα. Και είπα μερικά στάνταρ πράματα μόνο. Ο καθένας μπορεί να έχει κάνει πολύ χειρότερα από αυτά. Αν νομίζετε ότι το σπλάχνο σας δεν κάνει τέτοια πράματα αλλά είναι άγιο είστε πολύ γελασμένοι. Μα πάρα πολύ! Αν παίρνετε το παιδί σας 7 ή 8 το πρωί της Κυριακής και το ρωτήσετε αν ξύπνησε για να πάει εκκλησία θα σας πει «Ναι, φυσικά». Μόνο που το πετύχατε ξύπνιο επειδή εκείνη την ώρα γυρνάει από κάποιο ορθάδικο.

          Τελευταία και σημαντικότερη συμβουλή. ΜΗ ΓΛΥΦΕΤΕ ΤΟΝ ΚΑΘΕ ΠΟΛΙΤΙΚΟ Η ΜΕΓΑΛΟΑΠΑΥΤΟ ΓΙΑ ΝΑ ΒΡΕΙ Ο ΚΑΝΑΚΑΡΗΣ ΣΑΣ ΜΙΑ ΘΕΣΗ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ! ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΤΕΙ ΤΟ ΜΠΟΥΡΔΕΛΟ ΠΟΥ ΛΕΜΕ ΚΡΑΤΟΣ ΜΕ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΡΥΘΜΟ;

          Όλα τα παραπάνω γράφτηκαν για τη γιορτή της μητέρας που δε θυμάμαι καν πότε είναι υπό την επήρεια αλκοόλ έχοντας καπνίσει δυο κιλά μαύρο υπό την επήρεια LSD μετά από τρία τελάρα μπύρες κάτω από μεγάλη συναισθηματική φόρτιση και με τη σκέψη ότι αφού έχουν γραφτεί ένα κάρο ψυχολογικές μαλακίες από διάφορους μπαγλαμάδες τότε μπορώ κι εγώ να γράψω τη δική μου ψυχολογική μαλακία χωρίς να ντρέπομαι και το ανεβάζω τώρα γιατί είναι δικό μου το μπλογκ και χεστείτε που θα μου πείτε πότε πρέπει να ανεβάζω το κάθε κείμενο. Και τώρα με συγχωρείτε αλλά πρέπει να φάω το αυγό μου και να αλλάξω τις πάνες μου…

Ι

I1 – Μάχιμο

Ι2 – Προβλεπόμενο

Ι3 – Επίφοβο

Ι4 – Προβληματικό

Ι5 – Αναβολής

Ι6 – Ανεξήγητο

Ι7 – Τερατώδες

Ι8 – Εξωγήινο

Ι9 – Πρεζέμπορας

Ι10 – Αποκρουστικό

Ι11 – Δολοφονικό

Ι12 – Ανίκανο

Ι13 – Αδικαιολόγητο

Ι14 – Απεχθές

Ι15 – Αιμοδιψές

Ι16 – Άχρηστο

Ι17 – Αστραπόκλανο

Ι18 – Νεκρόφιλο

Ι19 – Κασσιδιάρικο

Ι20 – Συφιλιασμένο

Ι21 – Λιακοπουλέικο

Ι22 – Καταραμένο

Ι23 – Στραβοχυμένο

Υ.Γ.: Ζωάρα η ΕΛΔΥΚ. Έχει και πρόγευμα.

Υ.Γ.2: Γιατί το λένε ΚαΨιΜί και όχι ΚόΨιΜο;

Credits: Π. Παππούς Παρώώώώώώώών

ΕΝΑ ΗΛΙΘΙΟ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

         Πήγα εκκλησία. Ω ναι, το έκανα κι αυτό. Και όχι μόνο μια φορά, αλλά πολλές.Όσες φορές πήγα τους 4 μήνες που είμαι φαντάρος μπορεί να μην έχω πάει σε όλη μου τη ζωή. Και μπαίνουμε μέσα καμιά δεκαριά μαντράχαλοι με μπερέδες, στολές εξόδου και αρβύλα αρκετά γυαλισμένη ώστε να βλέπεις τη σκατόφατσά σου σε αντανάκλαση.

          Και καθόμαστε....... ΟΧΙ! ΕΓΕΡΘΗΤΟ! (Πολύ της μόδας έχει γίνει αυτό. Καμιά κομμουνίστρια θα δείρουμε σήμερα;). Τι εγέρθητο ρε μαλάκες; Στην εκκλησία είσαστε ρε, περήφανοι Ελδυκάριοι με τη μούρη αψηλά και θα καθίσετε κάτω; Φτου σου κερατά! Μετά από σκοπιά το μόνο που θέλω είναι να στέκομαι όρθιος σαν το μαλάκα και στην εκκλησία. Μετά από λίγο βέβαια καθίσαμε όλοι κάτω. Αφοδεύσαμε στο down down της writing. Αλλά όχι για πολύ ώρα. Συνέχεια σηκώνονταν οι άλλοι, σηκωνόμασταν κι εμείς. Καθόντουσαν οι άλλοι, καθόμασταν κι εμείς. Σήκω. Κάτσε. Σήκω. Κάτσε. Ξανακάτσε. Σήκω. Ξανασήκω από όρθια θέση. Κάτσε. Σήκω. Τι γίνεται ρε παιδιά; Δονητή καβαλάμε;

          Και αρχίζουν να ψέλνουν. Και να ξαναψέλνουν. Κάποια στιγμή αρχίζει να ψέλνει ένας γέρος καρκινιάρης. Αλλά πολύ γέρος. Παίζει να πρόλαβε και το Μπινγκ Μπανγκ. Και πολύ καρκινιάρης. Αλλά πολύ καρκινιάρης. Σαν να ακούς μια χορωδία από Καρράδες σε δόβλι σαρράουνδ.

Τα αγγλελληνικά είναι εντελώς για τον πούτσο.

          Με το που τον ακούμε θέλουμε να γελάσουμε αλλά κρατιόμαστε για να μην ντροπιάσουμε την ΕΛΔΥΚ μη γίνουμε ρόμπες. Όταν όμως κρατιέσαι να μη γελάσεις σου βγαίνει στην αρχή ένα φτύσιμο και στη συνέχεια ένα σιωπηλό γέλιο σε συνδυασμό με το χαμόγελο ενός χαζοχαρούμενου. Έτσι ακούγεται ένας ήχος με πολλά σύμφωνα: "Ππππφφφφφχχχχχχ" ακολουθούμενο από μια βαθιά ανάσα μπας και σταματήσει το γέλιο. Το αποτέλεσμα είναι δέκα χακοντυμένοι κύριοι γελοίοι να έχουν σκυμμένο το κεφάλι, να καλύβουνε το στόμα τους με το δεξί τους χέρι για να μη φαίνεται ότι γελάνε και να μουρμουρίζουν τα παραπάνω σύμφωνα (ακριβώς τ' αντίθετο δηλαδή με τους Ιάπωνες που ως γνωστών έχουν μόνο φωνήεντα: "Όι ι άο εαΐ ου εά όι όι όι ούε αόι εοά ου άο όου" που σε κανονική γλώσσα σημαίνει "Ναι".

          Και έτσι φτάνουμε στο απίθανο συμπέρασμα (αγνοήστε τον τίτλο) ότι όταν θες να γελάσεις και δεν μπορείς αλλά προσπαθείς να κρατηθείς τότε αυτό το πράγμα θα το κάνεις για όλη την ώρα μέχρι να μπορέσεις να γελάσεις κανονικά και δυνατά με μίσος. Το συμπέρασμα που προέκυψε και έχετε όλοι διαπιστώσει από το σχολείο κιόλας και δε θα έπρεπε καν να το αναφέρω δεν χρειαζόταν να το αναφέρω με τόση βλαμμένη σάλτσα.

Υ.Γ.: Μην ανησυχείτε! Δεν έχω πάρει άδεια, έχουμε καιρό ακόμα. Θα αργήσω να σας τα ξαναπρήξω.