Κυριακή 6 Απριλίου 2014

ΤΕΛΙΚΑ ΒΑΡΙΕΜΑΙ......



          Γι’ αυτό και θα παίξω το παιχνίδι της Αθηνάς που άφησε ανοιχτή πρόσκληση να παίξει όποιος μπαραμπάκος θέλει που δεν έχει να κάνει κάτι δημιουργικό στη ζωή του. Θα πάω για καφέ ρε μαλάκες σε λίγο (συγχαρητήρια, είσαι τέρμα δημιουργικός!).


5 που αγαπάς
Τη στάκα

Τη μπύρα

Την ταβέρνα του Αποκόρωνα

Τα κερδισμένα στοιχήματα

Τα κομμένα νύχια που πετάς……… όχι, κάτσε, αυτό είναι της (Σ)Βίσσης κάτι……



5 που μισείς
Τα μπλογκοπαίχνιδα

Το 2ο χύμα καπνό που πήρα και ήταν σα να κάπνιζα κουκουνάρια

Τις κωμωδίες που δεν είναι κωμωδίες αλλά δείχνουν κάτι «αστείο» 5 λεπτά στην αρχή και 5 στο τέλος και όλη η υπόλοιπη ταινία είναι ένα ρομαντικοσκατουλοειδές πράγμα. Κατά προτίμηση να πρωταγωνιστεί ο Άνταμ Σάντλερ.

Το Lulu των Metallica

Τη στάχτη που πέφτει στο πληκτρολόγιο γιατί δυσκολεύομαι να τη βγάλω. Δεν μπορώ απλά να γυρίσω το πληκτρολόγιο να πέσει γιατί μαζί με τη στάχτη θα πέσει ένα μολύβι, 2-3 πιτόγυρα, μια σαγιονάρα, μια κολόνια, ένας ρινόκερος και το Μπόινγκ που χάθηκε.




5 που σου λείπουν
Μερικά εκατομμύρια ευρώ

Αυτό το σκατουλάκι του φούρνου που κρατούσε το πορτάκι του κλειστό και τώρα ανοίγει συνέχεια

Ένα στυλό που να γράφει

Το παλιό μου ποντίκι το οποίο ακόμα εδώ το έχω αλλά δεν έχω αξιωθεί να πάρω μπαταρίες καινούριες να του βάλω. Κανα 3μηνο τουλάχιστον……

Η ζεστή αγκαλιά σου όταν τα καλοκαίρια με κόβουν σα μαχαίρ……. Όπα, κάτσε, και αυτό είναι ένα κωλοτράγουδο ε;




5 ευχές για το 2014
Τα τσιγάρα να κοστίζουν 2 ευρώ το πακέτο

Να μάθουν οι φίλοι μου Heroes of might and magic για να έχω με κάποιον να παίζω διπλό…

Να πει ο Μητσοτάκης «Εύχομαι να ζήσω πολλά πολλά χρόνια ακόμα» στον εαυτό του

Να βγαίνουν αληθινές οι ευχές μου. «Ναι, αλλά άμα κάτι το θες πάρα πολύ τότε όλο το σύμπαν συνωμο…» «ΣΚΑΣΕΕΕΕΕΕΕ»

I wish, I wish….. show the way to the imprisoned Simba shaman…… εμμμμμ, όχι, αυτό από το serious sam 2……




5 όνειρα που θες να γίνουν πραγματικότητα
Να πάω στη Χαβάη να δω τι γίνεται με το τσουνάμι…

Να σταματήσω να γράφω μαλακίες

Να μην ξυπνάω στον ύπνο μου για κατούρημα

Εκείνο το όνειρο που είχα δει με τις 3 μελαχρινές και ναι, ξέρετε… ακριβώς! Παίζαμε κούπες. Ή πίναμε κούπες. Ή παίζαμε κούπες πίνοντας κούπες

Να ξαναγίνουν οι μπλούζες μου όπως ήταν χωρίς τις τρύπες που έχουν από το τσιγάρο που πέφτει πάνω τους γιατί βαριέμαι να τρέχω για ψώνια




Οι ερωτήσεις της Αθηνάς:

Ποια είναι η γνώμη σας για τις εναλλακτικές ιατρικές;
Θα σας πω μια ιστορία. Κάποτε είχα πάει σε έναν ομοιοπαθητικοτέτοιο για να μου δώσει κάτι με ένα πρόβλημα που είχα. Αντί να με ρωτήσει για το πρόβλημα, για ιατρικό ιστορικό, για κάτι τέτοιο τέλος πάντων με ρωτούσε «Και τι ταινίες σου αρέσει να βλέπεις;». «Έχεις αρκετούς φίλους;». «Θεωρείς τον εαυτό σου κλειστό ή ανοιχτό άτομο;». ΕΠΙ ΜΙΑ ΩΡΑ. Σχεδόν καμία σχετική ερώτηση δε μου έκανε. Στο τέλος μου έγραψε κάποια φάρμακα τα οποία είπε θα κόστιζαν γύρω στα 10-15 ευρώ. Πήγα να πάρω, κάνανε 60 ευρώ και Ω! Τι θαύμα! Δεν κάνανε απολύτως τίποτα! Οπότε ορίστε η άποψή μου για τις εναλλακτικές παπαριές.


Πιστεύετε ότι οι θρεπτικές ουσίες των βιολογικών προϊόντων απορροφούνται καλύτερα από τον οργανισμό;
Πιστεύω σε ένα Κόναν πατέρα αυτοκράτορα κτλ κτλ……


Τι άποψη έχετε για την Ayuverda;
Αϊουβέ…. Αγιουβ… Αουιουβε…… εδώ δεν μπορώ να το προφέρω, θα έχω και άποψη;


Είχατε ποτέ στη ζωή σας χάμστερ;
Όχι, εσύ είχες ποτέ στη ζωή σου φωτόσπαθο;


Θα αφήνατε τον τόπο που ζείτε για να πάτε στου διαόλου τη μάνα να ανοίξετε ψιλικατζίδικο, όπως έκανε η Μαρίνα Ζέας;
Όχι, γιατί έχω πάει στου διαόλου τη μάνα και αυτή η κάργια εκτός από διαόλου μάνα είναι και διαόλου κάλτσα και σαμποτάρει όλα τα άλλα ψιλικατζίδικα για να έχει το μονοπώλιο ο γιος της (κόρη πλέον, μετά την αλλαγή εγχείρησης φύλου – εξού και το Λούσι) με αυτό το κωλοψιλικατζίδικο εκεί στη γωνία «Hell market» που έχει τιμές Εβραίου!




Και τώρα παίζει όποιος άλλος βαριέται τη ζωή του με τις δικές μου ερωτήσεις οι οποίες είναι:

Τι διαφορά έχει το καλαμάρι από το σαχλαμάρι;

Γιατί οι cyanide and happiness βγάζουν πλέον ελάχιστα καλά βιντεάκια;

Αν η μπύρα παγώνει, τότε το παγώνι μπύρα;

Γιατί το γάλα στο φραπέ φέρνει χέσιμο;

Είσαι ηλίθιος και επέλεξες να απαντήσεις σε αυτές τις ερωτήσεις;

Δευτέρα 31 Μαρτίου 2014

ΕΙΣΤΕ ΓΙΑ ΤΑ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙΑ



          Και όχι με την καλή έννοια όπως λέμε είσαι αστείος ή είσαι τόσο γελοίος που θα πλήρωνα άνετα εισιτήριο να σε δω να κάνεις τον κλόουν σε τσίρκο. Με την άλλη έννοια, όπως λέμε είστε για τον πούτσο ή είστε για το μπούτσο. Ναι, για καρναβάλια θα μιλήσω. Όχι για τους δημοσιογράφους, για τα κανονικά καρναβάλια και τις καρναβαλομέρες.



- Καλά ρε μαλάκα, έχεις να γράψεις 328 χρόνια και θα γράψεις για τους καρνάβαλους;
- Σκάσε!

- Έχει περάσει το καρναβάλι εδώ και ένα μήνα, το ξέρεις;

- Τα παράπονά σας στο King’s bounty, το Guacamelee και το Stick of Truth του South Park.

- Καλά ρε, τόσο άχρηστος είσαι πια που……
- ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ!! (προσθέστε και γνωστό meme που δείχνει ένα πρόσωπο που μπορεί να το ζωγραφίσει 5χρονο να είναι εκνευρισμένο και σταματήστε να το χρησιμοποιείτε πια, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΣΤΕΙΟ!)





Συγνώμη…




          Μόνο μη μου αρχίσετε τις γνωστές αμπελοφιλοσοφικές μαλακίες περί μασκών, προσωπείων και ότι όλοι έχουν δυο τρία πέντε δέκα πρόσωπα και φοράνε αυτές τις μέρες τη μάσκα για να δείξουν έναν άλλο εαυτό και… ζζζζζζζζζ ΡΕ ΔΕ ΣΑΣ ΕΙΠΑ ΝΑ ΣΚΑΣΕΤΕ; Κάθε χρόνο τέτοιες μέρες διαβάζουμε για τις μάσκες που χρησιμοποιούν όλοι μπλα μπλα μπλα έχετε καταντήσει πιο γραφικοί και από γνωστό τηλεοπτικό βιβλιοπώλη που κάνει αιφνίδιες επιθέσεις σε νοσοκομεία άμα λάχει ναούμ. Οποιαδήποτε ομοιότητα με γνωστό πολιτικό πρόσωπο να μη θεωρηθεί συμπτωματική. Μόνο για διασκέδαση θα γράψω.


- Κοίτα, άμα είναι να αρχίσεις πάλι τις μαλακίες……

- Ρε, δεν άκουσες τι σου είπα;

- Τι;

- ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ!!




          Ούτε παπαριές του τύπου «υπάρχουν σοβαρότερα προβλήματα να ασχοληθείς» όπως οι συντάξεις, η ουκρανία και η μαλακία που μας δέρνει. Υπάρχουν, δε λέω, αλλά εδώ μέσα δεν ασχολούμαστε με τέτοια πράματα γιατί μας χαλάει το ίματζζζζ. Και στην τελική δε γίνεται να ασχολείται όλη η γη με ένα δυο πράματα. Π.χ. ας ασχολούμαστε όλοι με τα μνημόνια και τις τρόικες και να παρατήσουμε τα πάντα. Τις φιλοσοφικές συζητήσεις όταν είμαστε πιωμένοι, χιουμοριστικές μαλακίες που λέμε στον καφέ, να διακόψουμε το CERN, να μην οδηγάμε ούτε ποδήλατο αν δεν είναι να πάμε στο Σύνταγμα να διαμαρτυρηθούμε και να μη σχολιάζουμε τον κώλο της Περσεφοναφροδίτης, ούτε καν το μπουκέτο του παοκτζήπωςτονλέγανεδενξέρωκαλάχέστηκακιόλας!



          Είναι πολλά άτομα που δε γουστάρουν τα καρναβάλια επειδή λένε ότι είναι εξαναγκασμένη διασκέδαση (-γαμώ τους όρους έδωσα! – μαλακία είπες! – βούλωσε το στόμα σου εσύ!). Δεν ξέρω για εσάς αλλά εμένα μου αρέσει όλος αυτός ο χαβαλές και το ψιλορεζίλεμα που υπάρχει αυτές τις μέρες. Θες γιατί είμαι καραγκιόζης από μόνος μου; Θες γιατί βρίσκομαι στο φυσικό μου περιβάλλον; Πάντως μ’ αρέσει. Και γενικά μ’ αρέσει όταν βλέπω τον κόσμο να περνάει καλά εκεί που πάει όπου κι αν είναι. Όχι το κλασσικό που γίνεται πλέον και το 90% κάθονται με ένα ποτό 3 ώρες, κοιτάνε 2-3 παρτόλες που έχουν ανέβει στη μπάρα να χορέψουν και όταν είναι να βγούνε φωτό για το φουβού να ποζάρουν λες και έχουν πιεί ένα τενεκέ βενζίνη και κωλοχτυπιόντουσαν επί 12 συνεχόμενες ώρες. Κι εγώ περνάω συνήθως καλύτερα όταν πηγαίνω σε ένα συγκεκριμένο μεταλλάδικο αλλά αυτό δε σημαίνει ότι αν πάω αλλού έχω μούτρα  μέχρι το υπέδαφος. Γιατί πολλοί αυτό κάνουν. Πάνε κάπου που δεν παίζει την Παολάρα και δε μιλάνε σε κανέναν, κοιτάζουν δεξιά αριστερά σα χάνοι γιατί δεν παίζει τη μουσική που τους αρέσει. Είναι δυνατόν; Δηλαδή εσύ μωρή σάπια αν δεν ανέβεις μια φορά στη ζωή σου στα σκαμπά και στα τραπέζια να χορεύεις σαν την ξεβιδωμένη δεν περνάς καλά;

          Έχω παρατηρήσει ότι οι απόκριες χαλάνε με τα χρόνια. Όλο και λιγότερος κόσμος ντύνεται, όλο και λιγότεροι κάνουν χαβαλέ. Κάποτε, τουλάχιστον στην πόλη μου, αλλά και σε άλλες απ’ ότι έχω μάθει, κανείς μα κανείς δεν καθόταν μέσα σε μαγαζιά. Εκτός βέβαια από πολύ αργά όπου τρέχανε όλοι στα κλαμβς. Αλλά στην αρχή ήταν σχεδόν όλοι ντυμένοι, πηγαίνανε πέρα δώθε όλη την ώρα, μπαίνανε μέσα στα μαγαζιά μόνο όταν ήταν να πάρουν μπύρα, πειράζανε ο ένας τον άλλον συνέχεια, γνωστοί, άγνωστοι, μικροί, μεγάλοι, κοντοί, χοντροί, γκέι, στρέιτ, μπάι, μπάι μπάι, μπάι πας. Σε εμάς εμφανιζόντουσαν πάντα 2-3 αγροτικά που είχε στην καρότσα ένα μηχάνημα και ένας με μια μάνικα πετούσε αφρούς σε όποιον ντυμένο έβρισκε. Ένας είχε φέρει μια κατσίκα σε ένα μαγαζί. Αληθινή! Κάποιοι είχαν σουβλίσει ένα αρνί, το περιφέρανε στους δρόμους και ταΐζανε τον κόσμο. Όλοι να μιλάνε και να πειράζονται με αγνώστους ανάλογα τη στολή που φορούσε ο καθένας. 2 ντυμένες μπατσίνες και ένας μπάτσος με είχανε «συλλάβει» όταν είχα ντυθεί κατάδικος. Μας παίρνανε στο κυνήγι οι καουμπόηδες όταν ντυνόμασταν ινδιάνοι. Μας την πέφτανε άντρες ντυμένοι γκόμενες με πορτοκάλια για βυζιά. Κάποιος είχε βάλει πεπόνια αντί για πορτοκάλια, σαν τον Πάγκαλο έμοιαζε.

          Πέρυσι που ντύθηκα παπάς (μεγάλη η χάρη μου – για να μην πω η…… πατούσα μου) δυο μονάχα άτομα βρέθηκαν να μου πουν «Την ευλογία σου πάτερ» και τους ευλόγησα κάνοντας το σχήμα του σταυρού με τον αντίχειρα και το μεσαίο δάχτυλο αντί τον παράμεσο. Παλιότερα αν ντυνόταν κάποιος παπάς όλοι θα πήγαιναν να τους ευλογήσει, να του φιλήσουν το χέρι, κάτι ρε παιδί μου. Μια φορά παλιότερα είχα δει παπά και παρίστανα τον δαιμονισμένο και αυτός προσπαθούσε να κάνει εξορκισμό. Και βρέθηκε άλλος ένας, πάλι άγνωστος, παπάς και βοηθούσε στον εξορκισμό. Μια άλλη φορά είχα δει έναν παπά να μάχεται με έναν ντυμένο διάολο. Γαμώ τα γέλια! Φέτος έλεγα να ντυθώ άι φόουν Βασίλης, μιας και έχω τη στολή, να πάρω ένα σάκο, να τον γεμίσω μπύρες και να αρχίζω να τις μοιράζω στον κόσμο. Αλλά μετά σκέφτηκα, σκέφτηκα είπα ΣΚΑΣΤΕ!, όλοι κλεισμένοι σαν τα ζώα μέσα θα είναι, άντυτοι, να πα να γαμηθούνε.

          Χαβαλές πλέον τέλος. Οι περισσότερες γκόμενες που θα ντυθούνε θα είναι του στυλ σέξι νοσοκόμα, σέξι χήρα, σέξι καμαριέρα, σέξι βοθρατζού, σέξι γουόκι τόκι, σέξι καπνοθήκη, σ’ έξι ώρες να χτυπήσεις το κεφάλι σου στον τοίχο μπας και συνέλθεις. Οι άντρες αποφεύγουν να ντύνονται γιατί «ε, εντάξει, δεν είμαστε 15χρονα πλέον» αλλά θα βγουν όλοι εκείνες τις μέρες για να κοζάρουνε τις σέξι καπνοθήκες. Φέτος παρατήρησα επίσης και το κλαρινοντύσιμο των αποκριών. Ντύνεται κάποιος μπασκεμπολίστας με μια φανέλα μόνο μιας ομάδας μόνο και μόνο για να μας δείξει τα βυζιά του. Ντύσου Μπόρατ ρε μαλάκα τουλάχιστον να βγάλεις και λίγο γέλιο.

          Επίσης, ο κόσμος δε θέλει να ακούει πλέον αποκριάτικα τραγούδια. Όοοοοοοοοχι βέβαια, γιατί τα παίζουν κάθε χρόνο. Ναι ρε μαλάκα, αλλά τα ακούς 3 μέρες το χρόνο. Τα ελαφρολαϊκοσκυλάδικα που τα παίζουν κάθε μα κάθε φορά που βγαίνεις συνέχεια τα ίδια σε λούπα ξανά και ξανά δεν τα βαριέσαι; Προτιμάς να ακούς Παντελίδη που, μα τα άγια εξαπτέρυγα, εγώ πιάνω περισσότερες νότες από το χοντρό; Γιατί αυτό είδα. Στα χαβαλετζίδικα τραγούδια όλοι καθόντουσαν και κοιτούσαν το ποτό τους ή τα βυζά της διπλανής τους αλλά μόλις αρχίσαν οι Πάολες να τραγουδάνε όπα ξαφνικά κέφι και τι ωραία που περνάμε μα τι είναι αυτό το άσμα μην το έχω ξαναματαχορέψει και φέρε 3 σίβας να απαλύνουμε τον πόνο που δεν έχουμε αλλά θέλουμε να δείξουμε ότι έχουμε……

          Υπάρχουν και τα άτομα που δεν τους άρεσαν ποτέ οι απόκριες και δε θα τους αρέσουν ποτέ. Το καταλαβαίνω. Αλλά δεν καταλαβαίνω τους τύπους που σοβάρεψαν ξαφνικά λες και νομίζουν ότι μεγαλώσανε και πήρανε σύνταξη και ντρέπονται να κάνουν λίγο τους γελοίους λες και θα τους κόψουν τα τσουτσούνια… ΓΕΛΟΙΟΙ ΑΠΟ ΚΟΥΝΙΑ!!

Δευτέρα 10 Φεβρουαρίου 2014

ΜΙΑ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΜΕΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑΣ



Στόρι: Το αφεντικό μου είχε κάποτε μια εταιρία μαζί με μια άλλη γυναίκα με την ονομασία «Τι σας νοιάζει ρε μαλάκες Ο.Ε.», η οποία είχε διαλυθεί από το ογδοντακάτι. 30 περίπου χρόνια αργότερα, δηλαδή τώρα, ήρθε χαρτί από την εφορία ότι πρέπει να φτιάξουν ένα διαλυτικό της εταιρίας (ένα απλό κωλόχαρτο δηλαδής) και να πληρώσουν 60 ευρά, αλλιώς θα τους κόβανε τα τσουτσούνια τους επιβάλλανε πρόστιμο 600 ευρά.



















Συνολικές μέρες ταλαιπωρίας: ΜΟΛΙΣ 5 ΕΡΓΑΣΙΜΕΣ!


ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΡΕΚΟΡ!



ΔΙ  ΕΝΔ