Τρίτη 10 Ιανουαρίου 2012

ΜΑΛΑΚΙΕΣ ΤΟΥ FACEBOOK

         Φατσοβίβλιο στα ελληνικά. Ή βιβλιόφατσο. Ή φατσοτεύτερο που λέει και ο Χοχλιδομανούσος. Πρώτα απ’ όλα να σας πω ότι έχω facebook. Έτσι για να μη νομίζετε ότι θα κράξω χωρίς να έχω ιδέα τι μου γίνεται. Έχω και δεν έχω σκοπό να το σβήσω προς το παρόν. Αλλά υπάρχουν πάρα μα πάρα πολλά πράγματα που με εκνευρίζουν και θα σας τα πω τώρα. Τουλάχιστον όσα θυμάμαι γιατί έχω αρχίσει να πίνω ρετσίνα και δεν ξέρω για πόση ώρα θα αντέξω… Να σας πω πρώτα απ’ όλα ότι το facebook το χρησιμοποιώ κυρίως για να μιλήσω με κάποιον άλλον (που μπορεί να βρίσκεται στην άλλη άκρη του Θεού για παράδειγμα) ή για να δω καμιά φωτογραφία ή καμιά μαλακία που έχει ανεβάσει κάποιος. Και άμα έχω όρεξη ή έχω πιεί να γράψω / σχολιάσω καμιά από αυτές τις μαλακίες για να περάσει η ώρα. Ή να κοιτάξω τις φωτογραφίες της Μαιρούλας που κολυμπάει γυμνή στην πισίνα περνάει εποικοδομητικά την ώρα της φτιάχνοντας λουκουμάδες. Αλλά ας δούμε μερικά αρνητικά, τουλάχιστον όπως τα βλέπω εγώ, στοιχεία αυτού του site. «Ναι, λες και θα έλεγες τίποτα θετικό για κάτι!». «Να βγάλεις το σκασμό εσύ!» (δεν είμαι σίγουρος με ποιον ακριβώς μαλώνω πάλι). Τέλος πάντων, θα γράψω μερικά από αυτά που με εκνευρίζουν με όποια σειρά μου έρθουν στο μυαλό…

         Ας ξεκινήσουμε με τα like. Like, όπως λέμε μου αρέσει. ΔΕΝ χρειάζεται να δηλώσεις ότι σου αρέσει το τραγούδι που ανέβασες ή η ατάκα που έγραψες. Άμα δε σου άρεσε προφανώς και δεν θα το ανέβαζες ή δε θα έγραφες την τάδε ατάκα. ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ ΓΑΜΩ ΤΟ ΚΕΡΑΤΟ ΜΟΥ! Που είναι και βερνικωμένο. Και του έχω ρίξει και χρυσόσκονη. Ακόμα χειρότερο είναι όταν δηλώνεις ότι σου αρέσει και από κάτω σχολιάζεις μόνος σου. Τραγικέ! «Κάντε like για να δείτε όλες τις ατάκες του Τζακ του Αντεροβγάλτη». «Κάντε like για να δείτε πως μεταμορφώθηκε μια κοπελιά από αθώο κοριτσάκι που ήταν στα δέκα στη μεγαλύτερη πόρνη των Βαλκανίων στα δεκαοχτώ της». «Κάντε like για να δείτε πώς ήταν η κότα του γείτονα όταν ήταν μικρή και αθώα και πώς κατάντησε τώρα μία πόρνη που κάνει σεξ ολημερίς κι ολονυχτίς με τον Αντρέα τον κοτομπήχτη. Μετά πιείτε ένα φραπέ με γάλα, χέστε τα σώβρακά σας (το γάλα στο φραπέ φέρνει χέσιμο), φάτε δυο αυγά ωμά, κοιμηθείτε με τη μάνα του καλύτερού σας φίλου και κάντε κοινοποίηση σε 247 άτομα». «Κάντε like για να δείτε τις ατάκες που πρέπει να πείτε για να ρίξετε στο κρεβάτι τη μαϊμού του ζωολογικού κήπου». Γαμώ το κερατό μου πρώτα θέλω να το διαβάσω και άμα μου αρέσει θα το δηλώσω! Δε θέλω να το κάνω από την αρχή! Τέλειωσε το πρώτο μπουκάλι ρετσίνα……

         Και τώρα που ανέφερα για ατάκες… Γαμώ το κέρατο μου το βερνικωμένο (α, το ξανάπα αυτό) έχω βαρεθεί να διαβάζω τις αντιγραμμένες ατάκες και τις κλεμμένες φιλοσοφίες σας. Κάποιος διαβάζει μια ατάκα από κάποιο σάιτ (ε, δε θα κάθομαι να πατάω αλτ σουίφτ όλη την ώρα) ενός γνωστού ή άγνωστου και αμέσως την αντιγράφει στον τοίχο του. Συνήθως είναι κάποια ατάκα για αγάπη του τύπου: «Η αγάπη υπερνικά όλα τα εμπόδια σαν ντοπαρισμένος αθλητής μετ’ εμποδίων» ή κάποια αμπελοφιλοσοφία του κώλου (συνήθως σχετικά με τη ζωή) του τύπου: «Μην αφήνεις τους άλλους να επηρεάζουν τη ζωή σου. Να συνεχίσεις αυτό που κάνεις και θα βγεις νικητής. Εκτός αν είσαι πρεζάκι. Ή 180 κιλά. Ή ναζιστής. Ή κτηνοβάτης. Ή παιδεραστής». Και αρχίζουν τα σχόλια μετά από κάτω: «Μπράβο! Σωστά τα λες!», «Πολύ ψαγμένο αυτό που έγραψες», «Πςςςςςςς, έγραψες τώρα», «Ο Ψινάκης είναι αδερφή!...... Μήπως είμαι εκτός θέματος;». Και πάει στο διάολο να αντιγράψει κάποιος μια ατάκα που διάβασε και ξετρελάθηκε. Υπάρχουν άτομα που αντιγράφουν ατάκες συνέχεια! Τουλάχιστον αντιγράψτε μια γελοία ατάκα που θα κάνει τους άλλους να γελάνε, όπως «Όλοι πιστεύουν σε κάτι. Εγώ πιστεύω ότι αυτός που διαβάζει αυτήν την πρόταση τώρα, είναι λιγάκι αργόσχολος γιατί διαβάζει μαλακίες»……

         «Ο Διονύσης Μπαλαμουτιάρης βρίσκεται στην τοποθεσία Μπανάκι και Οφθαλμόλουτρο μαζί με τον Κώστα Πηδήκουλα και την Λίτσα Μανίτσα». Αντί να κοιτάξετε να περάσετε καλά εκεί που είστε, να πείτε καμιά μαλακία, να σχολιάσετε κάνα κώλο, μπαίνετε στο facebook από το κινητό για να δημοσιεύσετε που βρίσκεστε; Και ΝΑ, στα παπάρια όλων που βρίσκεστε ρε. Τι θες να ακούσεις δηλαδή; Μπράβο, καλά έκανες και πήγες εκεί! Άντε και την επόμενη φορά σε παραλία γυμνιστών! Δε μας ενδιαφέρει! Δε μας απασχολεί! Χεστήκαμε, πώς αλλιώς να στο πω; Και ναι, μου τη σπάει όταν ο άλλος μπαίνει στο facebook από το κινητό. Φοβάσαι μη χάσεις τη φοβερή και συνταρακτική δημοσίευση που θα ανεβάσει ο κάθε παπάρας; Θα πας σπίτι σου μετά από δυο τρεις ωρίτσες και θα τα δεις όλα.

         Φωτογραφίες. Χιλιάδες φωτογραφίες. Εκατομμύρια φωτογραφίες που ανέβασε ένα άτομο… Ναι, ανέβασε φωτογραφίες ρε φίλε, δε σου είπε κανείς όχι. Αλλά μην ανεβάζεις δέκα χιλιάδες φωτογραφίες σε ένα άλμπουμ. Μπορείς να δεις φωτογραφίες που να είναι π.χ. 4 κορίτσια σε ένα μέρος και να έχουν 352 φωτογραφίες στην ίδια στάση. Αγκαλιασμένες όλες μαζί χαμογελώντας. Μετά αγκαλιασμένες όλες μαζί χωρίς να χαμογελάνε. Μετά αγκαλιασμένες όλες μαζί με τις μισές να χαμογελάνε. Μετά αγκαλιασμένες όλες μαζί με τη μία κοπελιά να γέρνει το κεφάλι της. Μετά αγκαλιασμένες όλες μαζί με τη μία να έχει ξεκουμπώσει ένα κουμπί από το πουκάμισό της. Μετά δυο κουμπιά. Μετά τρία. Τέσσερα. Πέντε. Έξι. Εφτά. Οχτώ. Εννιά. Δέκα. Έντεκα. (Μα καλά πόσα κουμπιά έχει αυτό το πουκάμισο;). Ανέβασε μια φωτογραφία με ένα κουμπί ξεκουμπωμένο και φτάνει. Δε χρειάζεται άλλη! Ή καλύτερα μια φωτογραφία με όλα τα κουμπιά ξεκουμπωμένα. Και το χειρότερο απ’ όλα είναι όταν ανεβάζουν φωτογραφίες κάλπικες. Δηλαδή μπορεί να περνάνε σκατά κάπου και να έχουν βαρεθεί τη ζωή τους αλλά να τραβάνε μια φωτογραφία γελώντας ή κάνοντας κάποια γκριμάτσα, να την ανεβάζουν στο φέισμπουκ και από κάτω να σχολιάζουν: «Πωπω, γαμάτα περάσαμε τότε!».
Ενντ οφ δι σέκοντ μποτλ οφ ρετσίνα………… Χεστείτε, την τελευταία θέλω να την πιω ακούγοντας μουσική, θα συνεχίσω αύριο. Πάρτε ένα τραγουδάκι με την ευκαιρία:




…………………………………………………………………………….



          Καλησπέρα σας και πάλι! Συνεχίζουμε ακάθεκτοι…… Λείπει κάτι σημαντικότατο από το facebook. Κατά τη γνώμη μου θα έπρεπε να είναι η Νο1 προτεραιότητα στις επόμενες αλλαγές που θα κάνουν οι διαχειριστές του και αυτός ο δημιουργός ο Μαρκ Ζουκενμπεργκεροφστανμπολλψωβιοφδλφ. Κάτω από μια δημοσίευση – είτε είναι μια ατάκα είτε φωτογραφία είτε κάποιο βίντεο – υπάρχουν οι επιλογές «Μου αρέσει» και «Σχολιάστε». Πρέπει ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ να τοποθετηθεί και η επιλογή «Στα ΑΡΧΙΔΙΑ μας» ή «Στα ΠΑΠΑΡΙΑ μας» ή «Στα ΚΟΥΝΟΥΠΙΔΙΑ μας», όποιο να ‘ναι, αλλά με κεφαλαία για να τονίζουμε πόσο ΧΕΣΤΗΚΑΜΕ γι’ αυτό που έχει αναρτήσει κάποιος. Γιατί όταν ο άλλος γράφει «Χτες πήγα για καφέ με το νέο εξωγήινο φίλο μου, ήπιαμε φρεντουτσίνα και χέσαμε στο μιλκσέικ του παιδιού από τη δίπλα παρέα», το μόνο, το μοναδικό, το ένα πράγμα που μπορώ να σου πω είναι «Στα ΠΑΠΑΡΙΑ μου». Δε θέλει το facebook να βρίζουμε; Ορίστε: «Στα @@ μου». Στα παπάκια μου θα μεταφράζεται (ωχ, αυτό νομίζω ότι μοιάζει με μια διαφήμιση της Q και δεν είναι καθόλου καλό!).

         Απ’ ότι φαίνεται όλοι θα παρευρεθούν σε όλες τις εκδηλώσεις, από πάρτι σχολής και συναυλίες του Χατζηjohn μέχρι εκδηλώσεις για τη διάσωση της γκέι στρουθοκαμήλου της Βουδαπέστης και τις ομιλίες του παπα-Σούζα, του γνωστού παπά με το παπάκι που δεν πάει στην ποταμιά. Σε όποιο μέρος της Ελλάδας και αν γίνονται. Σε όποια χώρα του κόσμου και αν εκδηλώνονται (η εκδήλωση εκδηλώνεται ε; ή μήπως όχι;). Ακόμα και την ίδια ώρα!

         Γυναίκες θα σταματήσετε επιτέλους να βγάζετε 35000 φωτογραφίες σουφρώνοντας τα χείλια; Δεν είναι ωραίες! Μοιάζετε με ψάρι που έχει δυσκοίλια! Άντρες θα σταματήσετε να βγάζετε 35001 φωτογραφίες τους κοιλιακούς σας; Ναι, συγχαρητήρια, είστε ωραίοι με τα six-pack σας, δε χρειάζεται να είστε και ψώνια!

         «Μουτζώστε τους 300 με ένα κλικ». Μπράβο ρε! Αυτό είναι που χρειάζονται οι βο(υ)λευτές, μια ιντερνετική μούτζα! Τους γαμήσατε τώρα! Δεν μπορούν να βγάλουν μιλιά! Δεν έχουν τι να πουν (καλά ποτέ δεν είχαν κάτι σημαντικό να πουν)! Τώρα θα κρυφτούν στα καταφύγια και δεν ξαναβγαίνουν μέχρι τη Δευτέρα Απουσία! «Δώστε τροφή σε 2 εκατομμύρια παιδιά της Αφρικής με ένα κλικ». Ιντερνετικές μπριζόλες τους δίνετε; «Τιμάμε όλα τα παιδιά με καρκίνο». Ωραία τιμή! Κάνατε το καθήκον σας μπαίνοντας στο κάθε γκρουπ και νιώθετε ωραία τώρα ε; Εγώ λέω και τα μετάλλια ανδρείας να τα δίνουμε μέσω facebook. Ο Giannis Parakmiakos has just earned a medal of honour. Now he can upgrade his farm for free and his pigs have their own WC so that they won’t shit his zarntinieres anymore!

          Έχουν βγει ένα σωρό γκρουπ του τύπου: «Μου αρέσει να διαβάζω δίπλα στο τζάκι», «Μου αρέσει κι εμένα να είμαι τυλιγμένος στις κουβέρτες το χειμώνα :Ρ :) :\ :0 :S». «Κι εμένα ρε μ’ αρέσει να ξυπνάω το μεσημέρι, να τρώω 2 κιλά μπριζόλες και 5 πιάτα πιλάφι, να πίνω φραπέ γλυκό χωρίς γάλα γιατί το γάλα μου φέρνει χέσιμο σε συνδυασμό με 3 τσιγάρα, το βράδυ να πίνω μέχρι αναισθησίας και να με περιμένουν στο σπίτι 15 κουνελάκια του playboy να μου κάνουν μασάζ στο πουλί!». Σταδιάλα!

         Άλλα ηλίθια γκρουπ είναι του στιλ: «Ελάτε οι Έλληνες να γίνουμε περισσότεροι από τους Αφγανούς». «Όλοι οι άντρες σε αυτό το γκρουπ. Άραγε θα περάσουμε το γκρουπ των γυναικών;». Αυτός είναι αγώνας δρόμου ζωής και θανάτου. Να ξεπεράσω τα άτομα των Αφγανών ή των γυναικών στο facebook. Εγώ λέω να βγάλουμε κι άλλα τέτοια: «Όσοι καπνίζουν drum κίτρινο με μπλε χαρτάκια να μπουν σε αυτό το γκρουπ. Άραγε θα περάσουμε το γκρουπ αυτών που καπνίζουν drum μπλε με πράσινα χαρτάκια;». «Όλοι οι γκέι άνω των 30 σε αυτό το γκρουπ για να γίνουμε περισσότεροι από το γκρουπ των γκέι κάτω των 30».

          Κάθε εβδομάδα φαίνεται πως είναι ξεχωριστή εβδομάδα. «Αν έχετε αδερφό ή αδερφή βάλτε αυτό το μήνυμα στον τοίχο σας για μια βδομάδα για να δείξετε πόσο πολύ αγαπάτε τα αδέρφια σας». «Αυτή η εβδομάδα είναι η εβδομάδα της μητέρας. Αφήστε αυτό το μήνυμα για μια βδομάδα στον τοίχο σας αν αγαπάτε τη μητέρα σας γιατί μάνα είναι μόνο μια, εκτός αν ο πατέρας σας έκανε αλλαγή εγχείρισης φύλου και έχετε πλέον δυο μανάδες». «Αυτή η εβδομάδα είναι η εβδομάδα των τσαλαπετεινών. Βάλτε κι εσείς αυτό το μήνυμα στον τοίχο σας για μια βδομάδα αν έχετε ένα τσαλαπετεινό που σας χέζει το χαλί, δε σας αφήνει να κοιμηθείτε το βράδυ ή αν ξεχάσατε να τον ταΐσετε για 5 μέρες, έχει ρέψει και πλέον ονομάζεται τσαλαπετσεινός!». Άλλα μηνύματα πάνε να σε πιάσουν στο συναίσθημα. Π.χ. «Όλοι οι άνθρωποι εύχονται διάφορα. Ένα παιδί με καρκίνο έχει μόνο μια ευχή, να γίνει καλά. Το 97% των ανθρώπων που θα διαβάσουν αυτό το μήνυμα δε θα το βάλουν στον τοίχο τους. Γίνε εσύ το 3% που θα το βάλει για να τιμήσεις τα παιδιά που παλεύουν για τη ζωή». Ναι, μπράβο, πάλι τα τιμάτε ωραία. Γιατί αυτό θέλει να δει ένα παιδί με καρκίνο, ένα μήνυμα στον τοίχο σου στο facebook. Το βάζεις, σκέφτεσαι ότι έκανες το καθήκον σου σαν καλός άνθρωπος και μετά βγαίνεις έξω να γίνεις τύφλα γιατί όπως και να το κάνουμε κουράζεσαι από τόσο καλό που έσπειρες. Και δε μου λες; Αυτό το 97% έγινε φαντάζομαι μετά από πολύχρονη στατιστική μελέτη ε;

        «Από τις 35 Φλεβάρη το facebook θα αρχίσει να χρεώνει λογαριασμούς χρηστών. Για να συνεχίσετε να το έχετε δωρεάν αντιγράψτε αυτό το μήνυμα στον τοίχο σας, στείλτε μήνυμα σε όλους σας τους φίλους, στείλτε 5 γράμματα με τα ΕΛΤΑ, βάψτε τους τοίχους του σπιτιού σας μπουρδελί, χέστε στην καμινάδα παραμονή Χριστουγέννων, πιείτε βερμουτάκι, πνίξτε δυο ασβούς, μυρίστε τις κλανιές σας, γράψτε βρισιές σε μια καρτ-ποστάλ και στείλτε την σε μια τυχαία διεύθυνση στη Γαλλία, ράψτε το στόμα της Μπεκατώρου με σακοράφα, ρίξτε ένα δίευρο στον υπόνομο και γλύψτε το κερί από το αυτί του Γιωργάκη. Μόλις τα κάνετε όλα αυτά το facebook θα αλλάξει χρώμα, θα γίνει μπλε, μετά πράσινο και τελικά κόκκινο. Θα σας έρθει μήνυμα με οδηγίες για να στήσετε τη σκηνή σας στην παραλία και σε 1 βδομάδα θα παραλάβετε ένα δέμα με το αγαλματάκι από τα Όσκαρ να σας μουτζώνει επιδεικτικά. Είναι αλήθεια, το έγραψε ο διαχειριστής του facebook στο προφίλ του, το είπαν στις ειδήσεις, στα μεσημεριανάδικα, ο μπακάλης της γειτονιάς και συμφωνεί και ο Ερμής όταν είναι ανάδρομος!». ΖΩΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ!!!!

         Greeklish. Εδώ θα ανοίξουμε ένα τεραστίων διαστάσεων μικρό θέμα. Είναι πολύ αυτοί που μέσω facebook πρήζουν για το πόσο πολύ τα greeklish χαλάνε την ελληνική γλώσσα και μπλα μπλα μπλα μπλα… Λοιπόν, μαλάκες, όταν κάνω κάποιο σχόλιο στο facebook / youtube ή μιλάω με κάποιον στο msn θα γράψω με greeklish. Δε βιάζω την ελληνική γλώσσα ούτε ασελγώ πάνω της ούτε τίποτα. Το ότι θα γράψω ένα σχόλιο, μια πρόταση ή μια φράση σε greeklish γίνεται για ένα απλό λόγο. ΒΑΡΙΕΜΑΙ να πατάω όλη την ώρα αλτ σουιφτ! Ναι ρε μαλάκα, αυτό το μισό κλάσμα του δευτερολέπτου δε θέλω να το χαραμίσω πατώντας αλτ σουίφτ! Αυτό που δεν πρέπει να κάνουμε είναι να γράφουμε ολόκληρα κείμενα ή πολλές προτάσεις σε γκρίκλις γιατί είναι δυσανάγνωστο. Άμα γράψεις ένα κατεβατό από γκρίκλις σχεδόν κανείς δε θα το διαβάσει όλο. Γι’ αυτό στα φόρουμ δε θέλουν να γράφεις με γκρίκλις, για να μη σου βγαίνουν τα μάτια. Όπως και στα μπλογκ δεν πρέπει να σχολιάζεις με γκρίκλις γιατί αν έχει πολλά τέτοια σχόλια είναι σα να διαβάζεις ολόκληρο κείμενο έτσι. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΒΟΛΙΚΟ ΣΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΚΕΙΜΕΝΑ! Απλά όταν γράφετε σε γκρίκλις να μη γράφετε έτσι: «8a s paro til n vre8ume $t$ e3i» γιατί εγώ μπορεί να το μεταφράσω: «Θα σου πάρω τηλεόραση αν βρούμε έξι ιντσών!». Και όχι τα παιδιά σας δεν ξεχνάνε να γράφουνε Ελληνικά και νιο νιο νια νια νια. Στο σχολείο μαθαίνουν να γράφουν με ελληνικά γράμματα και έτσι θα γράφουν πάντα στο χαρτί! ΤΕΛΕΙΩΣΕ! Κάντε παράπονα άμα θέλετε για το lol που γράφουν όλοι. Lol = τέρμα φλωριά!

         Ε, αυτά θυμάμαι μέχρι στιγμής. Θα έχουν περάσει σίγουρα και άλλες μαλακίες αλλά επειδή έχω μνήμη χρυσόψαρου δε μου έρχεται κάτι άλλο.

        Και κάτι ψιλοάσχετο γι’ αυτούς που κράζουν το facebook. ΣΤΑ ΠΑΠΑΡΙΑ ΜΑΣ! Αν δε σας αρέσει μη γραφτείτε ποτέ! Δε χρειάζεται να μας το παίζετε ανώτεροι και μάγκες επειδή δε γράφεστε σε «μια μαλακία που φακελώνεσαι». Δε σου λέω να είσαι καμένος με το facebook και να μπαίνεις 27 ώρες το 24ωρο, αλλά άμα το ‘χεις για πλάκα και για να μιλάς με κανέναν που και που όπως εγώ τότε ποιο είναι το πρόβλημά σας ρε γίδες;



Υ.Γ.: Θα έγραφα και τα Farmville, cityville, skatastimourisasville, αλλά 1ον δεν τα έχω παίξει και 2ον τα ‘χω παίξει γενικότερα…

Υ.Γ.2: Ρε σεις, ισχύει αυτό που λένε ότι στους παιδόφιλους δίνουν επίδομα 250 ευρώ; Συγχαρητήρια ρε! Άντε και το επόμενο επίδομα να το δώσουμε σε δολοφόνους και έμπορους ναρκωτικών. Και μην ακούσω κανέναν να μου λέει ότι οι παιδόφιλοι έχουν πρόβλημα και θέλουν να τους βοηθήσουν. ΔΕΝ τον βοηθάς δίνοντάς του λεφτά! Ίσα ίσα που θα έχει περισσότερα λεφτά για καραμέλες!

Κυριακή 8 Ιανουαρίου 2012

ΧΤΕΣ ΤΟ ΒΡΑΔΥ

         Χτες το βράδυ γιόρταζα. Δηλαδή όχι μόνο το βράδυ, όλη την ημέρα, αλλά δεν είναι εκεί το θέμα μας. Το θέμα μας είναι τι έγινε χτες το βράδυ. Καλά, υπάρχουν πολλοί μαλάκες που γράφουν με hangover όπως εγώ; Τέλος πάντων.

         Χτες το βράδυ λοιπόν πάμε για κρασιά. Και μαζευόμαστε κάποια άτομα και αρχίζουμε τα κρασιά και αρχίζουμε να λέμε και μαλακίες. Ήπια τέσσερα ή πέντε ποτήρια κρασί και ωχ αμάν αμάν αμάν! ΔΕΝ μπορούσα να πιώ άλλο! Τι γίνεται λέω ρε πούστη μου! Δε γίνεται να ζω αυτόν τον εφιάλτη! Να θέλεις αλκοόλ και να μην μπορείς να πιείς! Άρχισε να ανακατεύεται το στομάχι μου και δεν ήμουν καθόλου καλά. «Τι έχεις ρε μαλάκα, γιατί δεν πίνεις;», με ρωτάνε κάποιοι. «Δεν ξέρω ρε σεις, πρέπει να με πείραξε το κρασί, δεν μπορώ να πιω άλλο.». Γουρλώνουν τα μάτια τους οι άλλοι: «ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΠΙΕΙΣ;».

       Το κωλόκρασο που είχε εκεί με πείραξε άγρια και δεν μπορούσα να κατεβάσω άλλη γουλιά από αυτό το σπέρμα σταφυλιού. Εσείς συνεχίστε με τα κρασιά σας, λέω, εγώ θα πάρω ρακόμελο. Και πίνω ένα δυο καραφάκια ρακόμελο με κάτι άλλους, αλλά ήμουν ακόμα σκατά από πριν. Ανακατευόμουν άγρια. Ένας φίλος μου που είχε ήδη σουρώσει μου πετάει την ατάκα που άλλαξε τη ροή της βραδιάς: «Ρε συ, είσαι εδώ ας πούμε 100 μέρες. Τις 90 είσαι σουρωμένος. Και σήμερα που είναι η γιορτή σου δεν μπορείς να πιεις;». «Είδες τι κάνει ο γαμημένος ο Μέρφυ;», του λέω. Αλλά μετά σκέφτομαι την πρότασή του πολύ σοβαρά. Έχει δίκιο ο μπεκρής ρε! Δε γίνεται να κάθομαι εδώ σα μαλάκας, την ημέρα της γιορτής μου, οι άλλοι να μπεκροπίνουν και να μου λένε «Μαλάκα δε φαίνεσαι καθόλου καλά» κι εγώ να τους κοιτάζω κουνώντας το κεφάλι!

         Έτσι έκανα την κίνηση ματ. Πήγα τουαλέτα, έβαλα δάχτυλο, ξέρασα όλο το σκατόκρασο που είχα πιει, σκουπίστηκα, ήπια αρκετό νερό και ήμουν πανέτοιμος να ξαναρχίσω τη μάχη! Now we start, που λέει και στην ταινία For a few dollars more ή So it begins, που λέει και στον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών ή Γαμημένε Μέρφυ, θα μου κλάσεις τ’ αρχίδια σήμερα, που λέω εγώ! Όχι άλλο κρασί! ΓΙΑΝΝΗΗΗΗΗ (ο μαγαζάτορας) ΠΙΑΣΕ 2 ΡΕΤΣΙΝΕΣ! Και αρχίζω να πίνω κούπες ρετσίνες για να προλάβω τους άλλους. Όχι τίποτα άλλο αλλά είχα δώσει και μια υπόσχεση πριν βγούμε. Με ρωτάει ένας: «Θα σουρώσεις σήμερα πάλι;». «Πρέπει να σουρώσω σήμερα», του απαντάω. «Έχω και δικαιολογία ότι είναι η γιορτή μου! Αν δε σουρώσω σήμερα, δε θα ξαναπιώ ποτέ στη ζωή μου!». Δε θα το άντεχα να μην ξαναπιώ ποτέ μου και έτσι δώστου κούπες και ξαναδώστου κούπες ο πρόεδρος.

         Στο τέλος μένουμε 3 άτομα. Πληρώνω και φεύγουμε. Πού να πάμε λέμε; Ας πάμε στο τάδε μαγαζί. Κλειστό ήταν το μπουρδέλο! Ας πάμε τότε στο τέτοιο λέμε. Όχι!, πετάγομαι. Θα πάμε πρώτα για τσιγάρα! Πάμε για τσιγάρα και αρχίζουμε να κατευθυνόμαστε προς το μαγαζί που λέγαμε. Στο δρόμο καθώς πηγαίναμε ακούμε πολλή δυνατή μουσική στο δρόμο μας. Τι γίνεται; Άνοιξε κάνα καινούριο μαγαζί εδώ; Προχωράμε και βλέπουμε καμιά 30αριά άτομα να χορεύουν σαν ξεβιδωμένα μέσα σε ένα μαγαζί που αντί για τοίχους δίπλα στην είσοδο, είχε τζάμια. Άλλοι χόρευαν γυμνοί πάνω σε μια μπάρα, άλλοι χόρευαν γυμνοί κάτω απ’ την μπάρα και άλλοι απλά γλιστρούσανε και πέφτανε καθώς χορεύανε. Τι στον πούτσο είναι αυτό ρε σεις; Καινούριο μαγαζί; Μπαίνουμε; Μπαίνουμε, δε γαμιέται!

         Δεν υπήρχαν ούτε τραπεζάκια ούτε σταντ. Όλοι κρατούσαν τα ποτά τους σε πλαστικά. Τι είναι αυτό; Καινούρια μόδα; Λέμε σε κάποιον για ποτό και μας λέει πηγαίνετε να βάλετε μόνοι σας. Self service! Μπαίνει ένας από μας και βάζει ποτά. Ρε μαλάκες κάνα πάρτι γίνεται εδώ; Κανείς δεν ήξερε. Εν τω μεταξύ γινόταν το πανηγύρι της χοντρής εκεί μέσα. Και όχι μόνο το πανηγύρι της χοντρής αλλά και η χαρά της χοντρής. Όλοι οι άντρες ήταν μεθυσμένοι και δώστου και πιάνανε τις χοντρές και να τα ρουφηχτά φιλιά ο ένας και να τα βυζοπιασίματα ο άλλος. Και ο φίλος μας που μας έβαλε τα ποτά (που είχε σουρώσει εδώ και 327 ώρες) πιάνει κουβέντα με μια χοντρή και μέσα σε κλάσματα δευτερολέπτου, τσουπ! Αρχίζει και τη φασώνει. Ευτυχώς λέω που δεν έχω πιεί κι εγώ τόσο πολύ και δεν κάνω τις ίδιες μαλακίες! Ευτυχώς και για το φίλο μας που μάλωσε μετά από λίγο για απροσδιόριστο λόγο με τη χοντρή και την παράτησε. Ευτυχώς γι’ αυτόν γιατί δεν ήταν απλά χοντρή, ήταν σαν μπριζόλα! Ευτυχώς και για μένα γιατί αν την έπαιρνε σπίτι του ο άλλος και ξυπνούσε την επόμενη μέρα αντικρίζοντας αυτό το αποκρουστικό θέαμα, εγώ δε θα ήμουνα εκεί να δω την έκφρασή του και να πεθάνω στο γέλιο!

         Τελικά σουρώσαμε! Αυτό έλειπε! Μόλις είχα κάνει πρωκτικό σεξ στους νόμους του Μέρφυ! Πάρ’ τ’ αρχίδια μου καριόλη! Βρίσκω μετά μια άλλη χοντρή και τη ρωτάω τι σκατά γίνεται εδώ. Μου λέει ότι κάνουν πάρτι δυο Γιάννηδες και αυτό το μαγαζί είναι ο φούρνος του πατέρα ενός από τους Γιάννηδες. Α, καλά, ότι να ‘ναι. Πήγαμε και σε πάρτι αγνώστων απρόσκλητοι! Έγινε κι αυτό! Μετά πήγε να μου πιάσει την κουβέντα η χοντρή αλλά την απέφυγα με την απίθανη στρατηγική: «Μάγκες, φεύγουμε, πάμε αλλού. ΔΡΟΜΟΟΟΟΟ».

    Τελικά μένουμε εγώ κι ένας άλλος σουρωμένος και καταλήγουμε στα κωλόμπαρα. Και μου το έχω πει! Μην πηγαίνω σε κωλόμπαρα σουρωμένος! Θολώνω και χαλάω όλα μου τα λεφτά! Όπως έγινε και χτες! Βρήκα εκεί μία που αυτοαποκαλούταν Πάολα και δώστου χορούς! Καλά περάσαμε πάντως, παράπονο κανένα, Μέρφυ είσαι  πούστης και πρεζάκιας, άντε και του χρόνου μια από τα ίδια χωρίς τα κωλόμπαρα όμως! Επίσης κομμένο το αλκοόλ. Για τις επόμενες τρεις ώρες!

Σάββατο 7 Ιανουαρίου 2012

ΣΚΑΤΑ ΣΤΟΥΣ EMO

              Όλοι τους ξέρετε, όλοι τους έχετε δει, κυκλοφορούν ανάμεσά μας. Το μόνο καλό είναι ότι έχει περάσει η μόδα τους και πλέον συναντάς σπάνια τέτοια άτομα. Γι’ αυτό πρέπει να προλάβω να τους κράξω πριν εκλείψει τελείως το είδος τους. Αν είσαι emo και διαβάζεις αυτό το κείμενο θα σου είναι πολύ προσβλητικό, οπότε καλύτερα θα ήταν να πας να γαμηθείς παίξεις με τις κούκλες σου.

          Ας προσπαθήσουμε πρώτα να δώσουμε έναν ορισμό για τους emo. Θα μπορούσε κανείς να πει ότι είναι τα αρχικά του Eimai Malakas Olokliros, αλλά δεν χρησιμοποιούμε αυτήν την έννοια. Οι emo κάνανε την εμφάνισή τους στις αρχές του 21ου αιώνα και αυτό που τους κάνει να ξεχωρίζουν είναι τα μαλλιά τους, τα οποία έχουν μια φράτζα καλοσιδερωμένη και το χρώμα τους είναι μια μίξη μεταξύ μαύρου, καφέ, κόκκινου και σκατουλί. Οι σωστοί emo θα πρέπει να έχουνε τρυπήσει παντού το σώμα τους ώστε να μοιάζει με γραβιέρα και να έχουν βάλει σκουλαρίκια στις τρύπες αυτές. Οι άντρες emo μπορούν να φορούν πολύ στενά τζιν (αυτά ακριβώς που φοράνε και οι γυναίκες) και οι γυναίκες emo συνήθως φοράνε πολύχρωμες κάλτσες με όλα τα χρώματα και τις αποχρώσεις τις ίριδας. Το πιο απαραίτητο αξεσουάρ για τους emo, κυρίως για τα αγόρια, είναι το eye-liner και μετά ακολουθεί το ξυράφι. Σε γενικές γραμμές οι emo θυμίζουν φλωρογκοθάδες και πανκάδες μαζί. Έχουν ψεύτικες τάσεις αυτοκτονίας και είναι ψεύτικες γιατί παριστάνουν όλοι τους ηθοποιούς όταν το παίζουν πονεμένοι και αδικημένοι. Σκοπός των emo είναι να εξαπλώσουν την κατάθλιψη σε όλο τον κόσμο, έτσι ώστε μέχρι και η κουτσή Μαρία να μυξοκλαίγεται κάπου σε μια γωνιά.

        Πολλοί emo έχουν την τάση να γράφουν ημερολόγια όπως κάνανε και τα κοριτσάκια στο δημοτικό με τη μόνη διαφορά ότι αυτά που γράφανε τα κοριτσάκια στο δημοτικό έχουν πιο πολύ ενδιαφέρον και είναι πολύ πιο ώριμα από αυτά που γράφουν οι emo. Οι emo που πηγαίνουν σχολείο σε όλα τα μαθήματα φτιάχνουν σχέδια με καρδούλες και τα διαλείμματα τρέχουν στις τουαλέτες για να φτιάξουν ακόμα μια φορά τα μαλλιά τους επειδή τους ξέφυγε μια τρίχα. Όταν γυρνάνε σπίτι αρχίζουν και κλαίνε παρέα με τους υπόλοιπους emo χωρίς κανέναν απολύτως λόγο. Μετά μιλάνε με τους διαδικτυακούς emo φίλους τους και τους δείχνουν τις καινούριες φωτογραφίες που έχουν τραβήξει τη φάτσα τους σε κλαίω_τη_μοίρα_μου πόζες. Αργότερα βγαίνουν όλοι μαζί σε γνωστά emoστέκια της περιοχής και σχολιάζουν τις καινούριες μάρκες των eye-liner και το καινούριο cd «My eyeliner has broken and tears will fall down because I’m a pussy» της κλαψομπάντας «I cry when I see you laugh». Εκεί, ο Γιωργάκης, γνωστός emo της παρέας, ήξερε ότι δε θα του καθόταν η Βαγγελίτσα (άσχετα αν δεν έκανε καμία προσπάθεια γιατί είναι μεγάλη κότα και ακόμα μεγαλύτερος χέστης) γι’ αυτό και αποφάσισε να φασωθεί με τον Κωστάκη που είναι πλέον δηλωμένη και τελειωμένη αδερφή (όχι νοσοκόμα, αν και στο μέλλον μπορεί να γίνει και αυτό) και ύστερα πήγανε μαζί σπίτι του να διορθώσουνε το μαλλί που έχει χαλάσει από την πολύ πεζοπορία κάτω από τον ήλιο. Όταν αρχίζει να νυχτώνει και επειδή φοβούνται να τριγυρνάνε μόνοι τους στους δρόμους μετά τις 7, αποφασίζουν να γυρίσουν σπίτι τους για να πάρουν το αρκουδάκι τους αγκαλιά και να κοιμηθούν ώστε να ξεχάσουν αυτόν τον μάταιο και άδικο κόσμο που δεν έχουν κάνει καμία προσπάθεια να γνωρίσουν. Ούτε στη Βαγγελίτσα δεν μπορούνε να χωθούνε, θα χωθούνε σε ολόκληρο τον κόσμο;

           Εξίσταμαι, διαμαρτύρομαι και ξενερώνω και ξενερώνω, διαμαρτύρομαι και εξίσταμαι όταν καταλαβαίνω, και εγώ και όλοι σας, πως αυτές οι υπερβολές στο ντύσιμο, στα μαλλιά και στη συμπεριφορά τους, δε γίνονται γιατί τους αρέσει, αλλά γιατί ακολουθούν μια μόδα (όπως ακριβώς και οι trendy), επειδή θέλουνε να είναι το κέντρο της προσοχής και επειδή θέλουνε να είναι ντυμένοι και φτιαγμένοι όπως και οι υπόλοιποι. Γι’ αυτό φτιάχνουν τα μαλλιά τους όπως ένας σχιζοφρενής εξωτικός παπαγάλος. Γι’ αυτό και φοράνε παπούτσια αμφιβόλου αισθητικής. Και όλη αυτή τη χαζομάρα την καλύπτουν λέγοντας πως έτσι αντιστέκονται στην άδικη κοινωνία και το μόνο που καταφέρνουν να κάνουν τελικά είναι να κλαίγονται σαν τους μπούληδες.

            Βέβαια οι emo ξέρουν τα ΠΑΝΤΑ για την κοινωνία, γιατί από 15 χρονών ξέρουν την αδικία που υπάρχει στον κόσμο, άσχετα αν δεν την έχουν γνωρίσει ποτέ, όμως από 15 χρονών νιάνιαρο ΔΕΝ μπορείς να φανταστείς πόση αδικία έχει ακόμα κρυμμένη ο κόσμος για το ποιόν σου. Όχι πως εγώ είμαι κανείς Μαθουσάλας που ξέρει τα πάντα αλλά από αυτούς μέχρι και τα γαϊδούρια ξέρουν πιο πολλά. Και αφού ξέρουν ότι υπάρχει αδικία στον κόσμο αντί να διορθώσουν ότι μπορούν ή έστω να προσπαθήσουν (όλοι οι φυσιολογικοί άνθρωποι προσπαθούν να διορθώσουν την αδικία ή έχουν κάνει ήδη κάτι ή έχουν γίνει ήδη μέρος της αδικίας αυτής), αντ’ αυτού κάθονται και μυξοκλαίγονται και ασχολούνται με οτιδήποτε άσχετο για να περάσει η ζωή τους όσο πιο ανιαρά γίνεται (πωπω… μεγάλη πρόταση!). Κάτσε να δω πώς να το θέσω αυτό όσο πιο ευγενικά μπορώ… Α ναι!... Ε πρέπει να είσαι και ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΟΣ ΜΑΛΑΚΑΣ για να κάθεσαι να περιμένεις τι έχει κρυμμένο η μοίρα για σένα αντί να κυνηγήσεις εσύ ο ίδιος τη ζωή. Γιατί όπως λέει και ο Μέγας Κόναν (μεγάλη η σπάθα του): «Πρέπει να παλεύεις για τη ζωή με νύχια και με δόντια μέχρι να σε θερίσει ο θάνατος. Αλλά ακόμα και όταν ο θάνατος έρθει να σε βρει, πρέπει να τον φτύνεις στη μούρη!». Φιλοσοφημένα πράματα, όχι μαλακίες! Ακούγεται ότι οι φίλοι μας οι emo έχουν τάσεις αυτοκτονίας. ΣΟΒΑΡΑΑΑΑΑΑ; Κανείς emo δεν είχε ποτέ καμία τάση αυτοκτονίας. Επιζητούν ακόμα περισσότερη προσοχή, αν και έχουν ήδη αρκετή. Ούτε τις φλέβες τους θα κόψουνε ούτε από το δέκατο όροφο θα πηδήξουνε (που τέτοια τύχη!). Είναι απλά όλα τους ζαβά και πλούσια σε ποσοστό 99% (τα ποσοστά που πετάω δεξιά κι αριστερά στα ποστ μου είναι όλα ελεγμένα 100% από τον κώλο μου), που ο μπαμπάς τους τους αγοράζει ότι θέλουν, αλλά αυτοί το παίζουν αδικημένοι. Τώρα που το σκέφτομαι, αυτοί μοιάζουν λίγο με τους κομμουνιστάς. Αλλά ας μην ξεφεύγω…

          Τώρα θα σας πω και κάτι πρωτάκουστο αγαπητοί emo. Το να φασωθείς με ένα άλλο αγόρι ή να …άσε να μην το πω καλύτερα… ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ. ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΠΟΤΕ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΔΕ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΠΟΤΕ! Επειδή όλη αυτή η ψευτοϊδεολογία σας επιβάλλει να είστε και λίγο... και λίγο… εμμμ… τοιούτοι, να το σηκώνετε το σακάκι ρε παιδί μου, να το βάζετε το ταψί στο φούρνο, να το τυλίγετε το λουκάνικο, να είστε ομοφυλόφιλοι, πούστηδες πως αλλιώς να σας το πω, εσείς σαν πρόβατα το ακολουθείτε και αρχίζετε τα: «Καλέ Κωστάκη τι φοβερή μάσκαρα είναι αυτή», «Μα πες μου δεν είναι υπέροχο το κραγιόν μου σήμερα;» και «Θέλεις να ανακατέψουμε τις φράντζες μας;». Μισό, πάω να ξεράσω……………………………………………

             Μετά τους ήχους που δημιουργήθηκαν στο στομάχι μου, συνεχίζουμε ακάθεκτοι… Θα στήσω άγαλμα σε όποιον άγιο άνθρωπο δε συγκρατήσει τα νεύρα του και δείρει κάποιον emο και φέρει το μακιγιάζ του προσώπου του στο πίσω μέρος της κεφαλής του να μπουρδουκλωθεί με τα μαλλιά του, όταν αυτός ο emo πάει σε μια κηδεία μόνο και μόνο για να κλάψει και άμα λάχει να τον δείξει και η τηλεόραση για να πάρει διαστάσεις και δημοσιότητα το θέμα. Ρε κάφροι, ρε κανίβαλοι, ρε να δω πότε θα ξεσηκωθούν οι μοδίστρες σας να σας ορμήσουν που πάτε να φάτε τις θέσεις τις, πάτε σε κηδεία αγνώστου, την ώρα που όλοι οι συγγενείς δεν έχουν ξεπεράσει ακόμα το χαμό του δικού τους ανθρώπου και κάνετε χαβαλέ. Γιατί για χαβαλέ τα κάνετε αυτά. Μερικές φορές τελικά όντως χρειάζονται μερικά παιδιά ξύλο από τους πατεράδες τους μπας και βάλουν λίγο μυαλό…

           Επίσης, οι emo θεωρούνε όλους τους άλλους θύματα της καταναλωτικής κοινωνίας ενώ οι ίδιοι είναι τα μεγαλύτερα θύματα από όλους. Τους πνίγει η καταναλωτική κοινωνία, τους γκρούβει που λένε και στα νότια. Βέβαια το ντύσιμό τους αξίζει τουλάχιστον 1000 ευρώ, όσο κοστίζει και το κινητό τους ή ο υπερυπολογιστής που έχουν στο δωμάτιό τους. Όταν τα έχεις όλα μην το παίζεις στερημένος και μη βρίζεις την καταναλωτική κοινωνία γιατί είσαι το μεγαλύτερο θύμα της. Όταν τη μισή σου μέρα την περνάς φτιάχνοντας τη φράντζα και βάζοντας eye-liner (όλο για το eye-liner λέω αλλά δεν ξέρω και τίποτα άλλο) μην το παίζεις φιλοσοφημένος επαναστάτης. Γιατί είσαι ένα τίποτα, που δεν κάνει τίποτα, που όλη μέρα δεν ασχολείσαι με τίποτα και που θα παραμείνεις ένα τίποτα αν δεν αποφασίσεις να αλλάξεις νοοτροπία και να κάνεις κάτι στη ζωή σου. Χμμμμμ…… μου θυμίζει λίγο τους χίπιδες αυτό. Μόνο το τσιγαράκι το μαγικό λείπει!

        Όπως είχε πει κάποτε και ο μεγάλος Προφήτης: «Όταν είστε όλοι διαφορετικοί, δεν είστε διαφορετικοί, είστε όλοι ίδιοι!». Ή κάπως έτσι ρε παιδί μου. Το μόνο καλό είναι ότι αυτή η μόδα συναντάται σε μαλακισμένα μικρής ηλικίας και όταν μεγαλώσουν σοβαρεύονται λιγάκι.


Y.Γ.: Ο επεξεργαστής κειμένου του μπλογκ τον παίρνει ασύστολα και δεν ξέρει τι του γίνεται!

Υ.Γ.2 (note to self): Πρέπει να πάρω κάνα σταυρόλεξο να έχω την ώρα του χεσίματος γιατί έχω βαρεθεί να διαβάζω τις δοσολογίες του Dixan!

Τετάρτη 4 Ιανουαρίου 2012

ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ

•    Όποιος γελάει τελευταίος, δεν κατάλαβε το ανέκδοτο.

•    Γελάει καλύτερα όποιος έχει πιεί μπάφο.


•    Λογαριάζει χωρίς τον ξενοδόχο γιατί ο ξενοδόχος δεν έβγαλε το δημοτικό.


•    Ο Φλεβάρης κι αν φλεβίσει, η κλανιά  μου θα μυρίσει.


•    Φάτε μάτια ψάρια και κοιλιά και πατσά αν είστε μεθυσμένος.


•    Κάλλιο πέντε και στο χέρι παρά δέκα πήγε, πρέπει να φύγω.


•    Το έξυπνο πουλί το τρώει η γάτα όπως τρώει και το χαζό πουλί.


•    Ο βήχας και το χρήμα είναι τελείως διαφορετικά μεταξύ τους.


•    Νηστικό αρκούδι τρώει κάτι για να μην πεθάνει της πείνας.


•    Άνθρωπος αγράμματος, δεν πήγε δημοτικό.


•    Χοντρή μπουκιά μη φας γιατί θα σου κάτσει στο λαιμό.


•    Αν έχεις τύχη διάβαινε το κατώφλι του πρακτορείου.


•    Απρίλης με τα λούλουδα και Μάης με τα ρόδα και Δεκέμβρης με το πουτσόκρυο και αν πάθεις γάγγραινα σου κόβουνε τον πόδα.


•    Άφησε το γάμο και πάει για γκομενάκια.


•    Δείξε μου το φίλο σου να σου πω αν τον έχω γνωρίσει.


•    Είπε ο Μητσοτάκης τον Παπανδρέου κλέφτη.


•    Εκεί που είσαι ήμουνα κι εδώ που είμαι είναι καλύτερα γιατί έχει ζέστη.


•    Έχω πολλά ράμματα για την πηγούνα σου που την έσπασες πέφτοντας στο τραπέζι.


•    Η γριά κότα έχει λίγες μέρες ζωής ακόμα.


•    Η καλή νοικοκυρά, είναι δούλα και κυρά, κατά προτίμηση Φιλιππινέζα.


•    Ή μικρός παντρέψου ή μικρός μην παντρευτείς.


•    Κάλλιο γαϊδουρόδενε παρά γαϊδουρόλυνε.


•    Κάλλιο να σου βγει το μάτι παρά και τα δυο σου μάτια.


•    Κατά μάνα κατά κύρη κατά γιος και θυγατέρα, εκτός αν είναι του υδραυλικού.


•    Κάποιου χαρίζανε ένα γάιδαρο και τον κοίταζε στα δόντια για να τον πάει για λεύκανση.


•    Μαζί με τα ξερά καίγονται και τα σπίτια από δίπλα.


•    Λείπει ο γάτος χορεύει τ’ αφεντικό του στα μπουζούκια.


•    Μπάτε σκύλοι μέσα γιατί έχει ψοφόκρυο έξω.


•    Μπρος τα κάλλη τι είναι η ασχήμια.


•    Ο καλός ο μύλος δε σπάει εύκολα.


•    Ο πεινασμένος καρβέλια ονειρεύεται και μόλις ξυπνήσει θα φάει γεμιστά.


•    Ο λόγος σου με χόρτασε και το ψωμί σου είναι μπαγιάτικο.


•    Ο ύπνος θρέφει τα μωρά κι ο ήλιος τα λουλούδια.


•    Όποιος ανακατεύεται με τα πίτουρα, πρέπει να του έπεσε το δαχτυλίδι μέσα και το ψάχνει.


•    Όπου υπάρχει καπνός, υπάρχει και μια μπριζόλα στα κάρβουνα.


•    Όσα δε φτάνει η αλεπού τα φτάνει ο Διαμαντίδης.


•    Παπούτσι απ’ τον τόπο σου δε παθαίνει τίποτα εκτός αν είσαι Κινέζος.


•    Σαν την καλαμιά στον κώλο του Σιανίδη.


•    Τι έχεις Γιάννη; Πράμα μωρέ, ένα κρυωματάκι είναι.


•    Τι κάνεις Γιάννη; Λογαριασμό θα σου δώσω ρε;


•    Το ράσο δεν κάνει στον παπά γιατί είναι 320 κιλά ο χοντρός.


•    Τα σιγανά ποταμάκια δεν κάνουν θόρυβο.


•    Του παιδιού μου το παιδί είναι εγγόνι μου.


•    Ο έρωτας χρόνια δεν κοιτά γιατί δεν έχει μάτια.


•    Μάτια που δε βλέπονται, τα βλέπεις με κιάλια.


•    Όποιος χάνει στα χαρτιά, φεύγει απ’ το καζίνο.


•    Ο κουμπάρος την κουμπάρα δυο φορές την εβδομάδα τρώνε μαζί σε δείπνο μαζί με τους συγγενείς.


•    Σαράντα πέντε Γιάννηδες ενός κοκόρου γνώση και μακάρι όλοι οι άλλοι να είχαν άλλη τόση.


•    Με το ζόρι παντρειά δε γίνεται εκτός αν είναι προξενιό.


•    Κάνε παιδιά να δεις χεσμένες πάνες.


•    Οι καλοί λογαριασμοί κάνουν καλό στην τσέπη μας.


•    Οι Χιώτες πάνε δυο-δυο γιατί δε χωράνε τρεις-τρεις στα πεζοδρόμια.


•    Στους δυο ο τρίτος χωράει 0,66666666666667 φορές.


•    Το ‘να χέρι νίβει τ’ άλλο και τα δυο θέλουνε σκούπισμα μετά.


•    Τα πολλά λόγια είναι για τις παρουσιάστριες μεσημεριανών εκπομπών.


•    Η γλώσσα κόκκαλα δεν έχει και κόκκαλα δεν έχει.


•    Η γλώσσα κόκκαλα δεν έχει εκτός αν είναι το ψάρι.


•    Η σιωπή είναι χρυσός αλλά οι μουγκοί δεν είναι πλούσιοι.


•    Μεγάλη μπουκιά φάε, μεγάλη κουβέντα μην πεις αν δεν καταπιείς πρώτα.


•    Άλλα λέει η θεια μου κι άλλα λέει ο θείος μου.


•    Απ’ την πόλη έρχομαι και στην κορφή θα πάω με mountain bike.


•    Άλλα ντ’ άλλα, της Παρασκευής το γάλα το έχουνε απ’ τη Δευτέρα στα ράφια.


•    Μαζί μιλάμε και χώρια μιλάμε στο τηλέφωνο.


•    Εγώ το λέω στο σκύλο μου κι ο σκύλος στη γάτα μου.


•    Και οι τοίχοι έχουν σοβάδες.


•    Χωρίς κουπιά και άρμενα, Άι Νικόλα φώναξε τον Ποσειδώνα.


•    Απ’ τα ολότελα, καλή κι η Παναγιώταινα τώρα που έκανε πλαστική στήθους.


•    Μια του κλέφτη, δυο του κλέφτη, τρεις του βουλευτή.


•    Με ένα σμπάρο, δυο τρυγόνια, το τρίτο ξέφυγε.


•    Μία σου και μία μου ίσον δυο μας.


•    Η εκδίκηση είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο και σερβίρεται στα ακριβά εστιατόρια με το όνομα «La revenge avec de poisson et μαγμελάντα Αργκεντινής».


•    Της φυλακής τα σίδερα είναι για τους φυλακισμένους.


•    Όποιος έχει τη μύγα, την ανταλλάσω με κουνούπι.


•    Όλοι καλοί είναι, οι κακοί είναι στη Βουλή.


UPDATE:

by Αθηνά:

Κάλλιο δέκα και στο χέρι παρά δέκα και καρτέρι.
Το καλό το παλικάρι ξέρει κι άλλο παλικάρι.
Στου κουφού την πόρτα πάρε την πόρτα και φύγε.
Των φρονίμων τα παιδιά πριν πεινάσουν δεν πεινάνε.
Μην φυτρώνεις εκεί που δεν τα παίρνουν.
Έχει μπαρμαν στην Κορώνη.
Όποιος φυλάει τα ρούχα του είναι φετιχιστής.
Στο σπίτι του κρεμασμένου πώς απλώνουνε μπουγάδα;
Έλα παππού μου να σου δείξω το ίντερνετ.
Ή στραβός είναι ο γιαλός ή ίσιος.
Μάτια που δε βλέπονται χρειάζονται επειγόντως λίφτινγκ.
Όποιος έχει τη μύγα να τη φέρει πίσω.
Όπου ακούς πολλά κεράσια, έχει κερασιές.
Όποιος βαριέται να ζυμώσει παίρνει έτοιμο ψωμί.
Κάποιο λάκκο έχει ο δρόμος.
Άλλαξε ο Μανωλιός και έβαλε τα καλά του.
Εγώ το λέω στο σκύλο μου κι αυτός πάει και τα λέει.
Όποιος ανακατεύεται με τα πίτουρα, έχει κοτέτσι.

by NamNaira:

Γιάννης κερνάει, Πρόεδρος πίνει     (χαχαχαχαχα έγραψες!!)

by JRous:

Και έζησαν αυτοί καλά κι εμείς... αρχίδια!

by Partalia:

Όταν ακούς πολλά κεράσια πάρε φορτηγό και κανα φίλο σου να βοηθήσει.
Η πουτάνα ήθελε να κρυφτεί μα το ηθών δεν την αφήνει.
Ο τρελός είδε το μεθυσμένο και πήγαν παρέα για μπύρες. 

Δευτέρα 2 Ιανουαρίου 2012

ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΑΚΟΥΣΕΤΕ ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ;


          Όχι; Στ’ αρχίδια μου, εγώ θα την πω! Πρόσφατα είχα πάει σε ένα πάρτι και σούρωσα (πολύ πρωτότυπο). Σούρωσα πολύ (εδώ να δεις πρωτοτυπία!). Ξυπνάω μεσημεράκι μόνος στο σπίτι και ήμουνα ακόμα ψιλοσουρωμένος από το αλκοόλ. Μετά από κάνα μισάωρο μου χτυπάνε την πόρτα. Ένας άντρας και μια γυναίκα μοιράζανε κάτι φυλλάδια με το Χριστό και δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο. Και αρχίζουν παράλληλα την πάρλα. Α ναι, καλή χρονιά και χρόνια σας πολλά! Άσχετο! Και αρχίζουν την πάρλα που λέγαμε και μετά από κάνα λεπτό γλωσσοδιάρροιας τους λέω: «Περιμένετε ένα λεπτάκι;». Πάω μέσα, παίρνω μια καρέκλα, την φέρνω μπροστά στην πόρτα που ήταν αυτοί και κάθομαι με το πηγούνι μου ακουμπισμένο πάνω στη δεξιά μου γροθιά. Και τους λέω: «Σας ακούω, παρακαλώ μιλήστε!». Με κοιτάνε περίεργα, κοιτάζονται για ένα δευτερόλεπτο μεταξύ τους και μου λένε στα γρήγορα: «Εεεεεεεε θες να αγοράσεις μια εικόνα ή ένα ημερολόγιο;». Απαντάω αρνητικά και φεύγουν ενώ εγώ καθόμουν στην ίδια στάση και τους παρακολουθούσα που φεύγανε. Μουαχαχαχαχα!

          Θέλετε ν’ ακούσετε και μια δεύτερη ιστορία; Όχι; Πάλι στ’ αρχίδια μου! Πριν κάτι χρόνια είχε πάει ένας φίλος μου μπουρδελότσαρκα «να δει τι παίζει» και συναντάει έναν γνωστό του εκεί. Χαλαρός ο φίλος μου του κάνει: «Επ, κι εσύ εδώ;». Τέρμα αμήχανος ο άλλος απαντάει: «Εεεεεεεεεε ναι μωρέ, κι εγώ εδώ για βόλτα». Μια βδομάδα αργότερα ο φίλος μου πάει διακοπές για μερικές μέρες σε μια κωμόπολη (και όχι κωλόπολη) μαζί με έναν άλλο. Αυτός ο άλλος ήθελε να πάει εκεί επειδή είχε τουρνουά σκάκι εκείνες τις μέρες. Πάει και ο φίλος μου μια φορά σε έναν αγώνα να δει αλλά ήταν σουρωμένος από τα κρασιά που έπινε μεσημεριάτικα και συναντάει το γνωστό του που είχε δει στα μπουρδέλα! Χαιρετιούνται και ο άλλος ήταν πάλι αμήχανος (μπορεί να μην του είχε φύγει η αμηχανία μια βδομάδα ολόκληρη, μπορεί να τον δει ο φίλος μου τώρα και να είναι ακόμα αμήχανος, δεν ξέρω). Και έτσι σουρωμένος που ήταν ο φίλος μου, δείχνει το γνωστό του με το δάχτυλο και φωνάζει: «ΑΥΤΟΣ ΠΑΕΙ ΠΟΥΤΑΝΕΣ!!». End of story!




          Θα σας έπρηζα τ’ αρχίδια και με άλλες ιστορίες αλλά μόλις πληροφορήθηκα ότι απαιτείται η παρουσία μου σε ένα σπίτι με σκοπό να χαρτοπαίξουμε και απώτερο σκοπό να συνεχίσουμε το σερί μπεκρουλιάσματος. Και επειδή είναι χρονιάρες μέρες δικαιολογούμαι και λέω ότι πίνω για το καλό. «4 μέρες συνεχόμενες είναι για το καλό;». Ναι ρε μαλάκα, και 350 μπορεί να είναι για το καλό! Ποιο καλό δηλαδή, για το κακό πίνουμε πάντα! Και στην τελική μου τη σπάει όταν κάνει κάποιος κάτι και μετά λέει: «Έλα μωρέ, έτσι, για το καλό!». Μου τη σπάω κι εγώ! Καληνύχτα σας για το καλό!