FOOD METAL: HAIL AND EAT

Για όσους δε γνωρίζουν είναι από το υπέρτατο τραγούδι HAIL AND KILL.

Brothers I am coming

From inside of the fridge,

But I am all alone.

A big cake lies ahead

Forever I will eeeeeeaaaaat like a pig from a faaaaaaarm.

They all went to eat like the starving wolves in the night

Hold your dinner hiiiiiiiiiiiigh!

Chickens and porks are waiting for the farmer in his house

Could I eat a mouse?

Hear me while I scream

As my mouth froze from an ice cream

None shall see me then.

Cucumbers and nuts are taken by the meat,

By divine right hail and eat! HA!

Hail, hail, hail and eat! HAIL AND EAT!

My uncle was a fat man

Like Evert in his prime

I told him to have a diet!

Now, he will bring steaks, onions and chips

The table of dinner is his faith.

Cucumbers and nuts are taken by the meat,

By divine right hail and eat! HA!

Hail, hail, hail and eat! HAIL AND EAT!

Kill the salads

Burn the fruits

Stab the lettuce’s heeeeeaaaaarts!

Slay the sheep as they cry!

Kill the rabbits

Burn the hens

Put all the food in the heat!

Hail and eat!

Cucumbers and nuts are taken by the meat,

By divine right hail and eat! HA!

Hail, hail, hail and eat! HAIL AND EAT!

I wanna find a fooooooooooooooooooooooooork! HAIL AND EAT!

Υ.Γ.: Παρακαλώ να είσθε επιεικείς, οι στίχοι αυτοί γράφτηκαν στο γυμνάσιο, όταν ήμουν μικρός και ηλίθιος. Τώρα που είμαι μεγάλος και ηλίθιος δε γράφω στίχους!

ΜΠΕΝΤ ΤΑΪΜ ΣΤΟΡΙΖ: Η ΠΡΑΣΙΝΟΣΚΟΥΦΙΤΣΑ

          Μια δυο φορές και άλλους τόσους καιρούς ζούσε κάποτε (γιατί τώρα κοιτάει τα ραδίκια από τις ρίζες) ένα μικρό κοριτσάκι που το υπεραγαπούσε η γιαγιά του και της έκανε συνέχεια δώρα. «Πάρε εγγονή μου 10 ευρώ να πάρεις μια Μπάρμπι ιερόδουλη». «Πάρε εγγονή μου 20 ευρώ να πιείς καμιά μπύρα γιατί με τους φλώρους που έχεις μπλέξει στα παιδικά πάρτι πίνεις μόνο γκαζόζα». «Πάρε εγγονή μου 100 ευρώ να πάρεις λίγη κόκα και φέρε μου κι εμένα μια γραμμή. ΚΑΙ ΜΗΝ ΞΕΧΑΣΕΙΣ ΠΑΛΙ ΜΩΡΗ ΤΗΝ ΤΗΛΕΚΑΡΤΑ!». Μια μέρα, λοιπόν, της χάρισε έναν πράσινο σκούφο του ΠΑΣΟΚ και της είπε να μην τον αποχωριστεί ποτέ ώστε να ζει ο Αντρέας πάντα μέσα της. Κι έτσι το κοριτσάκι δεν έβγαλε ποτέ το σκούφο, ούτε για να κάνει μπάνιο ούτε αργότερα που μεγάλωσε και έπαιζε σε ταινίες BDSM και δεν μπορούσε κανείς να της αρπάξει τα μαλλιά και την απολύσανε. Έτσι, όλοι την αποκαλούσαν «Η πρασινοσκουφίτσα».

          Μια μέρα η μητέρα της της λέει: «Πρασινοσκουφίτσα, κόρη μου που έχω ξεχάσει πλέον το όνομά σου, πάρε αυτό το δονητή και αυτά τα δυο μπουκάλια αψέντι να τα πας στη γιαγιά σου να δυναμώσει που είναι άρρωστη και με το ενάμιση πόδι στον τάφο. Φρόντισε όμως να είσαι φρόνιμη και να πηγαίνεις προσεκτικά στο δρόμο, μην πέσεις και σπάσεις κανα μπουκάλι, θα σε πάρει ο διάολος. Και να βάλεις και ζακέτα!».

          Η γιαγιά ζούσε στο δάσος, μισή ώρα μακριά από το χωριό και όλοι οι κάτοικοι ήτο σίγουροι ότι η γριά ήταν μάγισσα γι’ αυτό και μια φορά το χρόνο πηγαίναν με αναμμένες δάδες στο σπίτι της και ξελαρυγγιαζόντουσαν: «She’s a witch! BURN HER! BURN HER!». Αλλά δεν την καίγανε ποτέ γιατί η γριά έβγαινε με λουκουμάδες και φεύγαν όλοι ευχαριστημένοι.

          Καθώς λοιπόν η πρασινοσκουφίτσα μπήκε στο δάσος σιγοτραγουδώντας τον ύμνο του ΠΑΣΟΚ συνάντησε το λύκο. Δεν ήξερε όμως ότι ο λύκος είναι κακό ζώο και τον παίζει με anime και έτσι δεν τον φοβήθηκε.

- Καλημέρα πρασινοσκουφίτσα!

- Καλημέρα λύκε!

- Για πού το έβαλες πρωί πρωί μωρή ανεπρόκοπη;

- Πηγαίνω στη γιαγιά μπας και στάξει το παραδάκι.

- Και τι κουβαλάς;

- Ένα δονητή και δυο μπουκάλια αψέντι γιατί είναι άρρωστη και σάψαλο.

- Πού μένει η γιαγιά σου;

- Μέσα στο δάσος, γύρω στο ένα τέταρτο από εδώ που βρισκόμαστε. Το σπίτι της είναι στην οδό Στουδιαολουτημάνα 2Α, μονοκατοικία με κεραμίδια κάτω από τρεις βελανιδιές, μέσα στο βούρκο, έχει μια κούκλα του Σατανά για εκρεμμές και πάνω απ’ το σπίτι βρέχει συνέχεια αίμα. Είναι δύσκολο να το βρεις αλλά με λίγη παρατηρητικότητα τα καταφέρνεις.

          Ο λύκος ήταν ψιλογκουρμέ τύπος και λίγο ψευτοκυριλλέ μιας και ήταν στη ΔΑΠ. Έτσι, ήθελε να φάει πρώτα τη γριά και μετά την Πρασινοσκουφίτσα σαν επιδόρπιο. Έπρεπε να περάσει και από μια κάβα να πάρει ένα καλό κρασί να συνοδεύσει το γεύμα του. Έπρεπε να κερδίσει χρόνο, έπρεπε να της αποσπάσει λίγο την προσοχή. Οπότε της λέει: «Πρασινοσκουφίτσα, κοίτα τι ωραία λουλούδια που υπάρχουν στο δάσος. Κοίτα τα μωρή! Είσαι τόσο ζαβό που είμαι σίγουρος ότι δεν έχεις προσέξει ούτε καν το κελάηδημα των πουλιών!».

          Η Πρασινοσκουφίτσα σήκωσε το βλέμμα της και κοίταξε τα λουλούδια που ήταν γύρω της. Άκουσε το υπέροχο κελάηδημα των πουλιών. Καλά να πάθει η γκαβή γιατί δεν πρόσεξε τη σκατούλα ενός σκίουρου που πάτησε. Αγνοώντας τη σκατούλα μπήκε βαθύτερα στο δάσος και άρχισε να μαζεύει λουλούδια για να φτιάξει κανα μπουκέτο στη γιαγιά της ή καμιά άλλη τέτοια αρχιδιά, λίγη σημασία έχει.

          Ο λύκος συνέχισε δίχως καθυστέρηση προς το σπίτι της γιαγιάς της και της χτύπησε την πόρτα.

- Ποιος είναι πρωινιάτικα το φελέκι μου μέσα; , ρώτησε γλυκά η γιαγιά.

- Η Πρασινοσκουφίτσα, απάντησε ο λύκος ακόμα πιο γλυκά μιας και είχε σπουδάσει Ανώτατη Μητσοκωστική και μπορούσε να αλλάζει τη φωνή του. Σου φέρνω κάτι ποτά ή κάτι παρόμοιο. Γουατέβερ. Άνοιξε!

- Άνοιξε την πόρτα, δεν έχω κλειδώσει. Είμαι πολύ ραμολιμέντο για να σηκωθώ.

          Ο λύκος άνοιξε την πόρτα και μπήκε μέσα χωρίς να πει κουβέντα. Κατευθύνθηκε στο κρεβάτι της γιαγιάς, άνοιξε το στόμα του σαν τον Kirby και την κατάπιε. Μετά πήρε τα ρούχα της και τα φόρεσε μιας και είχε φετίχ με τα γυναικεία ρούχα και δη τα γιαγιαδίστικα, έλα τώρα ξέρεις ποια ρούχα εννοώ, δεν κάθομαι να περιγράφω. Έβαλε το καπέλο του ύπνου της γιαγιάς, τράβηξε τις κουρτίνες και ξάπλωσε γιατί βαρυστομάχιασε. 85 κιλά είχε φτάσει η γριά.

          Εν τω μεταξύ η πρασινοσκουφίτσα είχε τελειώσει με το μάζεμα λουλουδιών και έφυγε καρφί για το σπίτι της γιαγιάς της. Άνοιξε με νταηλίκι την πόρτα, μπήκε στο δωμάτιο της γιαγιάς και άνοιξε τις κουρτίνες. Στο κρεβάτι είδε ξαπλωμένη τη γιαγιά της με κατεβασμένο το καπελάκι του ύπνου ενώ το παρουσιαστικό της την ξάφνιαζε αρκετά. Εκτός των άλλων ήταν και ηλίθια και δεν μπορούσε να ξεχωρίσει τη γιαγιά της από ένα λύκο. Έναν άνθρωπο από ένα ζώο. Η μεταμφίεση του λύκου έρχεται σε δεύτερη θέση παγκοσμίως μετά τη μεταμφίεση του Σούπερμαν σε Κλαρκ Κεντ.

- Αμάν, γιαγιά, γιατί έχεις τόσο μεγάλα αυτιά;

- Για να μπορώ να σε ακούω καλύτερα!

- Και γιατί έχεις τόσο μεγάλα μάτια;

- Για να μπορώ να σε βλέπω καλύτερα!

- Και τι μεγάλα αρχίδια που έχεις γιαγιά! Όπα! Μωρή γιαγιά, είσαι παππούς;

       Και αμέσως ο λύκος πετάχτηκε από το κρεβάτι και κατάπιε την πρασινοσκουφίτσα ολόκληρη. Μετά ξάπλωσε στο κρεβάτι και αποκοιμήθηκε ροχαλίζοντας σαν τρακτέρ και περίμενε να τον ξυπνήσει το χέσιμο. Τυχαία έξω από το σπίτι περνούσε ένας κυνηγός μπαμπουίνων που ακούγοντας το ροχαλητό ξαφνιάστηκε και σκέφτηκε ότι μια γριά δε γίνεται να ροχαλίζει έτσι επειδή στο μυαλό του νόμιζε ότι όταν ροχαλίζουν γριές εμφανίζονται ουράνια τόξα και μονόκεροι. Έτσι μπήκε στο σπίτι σαν κλέφτης και είδε το λύκο να κοιμάται στο κρεβάτι με την κοιλιά τόσο τούρλα που έμοιαζε με έγκυο γυναίκα στον 89^ο μήνα. Με οχτάδυμα. Σκέφτηκε ότι ο λύκος μπορεί μόλις τώρα να έφαγε τη γριά και να προλάβαινε να τη σώσει ανοίγοντας την κοιλιά του γιατί ως γνωστόν έτσι λειτουργεί το πεπτικό σύστημα. Οπότε πήρε ένα ψαλίδι και άνοιξε την κοιλιά του λύκου. Χωρίς αναισθητικό. Όταν ο λύκος πήγαινε να ξυπνήσει του έπαιζε μια με τη λαβή της καραμπίνας στο κεφάλι και πάλι τέζα ο λύκος. Φυσικό αναισθητικό. Μόλις ανοίχτηκε η κοιλιά ξεπετάχτηκαν από μέσα η πρασινοσκουφίτσα με τη γιαγιά της μέσα στα αίματα ενώ το λεπτό και παχύ έντερο του λύκου ήταν τυλιγμένα γύρω τους. Έμοιαζαν με γιγάντιες γαρδούμπες.

          Ο κυνηγός ύστερα πήρε ένα σάκο, τον γέμισε με πέτρες από τη διπλανή οικοδομή και τις έβαλε στην ανοιχτή κοιλιά του λύκου. Έραψαν την κοιλιά του λύκου πρόχειρα με βελόνα και κλωστή μέχρι που τελείωσε η κλωστή και αποτελείωσαν τη δουλειά με συρραπτικό. Έφυγαν και πήγαν για ούζα.

          Μόλις ξύπνησε ο λύκος ένιωθε το στομάχι του ακόμα πιο βαρύ. Έτσι έσυρε τη χοντροκοιλιά του με το ζόρι στο ποτάμι και έσκυψε να πιεί νερό. Από το πολύ βάρος όμως έπεσε μέσα, έκανε μπλουμ, πήγε στον πάτο του ποταμιού και πνίγηκε. Οι υπόλοιποι γύρισαν από τα ούζα αργά το βράδυ καζίκι της μεθιάς και ξέρασαν όλο το σπίτι.

          Και ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα. Εκτός από το λύκο που πνίγηκε. Ο λύκος όμως μισούσε τη μικρή Πασοκοπρασινοσκουφίτσα γιατί ήταν Δαπίτης. Οπότε καλά να πάθει!

ΔΙ ΕΝΔ!

ΖΗΣΕ ΤΗΝ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΣΟΥ ΣΑ ΝΑ ΣΟΥ ΕΧΟΥΝ ΜΕΙΝΕΙ 8.549 ΗΜΕΡΕΣ

          Πολλές φορές ακούς από διάφορους ανθρώπους να σου λένε τη γραφική, πλέον, ατάκα: «Ζήσε την κάθε μέρα σου σα να είναι η τελευταία» προφανώς εννοώντας να ζήσεις και σήμερα στο φουλ, να κάνεις πράματα και να μην κάθεσαι μόνος στα σκοτάδια παρέα με ουίσκι να γράφεις μαλακίες σε μπλογκ.

Ένα έχω να πω σε αυτούς.

Σκατά ταύρου!

Μπούλσιτ δηλαδή!

          Αν ήξερες ότι ήταν η τελευταία σου μέρα πάνω σε αυτήν την μικροσκοπική κουκίδα του σύμπαντος που ονομάζεται Γη, το μόνο που δε θα έκανες θα ήταν ότι κάνεις στην καθημερινή σου ζωή. Άλλος θα περνούσε όλη τη μέρα με την οικογένειά του, άλλος θα έκανε / δοκίμαζε πράματα που άλλοτε φοβόταν να κάνει, άλλος θα έβρισκε ένα πρόχειρο μασίν γκαν στην ντουλάπα του και θα έβγαινε να καθάριζε κόσμο, άλλος θα έπεφτε σε κατάθλιψη και θα τέλειωνε νωρίτερα τη ζωή του (γιατί δεν μπορεί να περιμένει 24 ώρες; δεν ξέρω), άλλος θα διοργάνωνε ολοήμερο όργιο, άλλος θα έβγαινε με την τσουτσού του έξω να τρέχει ανέμελος με τη μαλαπέρδα του κρεμασμένη να πηγαίνει δεξιά αριστερά σαν εκκρεμές. Ο καθένας αντιδράει διαφορετικά όταν ξέρει πως ο θάνατος περιμένει στη γωνία και ο Χάρος απλά ακονίζει το δρεπάνι του και τρίβει τα σκελετωμένα χέρια του γελώντας χαιρέκακα. Αν και δε νομίζω να μπορείς να ακούσεις το Χάρο να γελάει επειδή δεν πρέπει να έχει φωνητικές χορδές.

          Ναι, ξέρω, είναι μεταφορική η πρόταση αλλά η πραγματικότητα είναι τελείως διαφορετική. Δε ζούμε ούτε σε εμπριμέ συννεφάκι ούτε σε κάποιο ουτοπικό ποίημα. Η ζωή είναι σκληρή και απάνθρωπη και το σύμπαν έχει πολύ σημαντικότερες δουλειές να κάνει από το να ασχολείται με εσένα. Υπάρχουν πράματα που κάνεις καθημερινά, είτε σου αρέσουν είτε όχι, που σου ρουφάνε τη ζωή. Δουλειά, υποχρεώσεις, οικογένεια, προβλήματα υγείας, λογαριασμοί, υποχρεωτικές κοινωνικές συναναστροφές με αντιπαθέστατους συνεργάτες ή ακόμα χειρότερους συγγενείς, φοβίες, προσωπικά προβλήματα, ΕΝΦΙΑ, φόροι, φόροι αναπνοής και εκείνος ο μαλάκας ο γείτονας που βάζει μέταλ στο φουλ και δεν μπορείς να χέσεις με την ησυχία σου. Όπα, κάτσε, εγώ είμαι αυτός...

          Προφανώς υπάρχουν άνθρωποι που ζούνε πιο χαλαρά και με λιγότερο άγχος από το μέσο άνθρωπο γιατί πολλά από τα παραπάνω προβλήματα είναι λυμένα και ας μην το αξίζουν (βλέπε παραπάνω, που η ζωή είναι άδικη σαν κατάρα). Εσύ όμως που διαβάζεις αυτές τις γραμμές πιθανότατα να μην είσαι ένας τέτοιος τύπος, γιατί αντί να είσαι πίσω από την οθόνη ενός υπολογιστή τώρα θα έπινες μοχίτα και καϊπιρίνια μέσα σε μια πισίνα ή θα έκανες όργια στο ιδιωτικό σου τζετ, δεν ξέρω, δε με απασχολεί. Πολλές φορές είμαστε τόσο κατάκοποι από τις υποχρεώσεις μας που το μόνο που θέλουμε όταν βρίσκουμε μια στιγμή ηρεμίας είναι να απλώσουμε το ταλαίπωρο κορμί μας σε ένα καναπέ και να σαπίσουμε εκεί μέχρι να γίνουμε τροφή για τα σκουλήκια. Και δεν προλαβαίνουμε να σαπίσουμε αρκετά γιατί όλο και κάποια υποχρέωση θα έρθει να μας δώσει δυο χαστούκια και να μας τραβήξει βίαια από τ’ αυτί. Άρα οι μαλακίες περί τελευταίας μέρας ζωής κομμένες μην έρθω εκεί και σας κόψω το ίντερνετ!

          Οπότε ρε πρόεδρε τι κάνουμε; Συνεχίζουμε τη ρουτίνα μας και απλά περιμένουμε πότε θα μας κουβαλήσουν τέσσερις; Δε λέω πότε θα μας κάψουν, γιατί στην Ελλάδα βρισκόμαστε, ημιθεοκρατικό κράτος είμαστε.

          Λοιπόν, ναι, προφανώς και πρέπει να συνεχίσεις τη ρουτίνα σου γιατί π.χ. αν δε δουλέψεις δε θα έχεις λεφτά να αγοράσεις κοτομπουκιές ή κωλόχαρτο οπότε ή θα πεθάνεις της πείνας ή θα έχεις βρώμικο κώλο. Μα, πρόεδρε, μπορούμε να χέζουμε στη φύση και να σκουπιζόμαστε με φύλλα. ΣΚΑΣΕ ΧΙΠΠΗ! Χίππυ, χίπι, όπως διάολο γράφεσαι. ΑΛΛΆ! Ενώ θα συνεχίσεις τη ρουτίνα σου καλό θα ήταν να εφαρμόσεις αυτό που λέει ο τίτλος. Και γιατί 8.549 ημέρες; Είναι τυχαίος ο αριθμός; Όχι, βέβαια, δεν είναι τυχαίος!

Καλά, οκ, τυχαίος είναι.

          Αν διαιρέσεις το 8.549 με το 365,25 που είναι οι μέρες του χρόνου το αποτέλεσμα είναι 23 χρόνια και κάτι ψιλά για τσίχλες. Είναι πολύ λίγος χρόνος και πρέπει να στοιβάξεις πολλά πράματα εκεί μέσα.

          Ας ξεκαθαρίσουμε ένα πράμα για αρχή. ΔΕΝ είσαι σημαντικός, η πιθανότητα να προσφέρεις κάτι σπουδαίο στην ανθρωπότητα τείνει στο μηδέν. Ελάχιστοι άνθρωποι παγκοσμίως καταφέρνουν να επιτύχουν κάτι σπουδαίο και στην τελική, ούτε αυτό μπορεί να μην έχει σημασία στην εξέλιξη του σύμπαντος όταν θα αφανιστεί το ανθρώπινο είδος από ενδεχόμενη εξωγήινη εισβολή ή φυσική καταστροφή ή επειδή ο Τραμπ με τον Κιμ εξακολουθούν να μετράνε τα πουλιά τους να δουν ποιο είναι το μεγαλύτερο. (Σημείωση: Και τα δυο είναι τόσο μικροσκοπικά που δεν έχει σημασία). Είσαι σημαντικός για σένα και τους δικούς σου ανθρώπους. Μπορεί και να είσαι ένας από τους πάρα πολλούς αφανείς ήρωες αλλά στην τελική κανείς δε θα θυμάται το μεταπτυχιακό του Καραγιώργη Μελέτιου που η εργασία του βοήθησε την ηλίθια την apple. Είναι πολλοί που δεν καταλαβαίνουν ότι πίσω από το κινητό που το έχουν για να κάνουν τσεκ ιν στην τοποθεσία Σκατά κι Απόσκατα κρύβονται χιλιάδες εργασίες και πολλές ώρες μελέτης (ή αντιγραφής) και ενώ μια από αυτές τις εργασίες μπορεί να είναι δική σου, κύριε Μελέτιε, κανείς δε θα το ξέρει, κανείς δε θα δώσει σημασία. Όπως επίσης κανείς δε θα δώσει σημασία στη μάνα σου Μελέτιε, παρόλο που αυτή πιθανότατα να σε βοήθησε να γίνεις ο άνθρωπος που είσαι. Και δε συμπαθώ την apple, τη μισώ!

Ενός λεπτού σιγή για όλους τους αφανείς ήρωες που έχουν πατήσει τη βρωμερή τους πατούσα σε αυτόν τον πλανήτη........

Ωραία, βρήκα και ευκαιρία να κατουρήσω!

          Είναι καιρός να σηκώσεις την τριχωτή σου κωλάθρα από το βούρκο και να κάνεις κάτι για σένα. Να κάνεις κάτι για τους ανθρώπους που αγαπάς. Όσο μπορείς να αφήνεις ό,τι σε κρατάει πίσω. Τα 23 ή 33 ή 53 χρόνια είναι ελάχιστα για να μπορέσεις να κάνεις όλα όσα θες. Δε θα τα προλάβεις όλα οπότε κάνε όσα περισσότερα μπορείς, ό,τι σε ευχαριστεί. Το «δεν υπάρχει χρόνος» είναι δικαιολογία του πρωκτού. Υπάρχουν χιλιάδες άτομα ανάμεσά μας που έχουν πολλά περισσότερα και σημαντικότερα προβλήματα από εσένα, προβλήματα που ίσως να αδυνατεί να τα χωρέσει η μυξώδης μάζα σου που ονομάζεται εγκέφαλος. Και όμως, ακόμα κι αυτοί, βρίσκουν τρόπους, κλέβουν όσο χρόνο μπορούνε για τον εαυτό τους και για τους δικούς τους. Και κυρίως, μην αφήσεις τους άλλους να σε βάλουν στο κακό τριπάκι του τι «πρέπει» να κάνεις. Κάθε φορά που κάποιος σου λέει τι είναι «σωστό» να κάνεις ρίξε μια κλανιά και τράβα μια γραμμή σε ένα τετράδιο. Σε 10 χρόνια θα έχεις ένα τετράδιο γεμάτο γραμμές και ένα βρωμερό σπίτι. Προφανώς και θα υπάρχουν μέρες που είτε από κούραση είτε από βαρεμάρα δε θα θες να κάνεις τίποτα απολύτως και να μοιάζεις με ζόμπι που του τρέχουν τα σάλια. Προφανώς και θα υπάρχουν στιγμές, μέρες, βδομάδες ή και μήνες που λόγω υγείας ή προσωπικού προβλήματος δε θα μπορείς ή δε θα έχεις όρεξη να κάνεις τίποτα. Αλλά αυτό είναι ένα μέρος της ζωής σου και όχι ολόκληρη η ζωή σου.

          Τικ τοκ, τικ τοκ, η αντίστροφη μέτρηση έχει ξεκινήσει. Σε μερικά χρόνια θα πέσει ένας μεθυσμένος νταλικέρης πάνω σου και θα σε κάνει ντοματοπολτό. Κανείς δεν αποφεύγει το θάνατο, δεν είσαι ο μόνος που θα πεθάνει, είναι το στάδιο της ζωής που θα περάσουμε ΟΛΟΙ. Και αυτός ο κύριος, ο Χάρος, είναι που θα πρέπει να σου δώσει δύναμη να κάνεις όσα περισσότερα μπορείς. Ποιο είναι το νόημα αφού θα πεθάνουμε έτσι κι αλλιώς; Το νόημα είναι μέχρι τότε να έχεις προλάβει να κάνεις 5,10, 200 πράματα που θα σε κάνουν εσένα ευτυχισμένο. Πήγαινε ταξίδια, μάθε ξυλογλυπτική, κάνε τατουάζ, παίζε μπάλα, κάνε παιδιά, κυλίσου στη λάσπη, κάνε δίαιτα, τρώγε σα ζώο, βάλε δονητές στον πάτο σου ή ότι αρέσει σε σένα, δε μου πέφτει λόγος. Μπορεί να μην προλάβεις να κάνεις όλα όσα θες, αλλά σίγουρα μπορείς να κάνεις κάποια.

          Αυτό το μπλογκ δε βρίσκεται εδώ ούτε για να σας εμψυχώσει ούτε για να σας δώσει κάποιο κίνητρο. Αυτό το μπλογκ βρίσκεται εδώ για να βγάζει τα σώψυχά του ο γράφων αλλιώς θα έπαιρνε ένα καλάσνικοφ και θα γάζωνε κόσμο με λύσσα όπως επίσης και για την ανάγκη που έχει από μικρός ο ίδιος ηλίθιος γράφων να κάνει ανθρώπους να γελάνε και να ξεχνιούνται έστω και για λίγο από τα προβλήματά τους. Πολλά από αυτά που γράφονται εδώ κατά καιρούς τα γράφω για μένα. Το μπλογκ αυτό είναι βλαμμένο, απαράδεκτο, κακογραμμένο και ολίγον μισάνθρωπο. Για την ψυχική σας υγεία ΜΗΝ ΤΟ ΠΑΙΡΝΕΤΕ ΠΟΤΕ ΣΤΑ ΣΟΒΑΡΑ! Δίνει κακές συμβουλές και ωθεί τον κόσμο στον αλκοολισμό.

Ευχαριστώ!

Σιχτίρ!

Υ.Γ.: Εξαιρετικά αφιερωμένο σε μια ψυχή. Σε ευχαριστώ πάρα πολύ για όλα!

Υ.Γ.2: Να γυρνάω που και που να το διαβάζω αυτό γιατί μου χρειάζεται.

ΠΟΤΕ ΘΑ ΣΟΒΑΡΕΥΤΕΙΣ ΡΕ ΠΡΟΕΔΡΕ;

Ποτέ.

Αυτά.

Άντε, τα λέμε!

*

          Αμάν πχια με αυτά τα σέντονια. Μου έχετε φάει τη ζωή. Την ψυχή μου ολόκληρη. Πήρατε το τελευταίο τσιγάρο απ’ το πακέτο μου. Ήπιατε την τελευταία μπύρα απ’ το ψυγείο μου. Φάγατε το τελευταίο κομμάτι παστίτσιο. Περάσατε το τελευταίο boss στο doom χωρίς να τον παίξω πρώτα στον υπολογιστή μου. Όχι να τον παίξω όπως νομίζατε έκφυλα μόρια του ηλιακού συστήματος. Να παίξω τον αρχηγό εννοώ. Είναι στον υπολογιστή μου. ΤΟ ΑΠΑΙΤΩ ΑΥΤΟ! Θα σας γα........

- Πάλι εσύ εδώ;

- Τι θες ρε;

- Μου κάνεις τράκα το πισί και διώχνεις τους φανταστικοϋπέροχους αναγνώστες μου.

- Σιγά τους πολλούς. 5 γραφικούς έχεις και αυτοί σε λυπούνται και σχολιάζουν.

- Φύγε από ‘δω ρε λέμε!

          Με συγχωρείτε για αυτό. Ο άλλος μου εαυτός μου έχει φάει τη ζωή. Την ψυχή μου ολόκληρη. Πήρε το τελευταίο τσιγάρο απ’ το πακέτο μου. Ήπιε την τελευταία μπύρα απ’ το ψυγείο μου. Έφαγε το τελευταίο κομμάτι............ εκχμμμμ...... ναι......

          Αυτοί που μου λένε να σοβαρευτώ αναφέρονται στο γάμο, τα βιδεοπαιχνίδια και τη μουσική. Ας τα πάρουμε με τη σειρά.

ΌΧΙ!

ΔΕ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΕΤΣΙ!

ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ!

ΛΑΪΚΟΣ ΞΕΣΗΚΩΜΟΣ!

ΕΞΕΡΓΕΣΗ!

ΠΑΡΤΕ ΤΑ ΤΟΥΦΕΚΙΑ!

ΣΗΚΩΘΕΙΤΕ ΑΠΟ ΚΑΡΕΚΛΕΣ, ΚΑΝΑΠΕΔΕΣ ΚΑΙ ΔΟΝΗΤΕΣ!

ΟΣΟ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΩ ΕΣΕΙΣ ΠΑΡΑΓΓΕΛΝΕΤΕ!

          Καλά, απλώς θα αρχίσω ανάποδα.

          Μουσική. Τι μας αρέσει; Η μελωδία; Οι στίχοι; Τα αισθήματα που μας βγάζουν; Το ντάπα ντούπα; Ο Οικονομόπουλ...... χαχαχαχαχα! Για όσους συντονιστήκανε για πρώτη φορά σε αυτό το παρακμιακό ερωτικό και καρδουλοαρκουδογουτσουγούτσου μπλογκ να σας ενημερώσω ότι ακούω μέταλ. Χέβι μέταλ, θρας μέταλ, πάουερ μέταλ, ντεθ μέταλ, μέταλ με πατάτες τηγανιτές και μέταλ χωνάκι παγωτό. Αν βρισκόμασταν  στη δεκαετία του 80 ή του 90 και έλεγες ότι ακούς μέταλ σε λούζανε με αγιασμό και εμφανιζόντουσαν από σκοτεινές γωνιές οι γειτόνισσες γριές για να σου πετάξουν με μίσος σταυρούς στη μάπα επειδή η μέταλ είναι κακή μουσική, είναι του σατανά, σε κάνει πρεζάκια και κατσικομπήχτη. Υπάρχουν ακόμα τέτοιοι τύποι φυσικά αλλά είναι πλέον ελάχιστοι και πιθανότατα ψηφίζουν Σώρρα ή κάνουν λάικ στον εαυτό τους. Υπάρχει όμως ακόμα μεγάλη μερίδα κοκορέτσι ανθρώπων που σου λένε μια ατάκα του στιλ: «Μα καλά, ακόμα μέταλ ακούς; Πότε θα σοβαρευτείς;» ή «Αυτή η μουσική είναι για πιτσιρικάδες. Πώς την ακούς;».

ΑΜΑ ΕΣΕΙΣ ΡΕ ΜΟΥΝΙΑ ΔΕ ΝΙΩΘΕΤΕ ΝΑ ΚΑΤΑΝΟΗΣΕΤΕ ΤΟΥΣ ΣΤΙΧΟΥΣ ΤΟΥ DIO Ή ΤΩΝ DEATH, ΑΝ ΔΕ ΣΑΣ ΣΗΚΩΝΕΤΑΙ Η.... ΤΕΤΟΙΑ....Η....Η ΤΡΙΧΑ... ΑΠΟ ΤΑ ΣΟΛΟ ΤΟΥ HANGAR 18 Ή ΑΠΟ ΤΟ RIFF ΤΟΥ AFRAID TO SHOOT STRANGERS ΤΙ ΣΑΣ ΦΤΑΙΩ ΕΓΩ ΡΕ;;;;

Συγνώμη, παραφέρομαι...

          Όποτε μου κάνουν μια τέτοια καθυστερημένη ερώτηση, μετά από 3 βαθιές ανάσες που παίρνω, απλά ρωτάω «Γιατί, τι έχει η μέταλ;». Και τι μου απαντάνε συνήθως οι ηλίθιοι; «Εεεεεε, όλο ουρλιαχτά και βαβούρα είναι». Το βλέπετε ρε γελοίοι ότι δεν έχετε να πείτε τίποτα; Ποιος σας είπε ότι τα ουρλιαχτά δεν είναι γαμάτα; Ποιος σας είπε ότι η «βαβούρα» όπως τη λέτε δεν είναι γαμάτη; Αν θέλετε να ακούσετε ακουστική κιθάρα με δυόμιση νότες για να μπορέσετε να «κατανοήσετε» τη μουσική πηγαίνετε να ακούσετε Πλιάτσικα και αφήστε μας εμάς να γκαρίζουμε με την ησυχία μας καθώς χτυπάμε το διπλανό μας στο μος πιτ. Οι άλλοι δηλαδή. Εγώ γέρασα και τα θέλω τα δόντια μου, δεν είμαι για πιτ μπλιο.

          Οι ακόμα χειρότεροι ρωτάνε «Μα είναι ξένα τραγούδια. Τι καταλαβαίνεις;». Πρώτον, αν είσαι άσχετος και δεν ξέρεις αγγλικά, κάποιοι ξέρουμε, πήγαινε μάθε κι εσύ, θα κάνει καλό στη ζωή σου, θα σε κερνάνε μυζήθρα και θα μεγαλώσει το πουλί σου 3 πόντους. Και δεύτερον, υπάρχει ένα μαγικό σάιτ, δεν είναι και πολύ γνωστό, λέγεται google. Μπορείς να βρεις ότι στίχους θες, μα τη μπαναϊα (εκτός από το creating zero γαμώ το κεφάλι μου).

          Θα μπορούσα να σας πω πόσο γαμάτη είναι η μέταλ και όλους τους υπόλοιπους σας κατουράμε από ψηλά (με εξαιρέσεις βέβαια, όπως π.χ. η κλασσική και η τζαζ που τις θεωρώ τοπ μουσικά απλά για άλλα γούστα) αλλά δεν αξίζει και θα με περάσετε για εγωμανή μαλάκα ενώ δεν είμαι εγωμανής (απλά μαλάκας).

          Εν τω μεταξύ, πολλοί από αυτούς που κάνουν τέτοιες καθυστερημένες ερωτήσεις ακούνε έντεχνα ή ακόμα χειρότερα τρεντοσκυλάδικα. Γράψτε λάθος, δεν ξέρω τι είναι χειρότερο. Είναι μάλιστα πολλοί απ’ αυτούς που λένε ότι ακούγανε μέταλ παλιά (εννοώντας 5 συγκροτήματα όλα κι όλα) και «σοβάρεψαν» τώρα και διασκεδάζουνε με τραγούδια ΠΑΣΟΚ όπως «των Ελλήνων οι κοινότητες φτιάχνουν άλλους γαλαξίες» και «τα πιο ωραία λαϊκά σε σπίτια με μωσαϊκά τα είχαμε χορέψει». Είστε η κατάντια της ανθρώπινης ψυχής! Ακόμα περιμένω ένα σοβαρό επιχείρημα γιατί η μέταλ θεωρείται μουσική για πιτσιρικάδες και όχι για 30άρηδες, 50άρηδες ή 80άρηδες.

          Θα συμφωνήσω πως ό,τι και να ακούς στα 15 σου δεν έχει σημασία γιατί ότι και να κάνεις στα 15 σου δεν έχει σημασία, είσαι νιάνιαρο και δεν ξέρεις τι σου γίνεται. Ειδικά όταν ακούω για «εφηβικούς έρωτες» και αχ τι ωραία σχέση που είχαν τότε βγάζω σπυριά στη σπλήνα. Στα 15 σου δεν ξέρεις τι σου γίνεται και δεν κάθομαι να το συζητήσω μαζί σου, άσε να περάσει άλλη μια δεκαετία και ξαναμιλάμε.

         

          Όταν ανακαλύψετε τη μαγεία των στίχων και της μουσικής ξαναμιλάμε. Κατά προτίμηση με μπύρες. Κατά μεγαλύτερη προτίμηση με ένα καφάσι μπύρες. Από αυτές τις ωραίες με 10% αλκοόλ. Και ας συμφωνήσουμε έστω στα βασικά (χεχε, τα βασικά, ξέρεις εσύ), όπως ότι το painkiller και το rust in peace είναι από τους καλύτερους δίσκους όλων των εποχών όλων των ειδών μουσικής.

Με κουράσατε, πάμε σ’ άλλο.

Βιδεοπαιχνίδια.

Αν είσαι άνω των 60 μην το διαβάσεις αυτό γιατί το πιο πιθανόν η εξοικείωσή σου με την τεχνολογία να φτάνει μέχρι την ηλεκτρική σκούπα (η οποία ως γνωστόν, σύμφωνα με άτομα ηλικίας άνω των 80 ετών, δεν κάνει την ίδια δουλειά με εκείνες τις παλιές σκούπες με τα άχυρα). Οκ, οπότε μιλάμε με άτομα νεαρά ή σχετικά νεαρά ή 60 πλας που προσπαθούν να εξελιχθούν σαν κανονικοί άνθωποι χωρίς να ουρλιάζουν ότι τα ιντερνέτς είναι του διαβόλου.

Πολλοί έχουν την ψευδαίσθηση ότι οτιδήποτε βινεοπαιχνίδι, δεν πα να είναι το σούπερ μάριο δεν πα να είναι το μόρταλ κόμπατ δεν πα να είναι το ντιβίνιτι απευθύνονται αποκλειστικά σε ηλικίες 15 και κάτω. Παραβλέπουμε τα ηλίθια συστήματα 18+ σε κάποια παιχνίδια γιατί φυσικά, κανένα 14χρονο δεν έχει παίξει μόρταλ κόμπατ όπως ακριβώς κανένα 14χρονο δε βλέπει τσόντες. Ρε μαλάκες, παλιά βλέπαμε τσόντες σε vhs που για να κρύψεις μια τέτοια κασέτα από τους γονείς σου έπρεπε να σκάψεις λάκκο σε νεκροταφείο, τώρα που είναι τα πάντα απλά δε θα βλέπουνε;

Πόσα και πόσα παιχνίδια που έπαιζα μικρός έχω ξαναπαίξει και έχω ανακαλύψει καινούρια πράματα ή κατανοώ περισσότερο το παιχνίδι. Ναι, κάποια παιχνίδια είναι απλά ή φαίνονται πολύ παιδικά αλλά εξυπηρετούν το σκοπό τους, είναι διασκεδαστικά. Περνάει η ώρα σου ευχάριστα. Ακόμα και όταν σπας το πληκτρολόγιο από τα νεύρα σου, διασκεδάζεις. Γίνεται. Υπάρχουν και άλλα. Το 10χρονο δε θα κατανοήσει ποτέ το planescape torment, το 10χρονο που δεν ξέρει αγγλικά αλλά κάνει κωλοδάχτυλο χωρίς να καταλαβαίνει ότι είναι σημαντικό το δάχτυλο αυτό γιατί χρησιμεύει αλλού (γουίνκ γουίνκ) δε θα γελάσει ιδιαίτερα με το grim fandango. Άλλα παιχνίδια σε βοηθάνε να σκέφτεσαι και να βρίσκεις λύσεις. Βάζουν το μυαλό σου να δουλεύει. Και να δείτε χαρά που έχουν μερικοί γέροι που παίζουν βιντεοπαιχνίδια επειδή τους βοηθάει να είναι το μυαλό τους σε εγρήγορση. Ωραίες οι σπαζοκεφαλιές και οι γρίφοι αλλά κάτσε φτιάξε στο syberia εκείνο το γαμημένο κοκτέιλ της άλλης της μαλακισμένης για να ξανατραγουδήσει. ΚΟΝΑΝ ΜΟΥ πόσες ώρες είχα φάει εκεί για μια τόσο απλή λύση!

Νομίζω ότι αλλάζω πολύ συχνά παραγράφους.

Δεν ξέρω.

Ίσως.

Εσείς θα μου πείτε.

Ο κύριος σκοπός των βιδεοπαιχνιδιών είναι ένας. Η διασκέδαση. «Σοβαρέψου ρε πρόεδρε, έφτασες τα άντα, ακόμα με παιχνιδάκια στον υπολογιστή ασχολ-είσαι;». Τι σας κόφτει γαμώ τον όσιο Ρίζλα τον Μπλε πως διασκεδάζει ο καθένας; Βρες κάποιο σοβαρό αρνητικό και έλα πες μου το. Ότι κράζω σ’ αυτό το ηλίθιο μπλογκ εξηγώ γιατί το κράζω. Μάλλον. Ίσως. Μέιμπι. Κάνε το ίδιο.

Και πες μου εσύ, ναι εσύ τελειωμένε οπαδέ ενός αθλητικού συλλόγου, είναι πιο ώριμο να φωνάζεις «ΔΩΣΕ ΠΑΣΑ ΡΕ ΜΑΛΑΚΑ, ΠΟΥ ΣΕ ΒΡΗΚΑΜΕ ΡΕ ΠΑΛΤΟ;» για μια ομάδα που όλοι οι παίχτες και παράγοντες σε έχουν γραμμένο στα καλαμπαλίκια τους από το να ασχολείσαι με κάτι που συμμετέχεις ο ίδιος, έστω και εικονικά, και διασκεδάζεις;

«Δεν έχεις κάτι πιο σοβαρό να κάνεις;». Ε, λοιπόν, όχι, αυτή τη στιγμή η μόνη μου έγνοια είναι να ξεριζώσω την καρδιά μερικών δαιμόνων στο Doom, δεν πα να πέφτουν ναπάλμ στην αυλή μου! Searchiiiiiiiiiiiiiiiing Seek and destroy!

Και φτάσαμε (απ)αισίως στο τελευταίο θέμα. Το γάμο. Ω όσια διασημοπέρδικα με τα ιερά ουισκοπότηρά σου, πόσο πρήξιμο μπορούν να φάνε μερικοί αθώοι άγαμοι (ουχί αγάμητοι) άνθρωποι!

«Πότε θα παντρευτείς ρε πρόεδρε; Δε θέλεις να σοβαρευτείς; Θα φτάσεις πενηνταδυόμισι χιλιάδων ετών και θα μείνεις χωρίς βέρα; Δεν πρέπει να αποκαταστήσεις το κορίτσι σου; Τι θα πει ο κόσμος; Τι θα πει ο παπα-Τσιρότος και η θειά σου από την πέρα Αναγούλα που είναι με τα δυο πόδια και το ένα χέρι στον τάφο και περιμένει να σε δει ντυμένο γαμβρό; Στο τέλος θα καταλήξεις σαν αυτόν τον αχρείο τον Όσβρουρνα που τρώει νυχτερίδες!».

Ας ξεκαθαρίσουμε ένα πράμα στην αρχή που ακούγεται συνέχεια σαν «αστείο» (ή και όχι) και είναι εντελώς ηλίθιο. Ο γάμος δε χαλάει καμία σχέση. Ο γάμος όταν πάει σκατά από την αρχή συμβαίνουν δυο τινά. Είτε η σχέση πήγαινε έτσι κι αλλιώς για τον κάδο σκουπιδιών και το ζευγάρι για κάποιο λόγο πίστευε ότι ο γάμος θα έσωζε τη σχέση τους επειδή θα «έκανε ένα βήμα παραπάνω στη σχέση τους» (εμετός) είτε είναι από τα ζευγάρια που ο ένας ή και οι δυο από αυτούς βιαζόντουσαν να παντρευτούν, τα κανονίσανε όλα μέσα σε μισό – ένα χρόνο και αφού παντρευτήκανε λένε «εδώ είμαστε, ζμπούτσαμας τώρα, αράξαμε» χωρίς καν να έχει γνωρίσει ο ένας τον άλλον είτε αυτή η πρόταση έχει βγει τεράστια και έχει κουράσει. Φυσικά υπάρχουν και οι ακόμα χειρότεροι οι οποίοι, ενώ η σχέση τους έχει φτάσει πάτο, αποφασίζουν να κάνουν παιδί για να «καλυτερέψει». Ρε πυροβολημένα, πάτε καλά; Αφήστε το παιδί να ζήσει τη ζωή του σα σπέρμα και μην το φέρετε στον κόσμο για να καλύψετε τον εγωισμό σας. Τέλος πάντων, τα αφήνουμε αυτά, τα βάζουμε σε ένα μπαούλο, κλειδώνουμε το μπαούλο, καταπίνουμε το κλειδί και κατουράμε το μπαούλο γιατί μας έχει πιάσει κατούρημα από τις πολλές μπύρες.

Έχει πλάκα πάντως που ο καθένας νομίζει ότι θα κάνει κάτι το σούπερ ουάου και πρωτότυπο στο γάμο του προσθέτοντας μικρές, ασήμαντες και άχρηστες λεπτομέρειες όπως ξύλινα κεριά, τα λουλούδια στα βάζα να είναι από τη Σιβηρία και τα παρανυφάκια να είναι καλυμμένα με μερέντα. Αν θέλετε να κάνετε κάτι πρωτότυπο ντυθείτε πειρατές και παντρευτείτε σε πειρατικό καράβι ή ντυθείτε με κοστούμι Χαλκ και Γουόντερ Γούμαν ή ότι στον πούτσο σας έρθει, κι εσείς και οι καλεσμένοι σας, με πολιτικό γάμο τη βδομάδα των αποκριών (γιατί με θρησκευτικό μάλλον θα βγάλει καρκίνο στα μούσια ο παπάς).

ΧΑ! Οι παπάδες! Όπως λένε και 5 ψυχές «I’ve lived in filth, I’ve lived in sin and I still smell cleaner than the shit you’re in» - Iron Maiden. Ναι, τέτοιοι τύποι σας ευλογάνε.

Σύμφωνα με έρευνα που για ακόμη μια φορά την έβγαλα από τον κώλο μου ο γάμος σου μειώνει τουλάχιστον 5 χρόνια ζωής και αυτό λόγω του άγχους που αποκτάνε και οι δυο από τότε που αρχίζουν τις προετοιμασίες. Να τρέξουμε για εκκλησία, να τρέξουμε να βρούμε παπά (κατά προτίμηση όχι ιδιαίτερα περίεργο), να τρέξουμε σε όλα τα κέντρα που υπάρχουν σε απόσταση 25 χιλιομέτρων, να τρέξουμε να βρούμε νυφικό, να κάνουμε οχτακοσιασαρανταπενηνταδώδεκα πρόβες, δαχτυλίδια, στέφανα, κοστούμια, στολισμοί, παρανυφάκια, παραγαμπράκια, κρέατα, κρασιά, μαλλιά και εκείνες τις μικρές κορδελίτσες που θα μπούνε στη μέση του τραπεζιού δίπλα από το βάζο και ΣΙΓΟΥΡΑ ΘΑ ΚΑΝΟΥΝ ΤΗ ΔΙΑΦΟΡΑ ΣΤΟ ΓΑΜΟ ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΟ ΕΧΕΙ ΣΚΕΦΤΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΣΕ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ! Να βρούμε τους καλεσμένους, να καλέσουμε τις οικογένειες, τους φίλους, τους φίλους των φίλων, τους φίλους του κουμπάρου, τους γονείς των φίλων, τους φίλους των γονιών, τα αφεντικά των σκύλων που ο δικός μας σκύλος μυρίζει τον κώλο τους, τους άλλους γνωστούς των γονιών σου που δεν τους έχεις δει ποτέ στη ζωή σου αλλά είχαν καλέσει τους γονείς σου στο γάμο των παιδιών τους οπότε για κάποιο λόγο έχεις υποχρέωση (;!;!) να τους καλέσεις. Να μοιράσουμε προσκλήσεις. Αλλά πώς να είναι οι προσκλήσεις; Να έχουν ένα ποιηματάκι πολύ πρωτότυπο που κάνουν τους στίχους του Αντύπα να μοιάζουν με Ελύτη, να έχει αυτό το σχήμα, να του βάλουμε κορδελίτσα και χρυσό περίγραμμα γιατί όλοι θα κρατήσουν αυτό το απιθανομοναδικό προσκλητήριο, δεν τους πέφτει από τα χέρια απευθείας στο καλαθάκι του μπάνιου μαζί με τα σκατόχαρτα, όχι βέβαια, ποτέ, ζαμέ, θα το κρατήσουν και θα το βάλουν στο τζάκι δίπλα στην τεφροδόχο που έχουν τη γιαγιά τους.

Ο γάμος, και είστε λάθος αν διαφωνείτε, γίνεται αποκλειστικά και μόνο για τη γυναίκα. Η γυναίκα θα ξοδέψει μισό μισθό για να φτιάξει τα μαλλιά της σα λαχανόκηπο και τα νύχια της σα γερακιού. Το νυφικό πρέπει να είναι τέλειο και όλοι στο γάμο να πούνε ΟΥΑΟΥ τι υπεροχογαμάτη νύφη! Το νυφικό θα σχολιαστεί αν είναι καλό, αν της πάει, αν της τονίζει τα βυζά ή την κωλάθρα της, οι στολισμοί και τα λουλουδάκια είναι ντεκόρ που θα μπορούσες να βρεις σε γυναικείο δωμάτιο αλλά ποτέ σε αντρικό, τη νύφη θα προσέξουν μόνο, η νύφη είναι που καταφτάνει τελευταία στην πίστα της κρεμάλας σαν άλλο τελευταίο μπουζουκοόνομα, για τη γυναίκα θα μπει ερωτικό τραγούδι να χορέψουνε, για τη γυναίκα θα γεμίσει ο τόπος μπαλονάκια και καρδούλες. Ο άντρας το μόνο που θα κάνει θα είναι να πάρει ακριβό κοστούμι (που βρίσκεις ΑΚΡΙΒΩΣ το ίδιο με το ¼ της τιμής αλλά «δεν είναι μάρκας», άντε και να ξυρίσει τα μούσια του να μη μοιάζει με όρθιος τράγος. Και αν είστε άντρας και μου πείτε «έλα ρε πρόεδρε, κι εμένα μ’ αρέσανε αυτά, κι εγώ τα ήθελα», μια ερώτηση θέλω να μου απαντήσετε μόνο:  Όταν σε ευνοχίσανε πονούσε;

Σοβαρότατο πράγμα ο γάμος, ειδικά στο κέντρο. Παραδοσιακά τραγούδια, οι απαραίτητοι χοροί για τη νύφη, ζεϊμπέκικα από το γαμβρό για να δείξει πόσο μάγκας και νταής είναι (ενώ η παντόφλα πήρε απλά αναβολή για το κιτς σόου που ονομάζουν γάμος), τρεντοσκυλάδικα, νησιώτικα, χαουζοτρανσομουσική, ζάντα ο γαμπρός και οι φίλοι του, φωνάζει η νύφη, κλαίνε τα παρανυφάκια, μπαλαματιάζεται η κουμπάρα με τον πεθερό και τσακώνονται 5 μεθυσμένοι για το αν πέθανε ο Έλβις ή όχι.

«Και τι θα πει ο κόσμος πρόεδρε που θα μείνεις έτσι;» ΣΤΑ ΠΑΠΑΡΙΑ ΜΟΥ τι θα πει ο κόσμος! Αν θέλει ας (ξανα)παντρευτεί ο ίδιος. Γιατί αρέσει στον κόσμο τόσο πολύ να επαναλαμβάνει με την πρώτη ευκαιρία πότε θα παντρευτείτε και πόσο ωραία και διαφορετική είναι η ζωή με το γάμο; Και δε σταματάνε μόνο εκεί οι καριόληδες. Συνεχίζουνε. Πότε θα παντρευτείτε; Πότε θα κάνετε παιδάκι (μετάφραση: πότε θα χύσεις μέσα ρε μαλάκα); Πότε θα κάνετε δεύτερο παιδάκι; Γιατί δε βρίσκεις μια καλύτερη δουλειά (μετάφραση: γλύψε κανα κωλαράκι να μπεις στο δημόσιο); Δε θα το στείλεις το παιδί σου σε καμιά σοβαρή σχολή; Τι νομίζεις ότι θα κάνει στη σχολή μαγειρικής; Πότε θα παντρευτεί ο γιος σου; Εσύ δε θες να δεις εγγονάκια; Πώς θα συνεχιστεί το επίθετό σου κύριε Χατζημπαρμπουτσιμπούκογλέ μου; Δεν πρέπει να κανονίσεις στο παιδί σου μια σοβαρή δουλειά σαν τη δική σου; Πότε θα πάθεις ανακοπή; Πότε θα σε θάψουμε; Πότε ΔΙΑΟΛΕ;;;;;;;

Δεν παντρεύεται ο κόσμος ούτε οι φίλοι σας ούτε οι γείτονές σας ούτε οι γονείς σας. Κανονίστε τη ζωή σας και μην ακούτε τους άλλους. Οι περισσότεροι άνθρωποι σε αυτόν τον πιθηκοπλανήτη που ζούμε είναι ΗΛΙΘΙΟΙ!

«Και τι πρόβλημα έχεις ρε μαλάκα που παντρεύεται ο κόσμος;». Δεν έχω κανένα πρόβλημα. Ούτε μισό. Ας κάνει ότι θέλει, δε θα μπω εγώ δονητής στον κώλο τους. ΕΜΕΝΑ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΜΗ ΜΟΥ ΠΡΗΖΕΤΕ ΤΙΣ ΜΠΑΛΕΣ ΓΙΑΤΙ ΜΕΓΑΛΩΝΟΥΝ ΠΟΛΥ ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΜΗΝΑ ΑΓΟΡΑΖΩ 5 ΤΖΙΝ ΕΠΕΙΔΗ ΣΚΙΖΟΝΤΑΙ;

ΔΕ ΧΩΡΑΝΕ ΠΙΑ ΕΔΩ ΜΕΣΑ!

Μου λένε ώρες ώρες ότι δεν είμαι σοβαρός λόγω συμπεριφοράς ή συζήτησης. Ντάξει, δε θα αρχίσω να χτυπάω κουδούνια αγνώστων και να τρέχω στο δρόμο σαν ηλίθιος (χμμμμμ, πολλά χρόνια έχω να το κάνω, χμμμμ...) αλλά άμα είναι να μοιάζω με αυτούς τους πλούσιους παντρεμένους στις ταινίες που διαδραματίζονται το 1920, με το πούρο μου, το μουστάκι μου και το μπράντυ μου να μιλάω για πολιτικά και επενδυτικές κινήσεις καλύτερα να περιγράφω επί 10 λεπτά πως έψαχνα τα κλειδιά μου να ανοίξω την εξώπορτα ενώ ήμουν ήδη μεθυσμένος και με ένα Ιωάννη Περπατητή ανά χείρας. Και οι συζητήσεις σε ποσοστό 95% δεν πρέπει να είναι σοβαρές γιατί αλλιώς δεν έχεις καλή ζωή, λυπάμαι που σε απαγοητεύω. Και, αναφέρομαι στις γυναίκες τώρα, το αν σκέφτεται να αποκτήσει παιδί η γειτόνισσα ή τι ρούχα αγοράσατε το πρωί από τα Ζαρομπέρσκα ΔΕΝ ΔΕΝ ΔΕΝ ΔΕΝ ΔΕΝ είναι σοβαρή συζήτηση. Οποιοσδήποτε χλευασμός για το οτιδήποτε είναι δεκτός και ενίοτε απαραίτητος. Ευχαριστώ!

Ας δούμε όμως τι κάνουν ή τι λένε αυτοί που μου λένε ή μου έχουν πει ανα καιρούς να σοβαρευτώ:

• Παρακολουθούνε Βόις και Ράιζινγκ Σταρ.

• Κάποιοι ψηφίζουν κιόλας μην τυχόν και δε βγει η ταλεντάρα που σταμπάρανε πρώτη!

• Είναι ανίκανοι να μαγειρέψουν μια μακαρονάδα ή να τηγανίσουν ένα αυγό. Και θέλουν παιδιά! Κανονικά θα έπρεπε να ψηφιστεί νόμος που να απαγορεύει σε κάποιον να γίνει γονιός αν δεν έχει πιστοποιητικό ότι ξέρει να μαγειρεύει 5 πράματα. Και αν κάποιος γίνει τότε θα έπρεπε να του αφαιρείται η κηδεμονία και τον βάζουν σε καταναγκαστικά έργα να ακούει Νίκελμπακ επί 4 ώρες καθημερινά μέχρι το παιδί να καπνίσει το πρώτο του τσιγάρο ή να πάρει την πρώτη δόση ηρωίνης, δεν ξέρω, βαριέμαι να σκέφτομαι τώρα.

• Όταν κάποιος-α, κυρίως κάποια, ανύπαντρη κρατάει ένα παιδί, κάποιος «σοβαρός» θα πεταχτεί και θα πει «Σου πάει το παιδί! Να κάνεις κι εσύ ένα!». Και τι είναι το παιδί ρε μαλάκα για να της πάει; Σκουλαρίκι στο βυζί;

• Στον ελεύθερό τους χρόνο ανοίγουν το χαζοκούτι με την πρώτη ευκαιρία για να δούνε μεσημεριανάδικο, ελληνική «δραματικοερωτική» σειρά, τούρκικο ή για χιλιοστή δεκαπεντοεκατοεφτακοσιοστή φορά το καφέ της Χαράς.

• Βλέπουν μπάλα και στεναχωριούνται όταν η ομάδα «τους» δεν πάει καλά.

• Κόβουν τις συναναστροφές με άγαμους όταν παντρεύονται γιατί δεν έχουν ωριμάσει αρκετά να πάνε τη σχέση τους ένα βήμα παραπέρα όπως οι ίδιοι.

• Κόβουν τα ξύδια και τα μεθύσια όταν παντρεύονται.

• Πηγαίνουν σε ταβέρνες με άλλα ζευγάρια και το κάθε ζευγάρι με το δικό του αμάξι παρόλο που πηγαίνουν και γυρνάνε όλοι μαζί.

• Σου λένε ότι όλοι οι πολιτικοί είναι για μακρύ, μαύρο πέος ενώ δέκα χρόνια πριν έγλειφαν πατούσες για να βρούνε μια θέση στο δήμο.

• Τρώνε πιτόγυρο με μαχαιροπίρουνο.

• Σου λένε τι μαλακίες κάθεσαι και διαβάζεις όταν βλέπουν τον Λάβκραφτ σπίτι σου ενώ οι ίδιοι διαβάζουν άρλεκιν και «ανεβαστικά» βιβλία όπως «Πώς να ανέβει η ψυχολογία σας με 7 απλά τρικ».

• Δεν «κατανοούν» τα μαθηματικά.

• Αποφασίζουν ότι θα είναι εξαιρετικά καλή ιδέα να αποκτήσουν δεύτερο παιδάκι ενώ ο ανήρ είναι πιτσοκουτάς με 500 ευρά μικτά και η γυνή 4ωρο λάντζα σε κομμωτήριο παπαγάλων.

• Γράφουν σοβαρά στα γκρουπ των μανάδων (αυτά που λοιδορεί η Χρυσή Μούτζα).

• Πίνουν φραπελιές, αγιασμούς, ραντίζουν το πουλί τους με κάποιο «άγιο» νερό, θεωρούν τον καρκίνο φυτευτό από τους Ιλλουμινάτι και μόλις ανεβάσουν 37 πυρετό τρέχουν στο νοσοκομείο.

• Μιλάνε σοβαρά για μαλλιά και για νύχια.

• Φωνάζουν «ΟΠΑΛΑΚΙΑ» μόλις κάθονται σε καρέκλα.

• Βάζουν συνέχεια εισαγωγικά « » στα καθυστερημένα κείμενα που γράφουν στο μπλογκ τους........................ OH WAIT!